Pera Coda

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

Türkiye’nin Disco Elysium’a cevabı ortaya çıktı; daha fazla avukat, daha az polis, belirsiz miktarda komünizm ve çift avuç dolusu suçluluk ve pişmanlık içeriyor

pcgamer

Pera Coda, Revachol’u İstanbul’la değiştiriyor ama endişelenmeyin: hâlâ bolca ıstırap var.

Birkaç yıl önce İstanbul’u ziyaret ederken en çok hoşuma giden iki şey şunlardı. Birincisi: binyıllara yayılan tarihin ve kültürlerin birbirine karıştığı, Asya ile Avrupa’nın kesişim noktasında yer alan, bir metrekareye çoğu yerin bir milkaresinde sahip olduğundan daha fazla sıkışmış tarih barındıran, sanatsal ve mutfak zevklerinin sonsuz bir şölenine ev sahipliği yapan bir şehir. İkincisi: her yerde milyarlarca kedi var.

Türk stüdyosu Elyzio’nun Disco Elysium’dan esinlenen “sürreal anlatısal gizem” oyunu Pera Coda, bunların en azından yarısını sunmayı vaat ediyor: “kaos içinde güzellik barındıran bir şehir olan İstanbul’da geçiyor” ve “dünyanın en eski şehirlerinden birinin sürreal bir yorumunu, ikonik gerçek mekanlarıyla birlikte” sunuyor. Fakat, her birkaç metrede yeni bir kedi yoksa, tek başıma isyan çıkarırım. Standartlar önemlidir.

Kasabanın ortasında saat kulesi bulunan bir meydana yukarıdan bakış.
(Görsel kaynağı: Elyzio)

Sanat yönetmeni Ahmet Kazancı, Pera Coda’nın hem “şehrimize yazılmış bir aşk mektubu” (yaşasın) hem de “suçluluk, pişmanlık ve huzur arayışı üzerine evrensel bir insan hikayesi” (eyvah) olduğunu vadediyor. Oyun, sizi “yaşam ile ölüm arasında bilinçaltı bir durumda sıkışıp kalmış bir İstanbul avukatı olan Deniz’in yerine koyuyor; Deniz, kendi ruhunun muhasebesinde hem yargıç hem sanık oluyor.” Tam anlamıyla Anubis’in kalbinizi bir tüy ile tartması durumu.

Duyuru fragmanından anlaşıldığı kadarıyla Pera Coda, gerçekten de Disco Elysium havası taşıyor. İzometrik (gibi) kamera, ressamvari sanat tarzı, göz alıcı olmayan, işçi sınıfı şehir hayatı sahneleri ve görünmeyen bir kadının, derin bir şiddet anını anlatırken kullandığı suçlayıcı, belki de halüsinatif tınılar burada.

Sürreal, kıvrımlı merdivenler sokaktan yukarıya ve uzağa doğru yükseliyor.
(Görsel kaynağı: Elyzio)

Güzel görünüyor ve Disco Elysium esintisini başarıp başaramayacağını merak ediyorum. ZA/UM’un başyapıtı, bence oyun dünyasında biraz tuhaf bir yerde duruyor—neredeyse evrensel şekilde sevildi ama pek çok geliştirici doğrudan ilham kaynağı olarak göstermiyor. Bunun, büyük ölçüde Disco’nun kalitesinden kaynaklandığını düşünüyorum. Bu kadar anlatı açısından muhteşem bir oyunla akrabalık iddiasında bulunmak için neredeyse abartılı bir özgüven gerekir: Oyununuzu kaçınılmaz olarak karşılaştırmalara açmak ve muhtemelen bu karşılaştırmalarda geri kalmak demek. Ama Pera Coda bu riski almaya hazır ve başarıp başaramayacağını yakından takip edeceğim.