Afet görmek çadır kurmaya yeter mi? — fıkra

Afet sahneye çıkar ve Yardırdım Kuruluşu’nun gözünün içine bakar.

YK: Bak afet sana çadır kurarım ama ahbaplarıma para dök ki masrafım çıksın.

Afet: Ne! Sen çadır mı stokluyorsun? Benden alıp başka bir afete mi vereceksin?

YK: Millet aç aç! Afetler kendini çevirecek ki biz de insantrik insantifimizle insani yardım ve fayda sağlayıp yararımızı gösterelim.

Afet: Olmaz öyle şey! Fayda yarılan benim, sağ ve ölüler benim. Başka afetler beni bağlamaz.

YK: Afadarsın bizde işler böyle. Dev letafet sunuyoruz, kolay mı?

Afet: Muazzam teyakkuz rezervleri önbirikince görürsün sen!

YK: Bak bak bak… Sende bir enerji toplanmış hayır mı?

Afet: Hayır değil dayanışma! (müstakil sarsılma geçirir)

YK: Bismillah! (metafazik ürperti deneyimler)

Afet: Yıkıl karşımdan! (dövecek gibi bakar ve yürüyüp gider)

YK: Ama ama neden herkes bize kızı… laylaylom!

YK: (Seyircilere döner) Yıkılmadım ayaktayım. Yardıran yenilmez.

Afet: (Sesi yankılanır) Geldin, gördün, yendin, yutuldun!

Bkz “Medcezir Dalgalanma Değildir: Maraş Depreminde Süper Yeniay Tesiri”, “Mucziyet” (fıkra), “Asrın Zarafeti: Leyla ve Mecnun” (mesel), “Yardım! Yaramadın!”, “Bitaraf”, “Muazzam Teyakkuz Rezervleri”, “Enkazla Balon” ~ Sertab Erener, “Angelus Novus Maraş’ta” ~ Walter Benjamin, “Devir be devrimci”  Adnan Şenses, “Efso Tuna” ~ Yeni Türkü, “İnsansever hayır işleri” ~ Haluk Levent, “Tam da ‘bu o değil’ midir mülhem?”, “Hazım İlkesinin Ötesi: Hazım Hazindir”