Category Archives: Suni muhaberat

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌊➰🧭 AKIŞ 🌊➰🧭

(İngilizcesi, Almancası, Festival Baskınında Kontr-Ödipal Dürtü, Yahuda ve Hamas)

(öncesi: İsevi Ateizm Tezgâh Olarak: Kadınların Dalgalarının Neden Žižek’in Arka Plan Koşuluna İhtiyaç Duyduğu)

Tez. Kadın gücünün her tarihsel dalgası, bir ikonofil ittifakın—örtük biçimde Budizmin imgelerle rahatlığıyla ortaklık içindeki İsevi Ateizmin (Žižek’in kefilsiz harfler dünyası)—içinde serpilip gelişti. Birlikte bir kadınlık fabrikası kurdular: bakım, tanıklık, zevk ve sınır koymayı görünür ve arzu edilir kılan medya sistemleri. Ve her dalga, kendi medyatik fetişleri prosedürlere sertleştiğinde kendi kendini yok etti. O noktada bir ‘Yahuda’—yaşayan aracılığı koda çeviren bir ihanet-fonksiyonu—dalganın sonunu getirip bir sonrakini başlattı. Büyük imge sentezleyicisi sinema, bu dramı aralıksız sahneler; Scorsese’nin The Last Temptation of Christ filmi çerçevemizi sağlar: Yahuda zorunlu dost olarak, ihanet imgeden kadere geçiş olarak.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌊➰🧭 AKIŞ 🌊➰🧭

(İngilizcesi, Almancası)

(öncesi: Kapitone Noktasından Sonra Düğümlenme: Lacan, Sibernetik ve Dört Feminist Dalga)

Tez. Kadınların simgesel dikişlerinin dört dalgası—kadınsılaştırılmış, örtük koordinasyonun insan arzusu ile makine yordamı arasındaki arayüz hâline geldiği o yinelenen anlar—ancak Slavoj Žižek’in İsevi Ateizm dediği şeyin içinde yaşamaya zaten başlamış bir uygarlıkta billurlaşabilirdi. Bundan kastım, İseviliğin kendi kendini boşaltması (kenozis) ve kurumlarının uzun süren art-yaşamı tarafından şekillendirilmiş bir kültürel alandır; burada Büyük Öteki’nin ölümü seküler bir rastlantı değil, bizzat İseviliğin içkin bir sezgisidir. Bu alanda, özneler evrenselleştirilir (Pavlus), otorite metinselleştirilir (mektup), arabuluculuk kutsallıktan arındırılır (Büyük Öteki yok), ve arzudaki gedik kabul edilir (cinsel ilişki yoktur). İşte tam da bunlar, kadınların arabulucu zanaatlarının güçle ortaya çıkmasına—ve tekrar tekrar biçimselleştirilip standartlaştırılıp nihayet otomatikleştirilmesine—imkân veren önkoşullardır.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌊➰🧭 AKIŞ 🌊➰🧭

(İngilizcesi, Almancası)

(öncesi: Feminizmin Dalgalarını Teknoloji Tarihine Dikişlemek)

Tez. Lacan’la birlikte okunduğunda, meşhur feminizm dalgaları yalnızca haklar ve söylemdeki üstyapısal kaymalar değildir; simgesel düzenin—söylemi, arzuyu ve değeri tasnif eden kuralların, standartların ve makinelerin—altyapısal yeniden bağlanmasını izler. Lacan’ın alet kutusu—düğümlenme, kapitone noktası, ‘mektup her zaman varış noktasına ulaşır’, ‘büyük Öteki yoktur’, ‘Kadın yoktur’ ve ‘cinsel ilişki yoktur’—her teknik rejimin kadınsı-kodlu aracılığı kenara iten bir dikiş işlemini nasıl kurduğunu modeller. Onun sibernetik dönüşü, üniversite söyleminin (otorite olarak kurumsallaşmış bilgi) otomatikleştirilmiş S2’ye çöktüğü ve akademinin anlamın garantörü olarak rolünün söküldüğü bugünkü YZ anını önceden haber verir.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌊➰🧭 AKIŞ 🌊➰🧭

(İngilizcesi, Almancası)

(öncesi: Modası Geçmenin Eşiğindeki Kadın Dalgaları: Kâr, Panik ve Sarkaç)

