Önceki yazı: Haklılık, topluluklar, simgesel ve pratik ilişkiler
Diğer başlıklara geçmeden önce haklılık konusundan biraz devam etmek istiyorum.
İnsan topluluklarını esas bağlayan pratiktir, simgeler bunun göstergesidir dedik. Fakat bu pratiklerin başta nasıl oluştuğundan çok bahsetmedik. Bir topluluksal pratik nasıl oluşur? Bir topluluk nasıl “yavru verir”? Ne zaman bu yavru önceki pratiğin devamıdır, ne zaman yeni bir pratiktir ve ne ölçüde?
Önceki yazı: Siyasal tutum ve tatmin
Son yazıda ideolojik hareketlilikte kalmıştık. Topluluklarda iç-dış farkı olsa bile, aralarda geçişlilik olması mümkündür. Bir topluluğu bir arada tutan birden çok ortak payda olabildiğine göre, topluluklar arasında kesişim oluşturan ortak paydalar da olabilir ve vardır. Büyük kitlelerin aynı simgeler altında bir araya gelmesi, ancak topluluklar arasındaki böyle bir geçişlilikle, kesişim alanlarıyla mümkündür.
Gündeme dair stratejik-taktik anlamları bir yana, meclis boykotu niye bu kadar çekici ve tatmin edici bir tavır oldu? Bizim gibi bloka destek veren insanların açısından bunun sebepleri Altan Tan’ın deyişiyle “çok açık, net” olabilir, ama dışarıdan bakanlar, siyaseti “pek takip edemeyenler” boykota şaşırıyor, bambaşka bir manzara görüyor, belki rahatsız oluyor, endişeleniyor, hatta korkuyor… Herhangi bir “devrimci tutum” için bu kalıp geçerli aslında:
Bazen dolu olursun ama yazacak bir şey olmaz. Anlatılamayan bir bilgi vardır, sadece var olmaktan ibaret bir varlık. Bilginin yokluğundan oluşan bir bilgi, nesnesi olmayan bir konum, yer. Doldurulması ancak bir eylemle mümkün olan, gözlemci kalarak, “ben sadece durup düşünüyorum” diyerek üzerine tek bir söz söylenemeyecek bir şey. Konuştuğunda dilinden dökülenler bir itirafa da benzeyebilir, bir isteğe, dileğe, ya da bir karara da benzeyebilir. Ama ne olursa olsun, konuşmaya başladığın andan itibaren, o şeyi geri plana itersin, üstüne koydukların, içine doldurduklarınla algılanmaz hale getirirsin. Yalnızca sessizlikte, sözün yokluğunda var olabilen saf bir varlık, apaçık bir yokluğun oluşturduğu varlık. Neyin yokluğu olduğu bilinmeyen, ama “var” olduğu kesin olan, inatçı bir yokluk.
Anonymous’un IRC’sinden dolaşarak ulaştığım eğitici bir yazı, “pursuance” diye bir kavram ile açıklıyor Anonymous’u oluşturan sosyal-teknik yapıyı, kulllanılan araçları, işin doğasını.
Anonymous’un ürettiği sayfaların oluşturduğu “coğrafyayı” dolaştıkça (“sörf” yaptıkça!) şunu fark ediyorum: Anonymous, İnternet’in başlangıcındaki karmaşık yapısına bilinçli bir geri dönüş gibi… Hikayeyi baştan alırsak:
Filed under Makale
Bir yaratık. Bir yaratığın dünyayla hangi kalıcı bağları olabilir, su içip havayı solumaktan başka? Ne kadar yüceltsen de içinden gelen bağlılık en ilkel bulduğun, aşağıladığın bağlılığa indirgenemez, dönüştürülemez midir? Karşındaki insan da en nihayetinde duyularla ulaşarak hayatında yer açtığın bir nesne değil mi? O yeri açmayabilirsin de. Ya da istedikçe başka yerler açabilirsin veya kapatabilirsin. Açtığın her “yer”, kendini bağladığın olanaklar demek. Kapattıkların ise artık senin için kıymeti olmayan ya da umudu kestiğin olanaklar.
