Tag Archives: Makara

Yazılı ve sözlü haberleşme kökten farklıdır: Yazıda noktalama yapabilirsiniz ama sözlerde ancak duraksama yapabilirsiniz.

Cümleyi bitirecek noktayı kalemle kağıda (veya klavyeyle belgeye) ‘lönk!’ diye kondurursunuz, oysa konuşurken sözün bittiği anlaşılsın diye durup beklemeniz veya eğitimli haber spikerleri gibi yüklemin son hecesini vurgulamanız gereKİR! Sözde nokta KİR statüsündedir.

Bilen adam deyiminden türeyen Bilendam terimi iki şekilde okunabilir:

1) Bil endam! Bu okunuş ‘güzeller bilmelidir’ veya ‘güzellik bilinmelidir’ veya ‘güzellik bilgi verir’ diye duyulabilir.

2) Bilen dam! Bu okunuş da ‘bilenler çatısı altına davet’ veya ‘bilen bayan’ [1] veya ‘bilen hanımefendi’ diye duyulabilir.

Ego inşası öne çıkan erkeksi Bilen adam kendi benliğini yalıtarak Bilen ada’m gibi okunabilirken (Issız ada’m rolüne girerken) kadınsı Bilendam bilgileri sanal bir bizlik etrafında kurgulayan bir çatı oluşturmaktadır.

Kırkıncı yaşımı almam şerefine kırkyamalı bohça dillerin püsküllerini kırkmaya ve kıllık eden unsurları kırk yarmaya devam!

Kimi Fransızca deyimler var ki Türkçe okuduğunuz zaman bayağılaşır, ‘bon’ken ‘bön’leşir, yani iyi bir şey olması beklenirken ‘bir gece ansızın’ (!) salakça bir şeye dönüşür, ama öylemesine bir evrimsel mutasyon geçirir ki Fransız kaldığınız bir hadisenin sırrına erdiğinizi hissedersiniz… İşte bunları sayalım:

1) Bon mot (espri)
2) Bon vivant (yaşamsever)
3) Bon sens (sağduyu)
4) Bon appétit (afiyet olsun!)

Şimdi bir bir bunların üzerinden geçeceğiz. Okumaya devam et →