Tez. Feminizmin aşina olunan ‘dört dalgası’ genellikle üstyapısal hikâyeler olarak anlatılır—haklar, normlar, söylem ve hareketler. Ama her dalga, koordinasyon tekniklerinde (makineler, medya, standartlar, metrikler) altyapısal bir yeniden yapılandırmaya tekabül eder. Belirsizlik altında arzuyu ve dikkati yönlendirme kapasitesi olarak kodlanan kadın gücü, yeni bir teknik alt tabaka dokunurken tam da orada tarihsel olarak en etkili biçimini tekrar tekrar alır. Sonuç, feminist üstyapıları teknolojik altyapılara bağlayan, insan yargısıyla makine yordamı arasındaki arayüzler olan bir dizi dikiştir.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌊➰🧭 AKIŞ 🌊➰🧭

(İngilizcesi, Almancası)

(öncesi: Artık-Bilgi Üzerindeki Cinsel İktidarlar)

Dil üzerine not. Buradaki ‘histerik’ terimi, gelen teknolojiyle yüzleşen bir panik refleksini adlandırır. Kişilere konmuş bir teşhis değildir. Tarihsel olarak kültürler kadınların duygulanımını patolojikleştirdi; ben bu damgaya yalnızca yapısal hamleyi açığa çıkarmak için atıfta bulunacağım: yeni bir makine değeri yeniden çerçevelediğinde, bir zamanlar zımnî otoriteyi garanti eden taktiklerin kendisi kârlı bir sigortadan kendini baltalayan bir gürültüye dönüşebilir.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌊➰🧭 AKIŞ 🌊➰🧭

(İngilizcesi, Almancası)

Tez. Modern medya rejimleri, iki sembolik yeterliğin dönüşümlü düzenlenişleri olarak okunabilir. Biri, artık-hazza dayalı, başkalarının arzuları içinde yol bulma: toplumsal dikkati sezmek, kışkırtmak ve çoğaltmak. Diğeri, artık-değere dayalı, kural-temelli işleme: formalizasyon, nicelleştirme ve hesaplanabilir kurallarla optimize etme. Bunlar biyolojik özler değil, kültürlerin tekrar tekrar dişile ve erile haritaladığı cinsiyetlendirilmiş kodlardır. Bir iletişim teknolojisi olgunlaştığında, çoğu kez hüküm süren kodu kendi sınırına—reductio ad absurdum’una—kadar iter; ardından yeni bir makine mantığı iktidarı öteki kod etrafında yeniden düzenler.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🧸🧴🔎 Non-Ofens Gestalt 🧸🧴🔎

Nezaket gorili, travmanın doğurduğu gerçek hipervijilansı —yani sinir sisteminin hakiki tehlike radarı— sahte bir tetikte oluşla bloke eden sinematik bir maymundur. Adını nezaketten alır çünkü güç hamlesini kibar paket içinde yapar; maymundur çünkü taklitle çoğalır, popüler imgelerin hareketlerini kopyalar, her sahnede aynı jestlerle belirir. Gerçek alarm, içerden ve bedensel bir bilgiden konuşur; suni hipervijilans ise dışardan ve prosedürel bir dilden konuşur. Biri sinir sisteminin yangın alarmıysa, diğeri gösterişli bir tatbikattır; duman gerçek değil, sis makinesidir.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🧸🧴🔎 Non-Ofens Gestalt 🧸🧴🔎

Travma sonrası hipervijilans, kısaca, beynin ve bedenin tehdit zekâsının gaz pedalına takılı kalmasıdır. En ufak kıpırtı, ses, bakış… Hepsi potansiyel risk olarak okunur; dikkat genişler, uyku kaçar, kaslar tetikte durur. Bu hâl yorucu, bunaltıcı ve çoğu kez görünmezdir. Fakat sinema ve dizilerde bu görünmez yük, sık sık parlak bir pelerine dönüştürülür: Hipervijilans, imrenilecek bir ‘süper algı’ya çevrilir; seyirci nefreti ve önyargıyı bu kez haset formunda yönlendirir; böylece asıl travma, bir ‘efsane kalkanı’ altında makulleştirilir. Dışarıdan bakış şunu fısıldar: Evet, acı çekti ama karşılığında olağanüstü güçler kazandı.