Sevinç günleri geride kalınca nihayet yoldaşlar evlere ve köylere dönmeyi tasarladı. Freudo yanına vardığında memba kıyısında oturan Kral’ın yanıbaşında Kraliçe Yorem Düzaster bir Val türküsü tutturmuştu ki duyulan ezgi o esnada büyüyüp serpilerek çiçeklenen Ağaca pek yarıyordu doğrusu. Freudo’yu karşılayıp selamını almak üzere ayağa kalkmışlardı ki Arıgören söze girdi:
— Ne diyeceğin belli Freudo: Evine ya da köyüne dönmek istersin. Valla değerli dostum… Ne demişler? Ağaç yerinde bayındır. Ancak bil ki Batı illerinde hep bir kapın daha var senin. Halkınız bıyık efsanelerde pek ünlenmemişse de artık tarihin çöplüğünü boylayan nice elalemden ziyade bir nam salacağı kesindir. Okumaya devam et
