Fareli Kavalcının Gerçek Hikâyesi — Bertolt Brecht

Alacalı Adamın Mutsuz Sonu

Hamelin’in Fareli Kavalcısı
Geçip gitti şehrin içinden,
Islığıyla ardına taktı
Bin çocuğu birdenbire.
Hoş çaldı. Uzun çaldı.
Ne harikulâde bir sesti.

Hamelin’in Fareli Kavalcısı
Şehirden kurtarmak istedi onları,
Çocuklar büyüsünler diye
Daha güzel bir yerde bari.
Hoş çaldı. Uzun çaldı.
Ne harikulâde bir sesti.

Hamelin’in Fareli Kavalcısı
Nereye götürdü onları?
Çünkü küçüklerin hepsi
Yürekten sarsılmıştı derinden.
Hoş çaldı. Uzun çaldı.
Ne harikulâde bir sesti.

Hamelin’in Fareli Kavalcısı
Şehirden çıkıp giderken,
Derler ki kendi ıslığı
Onun da aklını aldı elinden.
Hoş çalarım. Uzun çalarım.
Ne harikulâde bir sestir.

Hamelin’in Fareli Kavalcısı
Dağın ardına dönünce,
Yanlışlıkla çocukları
Şehre sürükledi yeniden.
Fazla hoş çaldı. Fazla uzun.
Fazla harikulâdeydi o ses.

Hamelin’in Fareli Kavalcısı’nı
Pazar yerinde astılar.
Ama onun ıslığı, ıslığı
Daha uzun zaman dillerde kaldı.
Hoş çaldı. Uzun çaldı.
Ne harikulâde bir sesti.

(Bertolt Brecht, Şiirler 1938–1941)