İstem: whatsapp dırdırla esir alma aracıdır, diğerlerine de uygula (insta, twitter, youtube, tiktok, sora, grok imagine: hepsinde farklı bir esaret yöntemi, övmek yok), argo ve sert ifadeler kullan, ciddi konulu makale
Dijital platformlar, ‘bağlanmak’ diye pazarladıkları şeyi, aslında kafese çevirmekte ustalaştı. Krom kaplama parmaklıklar; ışıl ışıl, cilalı, parlak. İçeriden bakınca, özgürlük sanıyorsun. Dışarıdan bakınca, düpedüz tutsaklık. Aşağıda her birinin farklı bir esaret yöntemi var; övgü yok, cilalama yok, pamuk yok.
Giriş Bu metin, estetizmin gündelik hayatı “görünürlük ve ölçü” ekseninde yöneten bir rejime dönüştüğünü, fahişist tonda örgütlenen gurur alaylarının bu rejimi nasıl zorunlu bir katılım protokolüne çevirdiğini ve sonunda “kibar ama diş izli” bir kudret mantığına bağladığını anlatır. Bağlamı kurarken Estetizm Diktası’nın onay ekonomisini açıklayan çerçeve yazılarından (🔗), klinik/psikolojik etkileri toplayan metinlerden (🔗), “dalga ve alay” ayrımını netleştiren eşikten (🔗) ve Vampiritorluk’un diş-izi fikrini adlandıran poetik-teorik tariften yararlanılacaktır (🔗). Bu mevcut bagaj, burada geliştirilecek özgün kavramlarla—teşhir borcu, kanıt paketi, tek temsil kristali, kristal ikon siyaseti, geçit protokolü, kanıt jesti, kadraj mühendisliği, diş-İzi sayaç ve benzerleri—bir düşünce rotasına dönüştürülecektir. (yersizseyler.wordpress.com)
3-4-8-10’un sözü kısmen ChatGPT destekli, diğer sözler uyarlamalardan; müzikler, konuşma ve kapak “suni muhaberat” (yapay zeka) ile üretildi (ChatGPT, Suno). [*]
İstem: Radyo sunucusu Perde Cümledar “Nümerik Esintiler” isimli programın kırkyedinci bölümünde önce kendini tanıtacak. Sonra 10 tane şarkı sunacak, sonunda vedalaşacak. Her şarkı öncesinde şarkının adını cümle içinde anarak yapacağı çarpıcı sürükleyici konuşmaları tek tek hazırla! Konuşurken her şarkının ismini bildirecek ve konusundan bahsedecek (ara başlıklar olmayacak): “Küçük Eyfel” (Pixies’in Sakareller uyarlamasının uyarlaması), “Esen Yelde Duyulur” (Bob Dylan uyarlaması), “Güneş Geçenlerin Türküsü” (Nazım Hikmet şiirinden uyarlama), “Marş-ı İştirakiyye” (Arif Nihat Asya’nin Fetih Marşı’nın Marksist uyarlaması), “Kalkınca gölgeler o kırgın hayalden” (Dream Theater uyarlaması), “Salome” (Sakine türküsünün Deleuze’cü uyarlaması), “Söz devası” (Orhan Gencebay’ın Dil Yarası’nın uyarlaması), “Cool’a Cool’luk edene Ja-Zug’lar olsun” (Orhan Gencebay’ın Batsın Bu Dünya’sının uyarlaması), “Sokak” (isyankarlığa övgü), “Hababam Sınıf Savaşı” (Gün Doğdu marşı ile Daha Dün Annemizin’in regresif sentezi)
Ben Perde Cümledar; sayılarla esen, frekanslarda iz bırakan bir rüzgârım. ‘Nümerik Esintiler’in kırkyedinci bölümünde kulaklarınızın iç odacıklarını dolaşmaya geldim. Kodların kıyısından, sokak lambalarının gölgesinden, bir şiirin en keskin kıvrımından, bir isyanın kılcal damarından geçeceğiz. Her parçada hem adını hem de hikâyesini dilime dolayacağım; tutunun.
