Category Archives: Suni muhaberat

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🔖🦶🏻🛡️ Uzuv Forsu 🔖🦶🏻🛡️

(öncesi: Televizyon Duruşması ve Parafilik Üstben: Türkiye’nin Sembolik Krizinde Gösteri, Teşhir ve Adalet)

Dünyanın herhangi bir yerinde olduğu gibi Türkiye’de de mahkemelerin televizyon ekranlarından naklen yayınlanması tartışması, ilk bakışta “şeffaflık”, “adalet” ya da “halkın bilgi hakkı” gibi yüce değerlerle ambalajlanmış olarak görünür. Ama bu çağda hiçbir değer kendi başına kalamıyor; her kavram hızla gösterinin, arşivin, algoritmanın ve ikinci el nostaljinin pazarına çekiliyor. O yüzden, mahkemenin televizyonda yayınlanması düşüncesiyle oynayacağımız oyun çoktan gerçekliğin sınırlarını aşar, kuşakları birbirine gülümsetir, ama hiç kimseye gerçek yüzleşmenin kapısını açmaz.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🔖🦶🏻🛡️ Uzuv Forsu 🔖🦶🏻🛡️

(Parafilik Üstben: Sembolik Düzenin Sapkınlaşması, The Paraphilic Superego: Psychoanalysis, Power, and the Fetishization of Transgression, On the Paraphilic Superego (Numerical Discourses) 🎙️)

Giriş: Sözün Sahnede Doğuşu

11 Nisan 2025, Silivri Cezaevi…
Türkiye, Ekrem İmamoğlu’nun savunmasını dinliyor. O sadece “Ben milletin geleceğinin teminatı olacağım!” demiyor; aynı anda, tarihin ve ekranların gözü önünde bir çağrı yükseliyor:
“Mesela TRT, gayet güzel bir biçimde bu duruşmayı yayınlayabilirdi… TRT gelsin, bari bir dirhem bizim bu konuşmalarımızı, bizim bu davalarımızı yüce Türk milletine aktarsın. Millet izlesin, gerçek kanaatini ortaya koysun. Yazıktır, günahtır…”
Bir mahkeme salonu, bir ekran, bir ülkenin toplumsal arzusu ve gösteri iştahı: Duruşmanın kendisi değil, onun toplumsal teşhiri tartışmanın merkezinde.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

⏳⛰️🛡️ Süreç Heval ⏳⛰️🛡️

🎵 Halkımıza (Ara bizi!) 🎵

Barış süreci, Kürt hareketi, onlarca yıl süren sessizlik… Tam her şeyin donduğu, belki umutların tükendiği bir dönemde Abdullah Öcalan’ın ilk defa videolu mesajla ortaya çıkışı, hem tarihe hem de kalplere not düşülecek bir kırılma. Elbette bu video gerçek! Böyle bir tarihi anı kim bir yapay zekânın insafına bırakır? Ama işte, kaderin cilvesi; tam da bu yüzden, yani çekim ekibinin “fazla temkinli” kurgusu yüzünden, videonun her karesinde bir “AI-generated olabilir mi?” kuşkusu kimilerinin aklına düşebiliyor.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🔖🦶🏻🛡️ Uzuv Forsu 🔖🦶🏻🛡️

Bir karikatürün iki panelinde Türkiye’nin güncel siyasal hayatına dair güçlü bir metaforun izleri var: İlk karede, “muasır medeniyet” yazılı bir asansör kapısına eliyle dayanan, yüzünde endişe ve kararlılığın iç içe geçtiği bir adam duruyor. Kapı aralığından içeri bakıyor; içeride ne olduğu belli değil, ama dışarıda kalan net: Hayal kırıklığı ve azim. İkinci karede ise aynı adamın eline bir boks eldiveni geçirilmiş, elinin üzerine zeytin dalı konmuş, eldivenin üzerinde Türk bayrağı var ve adam bu kez gururla kalabalığa yumruğunu kaldırıyor. Arka planda kalabalık alkışlıyor, “onurlu duruş!” pankartı havada.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🎭♟️🕹️ Kukla Rejimi 🎭♟️🕹️

(İngilizcesi ve Almancası, Yapay Zeka Kitsch’i Diyalektiği Bastırdığında: ‘The Reds’ ve Komünizmin Sinikçe Metalaştırılması)

