Parti: Hanehalkı ve Bahanehalkı — Işık Barış Fidaner

Parti bir grup insandır, iki tiptir:

1) Politik parti üyeleri belli bir amaç için uzun vadeli kayıt yaptırmışlardır.
2) Etkinlik olan partiye katılanlar eğlenmek için tek seferlik toplanmışlardır.

Bunları genelde şöyle ayırt ederiz:

1) Politik partide amaç ne kadar netse bağlar o kadar tanımlı ve kalıcı olabilmektedir.
2) Etkinlik olan partide ise amaç olmadığından bağlar geçirgen ve gelip geçici olmak zorundadır.

Oysa işin bir de öbür yanı vardır:

1) Politik partinin gelecekle ilgili amaçları epey muğlaktır ve ideolojiler daha çok inançlarla şekillenir.
2) Etkinlik olan partide amacın eğlenmek olduğu çok nettir ve hangi etkinliklerin makbul olduğu bilinmektedir.

Aradaki temel fark aslında daha basittir [1]:

1) Politik parti üyeleri belli bir Nam-ı Pir (Nom-du-Père: Babanın-Adı, Ben ideali) adına hareket ederler.
2) Etkinlik olan partiye katılanlar “kuralcı baba bakmazken keyif çatan gevşek genç” statüsünde davranırlar.

Buna göre diyebiliriz ki:

1) Politik parti belli bir hane teşkil eder, hanehalkı orada barınmaktadır.
2) Etkinlik olan parti olsa olsa bir bahanedir, bahanehalkı onu benimsemiştir.

İki tip parti Üstben buyruğunun iki farklı yorumudur [2]:

1) Politik partinin hanehalkı üyeleri birbirine “duydum, duyuyorum!” demektedir (J’ouïs!).
2) Etkinlik olan partinin bahanehalkına katılanlar birbirlerine “zevklen!” demektedir (Jouis!).

Işık Barış Fidaner doktoralı (Boğaziçi Üniversitesi) bir bilgisayar bilimcidir. Yersiz Şeyler‘in Admini, Žižekian Analysis’in Editörü, Görce Yazıları‘nın Küratörüdür. Twitter: @BarisFidaner

Notlar:

[1] Bkz “Babanın Adı, Babanın Hayrı: Nam-ı Pir, Nah-ı Pir”

[2] Bkz “Saklı Yüksük Dünya: Hakikat sonrası yolcusu kalmasın!”