Tag Archives: Lacancı

1. Kötüsözün Dönüşü

2. Lirik Yanılsama

3. Fransa Polislerini Sever

4. Charlie’nin Sırrı

5. Wolinski, Santo Subito!

Jacques-Alain Miller: [Charlie Hebdo üzerine: (1) Kötüsözün Dönüşü, (2) Lirik Yanılsama, (3) Fransa Polislerini Sever, (4) Charlie’nin Sırrı, (5) Wolinski, Santo Subito!]

Jacques-Alain Miller — 12 Ocak 2015 — lacan.com

The Massacre at Paris! [Paris’teki Katliam] Christopher Marlowe’un başlığı. İngiliz dili bu sözcüğü Fransızcaya borçlu. Kukuriku! Onlardaki ilk tespiti 1580 yılındadır. Aziz Bartholomew Günü Katliamı 1572’de olmuştu. Bu bir tiyatronun konusudur. Chéreau bir zaman bunu sahnelemişti, görmeye gitmiştim Lyon’dan, muhteşemdi, arkadaşım Richard Peduzzi’nin endüstriyel devrimle Rönesansı harmanladığı melez sahne tasarımını halen hatırlayabiliyorum.

Okumaya devam et →

🎭♟️🕹️ Kukla Rejimi 🎭♟️🕹️

Jacques-Alain Miller: [Charlie Hebdo üzerine: (1) Kötüsözün Dönüşü, (2) Lirik Yanılsama, (3) Fransa Polislerini Sever, (4) Charlie’nin Sırrı, (5) Wolinski, Santo Subito!]

Jacques-Alain Miller — 14 Ocak 2015 — lacan.com

Arjantin’de güvercin dışkısı şans getiriyor. Plajda güneşlenen arkadaşım Graciela böyle dedi bana “Acá, si a uno lo caga una paloma, significa buena suerte” (Burda bir güvercin sıçarsa, iyi şans demektir). Bu kehaneti kabul edelim. Başkan’ın şanslı yıldızlarına inandığını biliyoruz. Kısacası, derin bok içindeyiz, bu iyiye işaret.

Graciela, ki derslerimi de okumuştur, acaba bunun “Gerçeğin bir yanıtı,” Tanrıların bir belirmesi olup olmayacağını sordu. Romalılar, o batıl inançlarıyla, böyle şeylere inanmazlık etmezlerdi. Ve unutmayalım ki İsa vaftiz edilirken gök açıldı, “Kutsal Ruh, bedensel görünümde, güvercin gibi O’nun üzerine indi.” (Luke 3.22)

Jacques-Alain Miller: [Charlie Hebdo üzerine: (1) Kötüsözün Dönüşü, (2) Lirik Yanılsama, (3) Fransa Polislerini Sever, (4) Charlie’nin Sırrı, (5) Wolinski, Santo Subito!]

Jacques-Alain Miller — 13 Ocak 2015 — lacan.com

Polis dün öğleden sonra kutlandığı kadar asla kutlanmamıştı. Üçü, karikatür ve hicivleriyle meşgul Charlie‘deki komik başbelalarını korurken görev başında öldü. Polisin adanmışlığı ve fedai ruhunu herkes göklere çıkardı. Güvenlik stratejilerindeki zayıflıklarla onları suçlamayı, onyedi ölümle sonuçlanan sistemdeki kusurlarla onları suçlamayı hiçkimse hayal etmedi. Bilakis herkes polis kuvvetlerine teşekkür etti, yani sadece flic‘lere [polislere] değil, jandarmalara , CRS’e [1], istibarat ve güvenlik hizmetlerinin bütün faillerine teşekkür etti. Bilhassa da ileriki saldırılardan bizi korumaları için onlara bel bağlıyordu herkes, çünkü bütün alanların uzmanları en iyi argümanlarını kuşanarak yeni saldırıların kaçınılmaz olduğunu duyurmaktaydılar. Sağduyu ancak hemfikir olabilirdi. Herkes, cesur olsun korkak olsun, kendisini potansiyel bir hedef bildi ve öyle hissetti. Yahudiler bunu biraz daha hissetti: aslında çok daha fazla hissetti. Dört Yahudi insan Cuma günü alışverişlerini yaparken öldürülmüşlerdi. İnançlarını uygulamaktaydılar, en azından kadim diyet yasalarının hepsi ya da bir kısmına riayet edecek kadar, ki bu yasaların bir kısmının Musa’ya gelen Vahiy’den önce tesis edildiğine şüphe yoktur. Kısacası, bir Kosher süpermarketinde alışveriş etmekteydiler. Fakat polis için toplumsal ağda atılan #jesuisflic (#benpolisim) ve #Respect (#Saygı) etiketli twitler herhangi bir belirli grup veya topluluğun sınırlarının ötesinde sonsuzluğa doğru yankılanıyor gibi görünmekteydiler.