Giriş

Sadece birkaç yıl içinde Türk solcularının yapay zekâya olan ilişkilerinde tuhaf ve açıklayıcı bir dönüşüm yaşandı. 2020’lerin büyük bölümünde yapay zekâ açık bir şüpheyle bakılıyordu—kapitalist gözetimin bir aracı, Silikon Vadisi’nin son silahı, her yerdeki işçiler ve sanatçılar için bir tehdit. Yapay zekâ kullanıldığını itiraf etmek neredeyse tabu gibiydi, pseudonym’lerle ve yanıltmayla örtülen suçlu bir sırdı. Mizah, metin ya da grafik üretiminde üretken modellere güvenmek, kendi emeğine “hile karıştırmak”la ya da daha kötüsü, solun karşı çıktığını iddia ettiği aynı teknokratik güçlere davayı satmakla suçlanmak riskini taşıyordu.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🎭♟️🕹️ Kukla Rejimi 🎭♟️🕹️

(İngilizcesi ve Almancası, Yapay Zekâ Utancından Yapay Zekâ Fetişine: Türk Solu Robotu Sevmeyi Nasıl Öğrendi—Ama Sadece Kendi Fantazisini Oynadığında, Uğurlu Maskotlardan Dijital Linç Canavarına: Trollüğün Kültürel Evrimi ve Gremlins’in Öngörüsü)

Marx, Engels, Lenin ve Stalin’in başrolde olduğu, yapay zeka tarafından üretilmiş Amerikan tarzı bir metal grup kukla şovunun “samimi komünist propaganda” olarak lanse edilmesiyle çok derin bir rahatsız edici unsur devreye giriyor. Fos Kanal’ın “Dialectical Fire”ı, sol teoriden en ufak bir nasibi olan herkese utanç vermekten ibaret değil. Bütün proje, yapay zekanın ideolojik kitsch üretmek için silaha dönüştürülmesinin; tarihsel ciddiyetin boş bir gösteriye dönüştürülüp halka eğlence olarak satılmasının ve buna ucuz radikal pozculuğun eklendiği bir ibret dersi.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🧵⚙️💪🏻 TEZGÂH 🧵⚙️💪🏻

(PSİKO-HADSİZ, Psikanalizle Gerçekliği Sınamak, Paranoyaklar, Sapkınlar ve Patolojik Narsisizm Çağı)

Son yıllarda “psiko-hadsizlik”, gündelik yaşamdan dijital ortamlara kadar çok sayıda alanda yaşanır oldu. Kısaca ifade etmek gerekirse, psiko-hadsizlik; bir kişinin psikoloji ve psikanalizle ilgili kavramları kendine “haksız” bir üstünlük sağlamak, başkalarını etiketlemek, susturmak veya aşağılamak amacıyla kullanmasına verilen isimdir. Burada asıl mesele, psikolojinin kendisini veya psikanalizin derinliğini doğru anlamaktan çok, bu alanlara dair üstünkörü bilgilerle başkasının sınırlarını ihlal etmektir.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🍂🏚️🪪 Haymatlos 🍂🏚️🪪

(İngilizcesi ve Almancası)

(Bir Anti-Athenosentrik Manifestonun Parodisi)

Sokrates Mikrofona Geçiyor

Ey Atinalılar, suçlayıcılarımın sizi nasıl etkilediğini söyleyemem—yine de, bir kez daha o derin şekilde taşralı Atina “bilgeliğinin” durağan sularında yıkandığınızı düşünüyorum. Süregiden bölgesel Ötekilerimizin silinmesine tanık olmak bana acı veriyor (hayır, beni travmatize ediyor) ve itiraf etmeliyim: uzun yıllar boyunca ben de Atina’nın hegemonik tanrılarının epistemik şiddetini içselleştirdim.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🔖🦶🏻🛡️ Uzuv Forsu 🔖🦶🏻🛡️

(The Paraphilic Superego: Psychoanalysis, Power, and the Fetishization of Transgression)

Erdemden Demokrasiye Yeni Bir Patolojinin Anatomisi

Hiçbir çağ, kendi değerlerinin bu kadar hızlı ve bu kadar radikal biçimde istismar edildiğine tanık olmamıştı. Bugün, “erdem”, “adalet”, “özgürlük”, “demokrasi” gibi kavramlar yalnızca yüksek idealler olmaktan çıktı; gösterinin, teşhirin, linç ve gözetimin sahnesine sürülen, kolektif arzunun sapkın nesneleri haline geldi. Bunun arkasında çalışan ve şimdiye dek yeterince teşhis edilmemiş bir güç var: Parafilik üstben.