Jean-Luc Godard’ın “La Chinoise” filmindeyiz. Veronique ve Yvonne, politik idealleriyle dolu olan solcu öğrencilerdir. Bir gün, evlerinde politik konular üzerinde tartışırlarken Veronique aniden “Somut durumu somut tahlil etmeliydik!” der.
Yvonne, düşünceli bir şekilde gülümseyerek cevap verir: “Olsun! O zaman biz de soyut durup somut tahlil ederiz!” İkisi de felsefi bir yaklaşımla gerçekliği soyutlama ve analiz etmenin önemini vurgular.
Bir gün Descartes ve Freud bir araya gelerek düşünce, varoluş ve algı üzerine tartışıyorlardı. Descartes, “Düşünüyorsam varım!” tezini ortaya attı. Freud ise merakla Descartes’a dönerek, “Düşünü yorsam? Var mısın?” diye sordu. İkisi arasındaki bu diyalog, ilginç bir olayın fitilini ateşlemişti.
Descartes, Freud’un sorusuna yanıt vermek için derin düşüncelere dalmıştı. Ancak bu sırada bilinçaltında gizlenen bir figür, Kötü Cin, Descartes’ın rüyasına girmeye karar verdi. Kötü Cin, Descartes’ı kuşkularla ve korkuyla doldurarak onu sarsmaya başladı. Rüyasında sürekli olarak Descartes’ı rahatsız eden Kötü Cin, onun düşüncelerini etkilemeye çalışıyordu.
Bir zamanlar, destansı Herkül’ün gölgesinde, gizemli bir olay gerçekleşti. Herkül, kaderin cilvesi olan Felek’in sürekli engeller çıkarmasından bıkmıştı. Her sınavdan sonra “Felek melek anlamam!” diye haykırarak ona meydan okurdu. Ancak, Felek’in sabrı taşınca bir gün şöyle dedi: “Herkül, felekten anlamazsa melekten anlar!”
Felek’in bu sözü, önceki tüm düşüncelerini altüst etti ve meleklerin varlığına dair bir düşünceye yol açtı. Felek, Herkül’ü etkilemek ve belki de zorlukları azaltmak için Zarafetengiz adını verdiği ilk melekleri yaratmaya karar verdi.
Bir mahallede, yaramazlık yapmaktan hiç korkmayan bir adam yaşarmış. İsmi Mertmiş. Mert, sık sık mahalledeki insanların sinirlerini bozmakla ünlüymüş. O kadar yaramazdı ki, komşuları artık ondan şikayetçi olmaya başlamışlardı.
Komşuları, Mert’in biraz uslanmasını umarak bir plan yapmışlar. İlk olarak, Mert’e kuş hediye etmeye karar vermişler. Belki de kuşla ilgilenir, ona bakar ve biraz daha sorumluluk sahibi olur diye düşünmüşler. Bir komşu, evinde beslediği güzel bir muhabbet kuşunu Mert’e götürmüş ve “Bu senin yeni arkadaşın” demiş. Ancak Mert, kuşu almış ve bir fırsatını bulup kaçırmış. Kuşun peşinden koşan komşular, Mert’in yaramazlığı karşısında hayretler içinde kalmışlar.
Bir zamanlar Cadı Tekir, büyü güçleriyle ünlü bir cadıydı. Şapşal adında sevimli bir kedi, Cadı Tekir’in yardımına başvurdu. Şapşal, sıradan bir kedi olmaktan sıkılmıştı ve Cadı Tekir’den bir değişiklik yapmasını istedi.
Cadı Tekir düşündü ve “Şapşal, önce Acılı Ezme büyüsü ile seni Stalinci bir kediye dönüştürebilirim. Ancak, bir süre sonra hayatında büyük bir kayıp yaşayacağını biliyorum. O zaman, Açılı Esme büyüsü ile seni bir Žižekçiye çevirebilirim. Bunu kabul eder misin?” dedi.
