Tag Archives: Muhaberat

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

(İngilizcesi ve Almancası)

Voltran’ı oluşturmak, nükleer parçalanmanın telafi düşlemidir. Bu cümle, çizgi film nostaljisinin çok ötesinde bir tarihsel bağı açar. Atom bölünür, şehir yanar, beden dağılır, yurt kaybolur, çocuk korunaksız kalır; GoLion/Voltran bu yıkımı beş aslanın sayılması, bağlanması, gövdeye oturması, baş kazanması ve kılıç çekmesiyle tersine çevirir. Patlama saçar; Voltran toplar. Radyasyon görünmeden yayılır; Voltran görünür bir beden kurar. Atomik ışık kör eder; Voltran’ın kılıcı ışığı çizgiye, hedefe ve karara dönüştürür.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

Türk mizahında ve hicvinde temel hareket ad hominem’dir. Gülme, sahneye, dile, kuruma, yasaya, sınıfa, inanca, iktidara, modernleşmeye veya bürokrasiye yönelir gibi başlar; sadede geldiği anda kişiye, tipe, lakaba, bedene, şiveye, zümreye, mesleğe, soya, mahalle, lider yüzüne veya profil kesitine bağlanır. Türk mizahı her komik gerilimi hususileştirir. Her hususileştirme şahsileştirme üretir. Her şahsileştirme ad hominem’e varır. Bu yüzden Türk mizahında ve hicvinde ironi’nin i’si bile sahne alamaz: ironi sahneyi açık tutar; Türk mizahı sahneyi hedefte toplar.

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by Fİ 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

(İngilizcesi ve Almancası)

İnsan, yalnızca biyolojik bir organizma olarak değil, anlam üretebilen bir özne olarak dünyaya yerleşir. Bu yerleşme bedensiz gerçekleşemez; fakat beden de kendi başına anlam taşımaz. Beden, imgesel, sembolik ve maddi düzlemlerin kesişiminde kurulur. Bu nedenle bedenin hangi estetik normlar tarafından kuşatıldığı, öznenin yetkilenme imkânlarını doğrudan belirler. Burada kritik mesele, imleyenlerin ortadan kaldırılması değildir. İmleyenler vardır; ancak imleyenlerin tam olarak neyi çağrıştıracağının önceden belirlenmesi, çağrışım alanını kapatır. İmleyen zinciri sürer, fakat o zincirin açılabileceği anlam yolları önceden çizilmiş olur.

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

(İngilizcesi ve Almancası)

AI ve sosyal medya, arzu etrafında tek bir aygıt oluşturur. Feed, arzuyu görünüşe dönüştürür. Üretici interface, arzuyu prosedüre dönüştürür. Ranking görünüşe toplumsal bir sınav verir. Üretim prosedüre insanüstü bir asistan verir. Bu iki makine arasında insan yabancılaşması biçim değiştirir.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

(İngilizcesi ve Almancası)

Trail flagging, arazide yolun kanıtını üretme ve okuma pratiğidir. Bir dala bağlanan pembe kurdele, ağaca sürülen boya, üst üste dizilen taş, kesilmiş ağaç kabuğu, kavşağa dikilen tabela, kar üstünde sıraya giren direk, çamurdaki ayak izi, haritadaki rota çizgisi ve telefondaki parlak hat aynı büyük sorunun içinde çalışır: Yolun bilgisi nerede durur ve yürüyen beden hangi kanıta güvenerek ilerler?

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

(İngilizcesi ve Almancası)

Batı ülkeleri türbanı ilk aşamada görsel tarz, kültürel fark, bireysel inanç tercihi veya göçmen geleneği olarak okudu. Aynı tarihsel dönemde doğrucu kimlikler de daha adil dil, daha dikkatli temsil, daha medeni kamusal davranış ve daha kapsayıcı kurum talebi olarak belirdi. İki süreç, liberal kamusal alanın işaretleri yüzeyden okuma alışkanlığını açığa çıkardı. Bir kıyafet bireysel tercih sayıldı. Bir kimlik beyanı saygı talebi sayıldı. Bir sembol kültürel çeşitlilik sayıldı. Bir dil protokolü nezaket sayıldı.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

Bu yazı, Deniz Göktaş’a gülmek üzerine değil; Deniz Göktaş’a doğru biçimde gülmeyenleri hizaya sokmak üzerine. Başta iktidarın kaba zorunu teşhir eder gibi yapıyor, sonra aynı yazı içinde kahkahanın zabıtasına dönüşüyor. Devlet ‘şuna gülemezsin’ diyor; burada ise ‘güldüysen bedelini üstleneceksin’ deniyor. Biri savcı cübbesiyle konuşuyor, öbürü muhalif vicdan önlüğüyle. Aradaki fark kumaşta, mantıkta değil.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

Zehra Çelenk’in yazısı Deniz Göktaş’ı anlatmıyor; Deniz Göktaş’ı seven kişinin kendini nasıl görmek istediğini anlatıyor. Metnin bütün büyüsü burada. Yazı, bir komedyen üzerine yazılmış izlenimi veriyor; gerçekte kendi izleyici konumunu cilalıyor. Deniz Göktaş sahnede “oluyor”, seyirci “ilk kez kendi hayatını görüyor”, zekâ “gösterişsiz” kalıyor, cesaret “pervasızlık” olmuyor, erkeklik “görünmez” hale geliyor, sınıf “karikatüre dönüşmüyor”, politik söz “sloganla değil hayat hikâyesiyle” kuruluyor. Ne güzel. Yani tam teşekküllü bir hayranlık yazısının bütün gösterişli süsleri, “gösterişsiz” etiketiyle paketleniyor.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

Aydın Çubukçu’nun yazısı, güya gülmenin özgürleştirici gücünü savunuyor. Fakat metin ilerledikçe ortaya çıkan şey gülmenin savunusu değil, gülmenin devletleştirilmiş muhalif versiyonu oluyor: Kahkaha var, ama görevli kahkaha. Mizah var, ama önce parti okulundan geçmiş mizah. Halk var, ama ancak yazarın teorik dekoruna figüranlık yaptığı sürece halk.