Talep ağızdan gelir ve anasının bağrı parantezine girer — Jacques Lacan

Arzunun mecaz-ı mürsel nesnesi, her nesnede öznenin kendini kaybettiği o seçmece küçük a‘yı temsil eder; bu nesne mecaz ile doğduğu zaman, özneyi ikame ettiği zaman, özne talepte atlandığı zaman, iz bırakmadan bayıldığı zaman…

$ (üstü çizili / engelli / bölünmüş özne)

…o öznenin imleyenini açığa vurmuş oluruz, ona adını vermiş oluruz: İyi nesne, annenin memesi, mamilla. İşte bu mecaz öznenin talebinde dile gelen bütün özdeşimleri tutar: Talep ağızdan gelir ve anasının bağrı parantezine girer. İmletim zincirinde toplanacak bütün birimlere değerini veren A odur:

A (+ 1 + 1 + 1)

Somut önemini açığa vurduğumuz talebe ait bu “1”ler arasında memenin kendisi var mıdır yok mudur? Yani ağzın kazık çakmasından (oral fiksasyon) söz ettiğimizde, görcül meme, gerçel meme, özneye “ah! ah! ah!” dedirten meme, sahiden mamilla mıdır?

Öyle olmadığı besbellidir çünkü memelere bayılan ağızlarınız o memelere fallus oldukları için bayılırlar. İşte meme fallus olabildiği için de Melanie Klein daha en baştan ve meme kadar çabucak açığa çıkarır ki fallus da neticede küçük bir memedir, daha elverişli, daha rahat taşınır, daha hoş bir memedir.

Seminer 9’dan

Türkçesi: Işık Barış Fidaner

Bkz “Hızlıca kurtulma: Nazarın dışkıdan hazzetmemesi, Memenin nazarı ayıplaması, Sedanın memeyi adlandırması”, “Deli Dumrul, Kuzgun Tanrı ve Aylanu: Ayık ve Bayık”, “Hermetik Deri”, “Hermetik: Herr-matik”