Fareşah, umut dolu bir şekilde Farekeşiş’i bulmak için Kafka Dağı’na tırmandı. Ancak, hayal kırıklığıyla karşılaştı. Zirvede, huysuz bir Tyrannosaurus Coloneus vardı. Fareşah, umutla yaklaşıp sordu: “Merhaba, Farekeşiş’i burada gördün mü?”
Tyrannosaurus Coloneus, devasa bedeniyle Fareşah’ı süzdü ve homurdanarak cevap verdi: “Lost çok bozdu.” Fareşah, önce sinirlendi, ancak sonra bu absürt cevap karşısında gülmekten kendini alamadı. Tyrannosaurus Coloneus’un anlamsız sözleri, içindeki siniri bir anda gülme krizine dönüştürdü. “Evet, Lost gerçekten çok bozmuş olmalı,” diye yanıt verdi kıkırdayarak.
İstem: Lenin’in Stalin tehlikesini bildiren vasiyetini yazmadan önce Stalinci kedisi Şapşal ile yaptığı ateşli tartışmayı anlatan kısa fıkrayı kurgula!
Bir gün, Lenin’in evinde sıradışı bir tartışma yaşandı. Lenin’in Stalinci kedisi Şapşal, Lenin’in yanına sokulduğunda, bir süredir gözlemlediği Stalin’in güç arzusunu dile getirmek için cesaretlendi. İşte Lenin ve Şapşal arasındaki ateşli tartışmanın kısa bir özeti:
Lenin odasında kitaplarını okurken Şapşal yanına sokuldu, patisini gururla sallayarak konuşmaya başladı.
Şapşal: “Lenin, Stalin çok güçlü bir liderdir. Onun otoriter yönetimiyle ülkemizi büyütebiliriz!”
Cadı Tekir, eski büyü kitaplarında Garfield’ın ruhunu çağırmayı başardı. Kocaman bir kazanın başında duran Cadı Tekir, dudaklarında bir gülümsemeyle Garfield’ın adını tekrar tekrar mırıldandı. Birdenbire, büyülü bir ışık huzmesi kazanın içinden yükseldi ve Garfield’ın şamatacı ruhu belirdi.
Garfield, belirsiz bir şekilde etrafına baktı ve sinirli bir ifadeyle konuştu: “Ne istiyorsun, Cadı Tekir? Lazanya günümü bozacak bir şeyse, seni uyarayım!”
İstem: Çok sevdiği Yeşilçam’a yabancılaştıktan sonra hiç istemediği postmodern Kızılçam’a sürüklenen tekirin kısa fıkrasını kurgula!
Bir zamanlar tekir kedisi Mırmır, Yeşilçam filmlerini çok seviyordu. Sahibesiyle beraber akşamları koltuğa kurulur, eski Türk filmlerini keyifle izlerdi. Ancak bir gün, evdeki televizyonun anteninde bir sorun çıktı ve Yeşilçam filmlerini izlemek mümkün olmamaya başladı.
Mırmır, Yeşilçam’dan uzak kalmaktan dolayı üzülse de, yeni bir çözüm bulmaya karar verdi. Bir gün, sahibesi televizyonun yerine bir DVD oynatıcı aldı ve ona birçok yeni film getirdi. Ancak Mırmır’ın şaşkınlığına sebep olan şey, bu filmlerin Yeşilçam tarzından çok farklı olmasıydı. Kızılçam adı verilen postmodern filmlerdi bunlar.
Bir zamanlar sakin bir mahallede, minik ve sevimli bir Faresavar Tekir kedisi yaşarmış. Bu kedi, sahibi için fare avlayarak ona yardımcı olurdu. Ancak bir gün, tüm hayatı değişecekti.
Bir akşam, Faresavar Tekir tesadüfen Fareler Şahı’nın tekvando hünerini gördü. Fareler Şahı, hızlı ve yetenekli hareketleriyle adeta dans edercesine tekvando yapmaktaydı. Faresavar Tekir bu görüntü karşısında büyülendi ve hareketlerini yakından izlemeye başladı.