Okumaya devam et →

Jacques-Alain Miller: [Charlie Hebdo üzerine: (1) Kötüsözün Dönüşü, (2) Lirik Yanılsama, (3) Fransa Polislerini Sever, (4) Charlie’nin Sırrı, (5) Wolinski, Santo Subito!]

Jacques-Alain Miller — 11 Ocak 2015 — lacan.com

Kim düşünürdü? Kim söylerdi? Fransa tek bir adam, tek bir kadın gibi ayaktaydı. Fransa bir oldu, yeniden bir oldu. Cumhuriyet, cesur, korkusuz, gözüpek, direnişi seçti. Kendini suçlamaya son verdi! Birdenbire Fransızlar bunaltılarını, bölünmelerini terk ettiler, hatta bir akademisyenin dediğine göre yeniden “İkinci Yılki askerler” oldular. Fransızlar yeniden dünyanın takdirini kazanmakta. Ve başıyla bunu onaylayan başkan Hollande, gezegenin kaderini ellerinde tutan birkaç insanı ilk komünyon havasıyla karşılamakta. Paris’te bu acelecilik neden? Sanki yeniden şarzolmaya, güçlerini yeniden canlandırmaya, meşrulaştırmaya, cilalamaya gelmişlerdir. Neredeyse birleşmiş bir gezegen, yekbeden, tek bir güruh olarak aynı titreyişe katıldı, Birinci Dünya Savaşını bitiren Zafer Gününü, 8 Mayıs 1945 Paris Kurtuluşunu saymazsak eşine rastlanmamış bir duygusal salgınla kuşatıldı.
Okumaya devam et →

Jacques-Alain Miller: [Charlie Hebdo üzerine: (1) Kötüsözün Dönüşü, (2) Lirik Yanılsama, (3) Fransa Polislerini Sever, (4) Charlie’nin Sırrı, (5) Wolinski, Santo Subito!]

Jacques-Alain Miller — 8 Ocak 2015 — lacan.com

“Barbarlar!” deniyor. Buna kuşku yok. Ama bu kör terörizm değildir, gözleri açıktır ve hedefini net görmektedir. Dilsiz de değildir: seslenmektedir: “Peygamber Muhammed’in öcünü aldık!”

Son yüzyılın bitiminde, kötüsöz, kutsalın bozulması, küfür gibi nosyonların geçmiş bir çağın kalıntıları olduğuna inandık. Böyle değillerdi. Bilim çağı kutsal olanın duyusunu ortadan kaldırmadı; kutsal, geçersizlenmiş bir kavram değildir. Evet kabul ederim, gerçekliği zemin almaz; yine de, bir söylem olgusu —bir kurgu— olarak bir topluluğu oluşturan işaretlerin bedenini bir arada tutar, simgesel düzenin belkemiği işlevi görür. Kutsal olan, hürmet ve saygı talep eder. Bu sağlanamazsa kaos hüküm sürer. Sokrates baldıranotu içmeye davet edilmiştir. Hiçbir yerde, asla, konuşan varlıklar var olduğundan beridir, ne herhangi bir şeyin söylenmesi ne de her şeyin söylenmesi hoşgörülebilir olmuştur.

Okumaya devam et →