Pierre Azoulay
Christian Fons-Rosen
Joshua S. Graff Zivin
Özet
Seçkin bilimcilerin kendi alanlarının diriliğini ne ölçüde şekillendirdiğini araştırmak üzere bilimsel yeteneklerinin zirvesinde vefat eden 452 akademik hayat bilimcisinin alanlarındaki giriş hızlarını inceledik. Çalışma ya da atıf ortaklıkları yerine sadece bilimcilerin yayınlarıyla entelektüel bağlarına başvurarak bilimsel alanların sınırlarını çizen yeni bir yöntem, analizlerimizde anahtar olmuştur. Geçmiş araştırmalarla da bağdaşan sonuca göre, bir yıldız bilimcinin ölmesinin ardından olaydan etkilenen alanlarda çalışma ortaklarından gelen makale akışı (kontrol alanlarına nispeten) apansızca düşer. Buna karşılık, çalışma ortağı olmayanlardan gelen makale akışının ortalama %8 arttığını bulduk. Bu ek katkılara atıf yapılma ihtimali orantısızca yüksektir. Ayrıca bu ek katkıların vefat eden süperyıldızın alanında önceden etkin olmayan bilimcilerce yazılmış olmaları ihtimali yüksektir. Bu sonuçların genel mesajı, dışlananların [outsider] bir yıldız hayattayken alandaki liderliğe meydan okumakta çekinceli oldukları, o gittikten sonra bile bir dizi bariyerin girişi sınırlayabildiğidir. Hem entelektüel hem sosyal hem de kaynaklarla ilgili bariyerlerle giriş sektelenir ve dışlananlar ancak “yabancı” fikirlerin destek ve kabul görebildiği daha az hasmane bir manzara sunan alt alanlara girebilirler.
Anahtar kelimeler: bilim ekonomisi, bilimsel alanlar, süperyıldızlar, görünmez kolej, birikimsel bilgi üretimi.