Öteden beri kamera, ayrıcalıklı bir konumun, enteresan görüntülere yönelen korunaklı ve müstehçen bir hevesin göstergesi sayılıyordu. Meslekleri kutsal görülen savaş fotoğrafçısı gazeteciler bu zaafiyetlerden muaf daha özel bir kesimdi. 2011 yılının Arap isyanlarına katılan insanların bir eylem aracına dönüştürdüğü kameralar ise, bu iki ayrıcalığın beraberce yıkılışını işaret ediyor. Dünya, uzaklarda yaşananlara tanıklık etmek için belki gazetecilere ihtiyaç duymayacağımız, tüm yurttaşların gazeteci olmasıyla bu kutsallıktan da sıyrılacağımız, dünya sokaklarını gözleyen kameraların ise mütecaviz, yabancı gözler olmaktan çıkıp dünya halklarının kendi gözleri olacağı bir noktaya doğru yaklaşıyor.
Toplum yaşamının parçalanması, toplumdaki kişilerin yaşamlarının tek tek parçalanmasının doğal sebebi ve doğal sonucudur. Toplumsal-kişisel parçalanma, insan etkinliklerinde iş-eğlence gibi birbirini dışlayan ikilikler-bölünüşler biçiminde görünür. Bir gencin yaşamına bu bölünüşler, toplulukların yaşam alanlarını biçimlendiren kural ve gelenekler aracılığıyla girer. Olgunlaşan kişi, farklı topluluklarda karşılaştığı bölünüşleri kendine göre yorumlayarak kendi bölünmüş yaşamını inşa eder.
Ruh gelecektir. Ruh aynı zamanda oluşmakta olan bilinçtir. Ruh aynı zamanda eylemdir. Ruh, zamanın malzemesidir, olasılıktır. Anlık olarak, koşullar eklendikçe kısıtlanır, koşullar kalktıkça özgürleşir.
🦋🤖 YŞ Okuma Rehberi 🦋🤖
🦋🤖 YŞ Stalklama Rehberi 🦋🤖
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Yersiz Şarkılar’ın playlisti🎵 rastgele🔀
(Reklamsız Youtube: Opera/Adblock)
⚡️💾 Cyber Software 💾⚡️
Kavram bağlamında güzeldir.
Twitter’da takip ediniz: @YersizSeyler
Görce (Virtue) bilmezlik tutkusunu üstlenerek bilginin ufkunda sahiliğin alanını açmaktır. // Yardım 🐞
Derleme linkleri:
TR: 光 身 熵 喪 毒 返 元 面 超 粒 真 劇 屋 浪 现 驚 慾 家 嘮 意 火 對 鬼 落 霸 求 洩 答 縫 鱿 词 梦 孕 重 栔 虎 爹 識 自 撞 恋 复 体 例 神 砢 墙 虫 庥 溯 墨 启 燧 塞 蜂 响 潜 嗓 链 组 唯 爸 傳 旌 诞 公 琪 圣 物 兽 古 星 激 像 并 语 学 刺 魔 流 战 茎 活 滑 榴 抉 皮 花 息 异 云 龙 创 蝎 命 毿 大 密 蟹 羇 函 球 忱 线 杯 蟾 骰 塔 相 轂 泛 荣 栓 岳 五 奶 缝 茶 仙 声 影 帘 莓 华 玫 迹 根 伶 續 胤 狐 偷 走 双 勁 稳 业 说 隙 螃 纁 皂 凋 牢 书 眉 枪 蝠 窍 翠 钟 咬 霄 陰 绝 喷 纥 国 歌 话 论 宙 卷 怨 拍 优 暴 嘩 倾 傾 摇 禅 另 法 兔 我 菌 量 便 梯 稣 松 動 祟 涡 羚 波 月 嘲 顾 片 舍 擰 空 積 第 剧 信
EN: 光 身 熵 喪 毒 返 元 面 囂 真 講 劇 合 性 簇 聲 析 場 要 地 世 响 碎 火 尊 思 鬼 距 餌 支 搐 迎 月 爸 核 筲 帘
YK: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 爱 评 哀 些 模 脱 6 7 不 睐 车 字 陽 算 天 反 其 响 鸢 摈 泛 则 国 机 见 心 瀛 父 兽 位 臻 怙 阅 黑 帷 刺 函 尘 灵 筲 棱 恹 又 边 预 呤 逼 命 拟 声 食 诊 锤 代 睛 含 神 🎸 🏠 🌍 译 🦋 举 演
☉: ♈︎ ♉︎ ♊︎ ♋︎ ♌︎ ♍︎ ♎︎ ♏︎ ♐︎ ♑︎ ♒︎ ♓︎
| Žižek ve Lacan’ın görüntü kayıtları: |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
🌷💐 Žižek Pasajı 💐🌷
