🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
🏛️🧠💫 Geistesfront 🏛️🧠💫
🤖🧠 Saikbilim Evirileri 🤖🧠
İnançların yarattığı psikolojik sorunlarla ilgilenir ilgilenmez, bu sorunların çok geniş bir alana yayıldığını ve en farklı alanlarda bile oldukça benzer şekilde ortaya çıktığını keşfederiz. Bu sorunları çözemediğimiz için, bir 16. yüzyıl hümanistinin — mesela Rabelais’nin — inancının ya da inançsızlığının ne olabileceğini kesin olarak belirlememiz imkânsız hale gelir; aynı durum, çağdaşlarımızın batıl inançlara gösterdiği muğlak bağlılık için de pek farklı değildir. Etnograflar, bilgi kaynaklarının eskiden maskelere inanıldığını belirten şaşırtıcı sözlerini bize aktarır, fakat etnograflar her zaman bu değişikliğin neye dayandığını açıkça söylemezler; sanki bu değişim, bir tür “aydınlanma” ilerlemesine bağlanabilirmiş gibi. Oysa büyük ihtimalle bu inanç her zaman bir “eskiden”e atfedilmiş olsa da, bunun neden böyle olduğu sorusu yanıtsız kalır. Seyirci, illüzyonistlerin gösterileri karşısında kendini tamamen inançsız bir pozisyonda konumlandırır, fakat “illüzyon”un kusursuz olmasını da talep eder, öyle ki kimin aldatılması gerektiğini bilebilmek imkânsızdır; tiyatroda da benzer bir durum yaşanır — öyle ki, Hırçın Kız‘da olduğu gibi, giriş sahneleri icat edilmiştir ya da sahnede olup biteni gerçek sanan saf ve kolay kanan seyirci masalı kurgulanmıştır. Göreceğiz ki bunlar yalnızca en sıradan örneklerdir; daha şaşırtıcı olanları da vardır.
Okumaya devam et