İstem: aşağıdaki sözleri adapte et! türkiyeli solcuların kalıp tabirleri geçmeli, marx-lenin dönemindeki eski şeyler geçmeli, fatih yerine. “Marks’ın onbirinci tezi neşrettiği yaştasın!” anlamı aynı kalan kısımları değiştirme (Arif Nihat Asya, Fetih Marşı)
Bir kuşak için radyo, evin ortasında duran tek ışık kaynağıydı: haber oradan gelir, şiir oradan söylenir, seçim sonucu oradan beklenir, güreş maçı oradan nefes nefese anlatılırdı. Aşağıdaki başlıklar, hem dünyadaki hem de Türkiye’deki bu büyük radyo çağını, listede andığınız kişileri ve olayları tek tek bağlamına yerleştiriyor.
İstem: “gün doğdu hep uyandık sınıfları doldurduk / bağımsızlık uğruna bir toplantı daha koyduk” nakaratı bu olan şarkının üç kıtasını oluştur, aşağıdaki şarkılardan ilham alarak aşırı ciddi tonda keskin yazacaksın, ama anlamlar infantil olacak, gerçekçi olarak türkiye solcularını yansıtacak, ismi “Hababam Sınıf Savaşı” (Gün Doğdu sözleri, Daha Dün Annemizin sözleri)
[Spoken word shouted] Gün doğdu! hep uyandık, sınıfları doldurduk Bağımsızlık uğruna bir toplantı daha koyduk Gün doğdu! hep uyandık, sınıfları doldurduk Bağımsızlık uğruna bir toplantı daha koyduk
Türkiye siyasal alanında son aylarda birbirine paralel ama farklı “zaman motorları”yla işleyen üç ayrı cephe, aynı gündemi farklı araçlarla kuruyor: Meclis takvimine ve aşamalı karar süreçlerine yaslanan hat, 22 Mayıs 2025 Parti Meclisi metninde tanımlanan ‘Barış ve Demokratik Toplum’ çizgisini TBMM’de 5 Ağustos’ta çalışmaya başlayan “Millî Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu” üzerinden kurumsal bir akışa çevirirken (🔗, 🔗, 🔗); aynı dönemde metin-merkezli bir hat, 1–2 Ağustos 2025’te duyurulan ‘Ülkemizin uçurumdan yuvarlanmasına izin vermeyeceğiz’ imza kampanyasıyla ritüel ve sembolik tarihe bağlanan bir konsolidasyon tekniği işletiyor (🔗, 🔗); sahaya odaklı bağımsız hat ise çağrı → forum → yerinden haber döngüsüyle “olay zamanı”nı örgütleyerek 19 Ekim 2025’te Şişli Tiyatrosu’nda yapılan ‘Bağımsız devrimci siyasetin gereklilik ve olanakları’ forumuyla bu döngüyü görünür kılıyor (🔗, 🔗). Bu makale, söz konusu üç hattı yalnızca mekanikleri ve dinamikleri üzerinden çözümler; merkez kurumların kısa tarihçelerini, birbirleriyle denge ve gerilim ilişkilerini, “barış–cumhuriyet–sokak” gibi soyut çağrıların nasıl teknik araçlara çevrildiğini, dayandıkları tutkal prensipleri ve her birinin konsolide ettiği kurum halkalarını, sırasıyla komisyon–imza–forum örnekleri eşliğinde tek bir anlatıda düzenler.
MMO’daki sonsuz “grind”e girer gibi başlıyor bu ekran kurmacası: XP çubuğu dolsun diye hep aynı bölgede aynı yaratığı kesersin; Türkiye’de siyasal rüzgâr her döndüğünde de medyanın “avlağı”na yeni bir ceylan tipi sürülür, respawn süresi ayarlanır, drop tablosuna yeni bir ikon düşer. Sezon açılış anonsları hava durumu bülteni gibi çalışır; “bugün batıdan ‘yabancı/şehirli’ kokusu, yarın doğudan ‘aşiret kızı’ meltemi” denir ve kameralar, senaryolar, afişler bir kez daha aynı poligona toplanır. Bu ritüelin kronolojisi bir envanter değil, bir av-sahneleme kılavuzudur: kokuyu ilk püskürtenler, rüzgârı şiddetlendirenler, rutini muhafaza edenler, nostalji ile tekrar çağıranlar, dijital platformların ekosistemini dönüştürenler… Hepsi yan yana dizilince, “sinematik ceylan servisi”nin şatafatlı romantiği kendi kendini ele verir.
