Tag Archives: Muhaberat

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽM 🌀⚔️💫

Psikiyartiz Varyantları / Gerçek Freud bu değil

Cumhuriyet’in kurumsal medya düzeninden başlayıp özel televizyonların hızlı çoğalışına, oradan mobil platformların algoritmik akışına uzanan bir hat, psikiyatri (ve genel psi-) figürlerinin kamusal görünürlüğünü üç ayrı dalga halinde dönüştürdü. İlk dalgada ün, kurum kuruculuğu, devlet güdümlü yayın ve ders kitabı meşruiyetiyle inşa edildi; ikinci dalgada çok kanallı ekran, popüler kitap ve gazete-dergi ekosistemi yeni bir “uzman–şov” dengesini belirledi; üçüncü dalgada sosyal ağlar, canlı yayın ve dizi/streaming uyarlamaları, ünü platform ritmine ve hikâye/marka kurgusuna bağladı. Ana sav şudur: Ünlenme kanalı değiştikçe vitrin stratejisi de değişir; kurumsal prestijden ekran ritmine, ekran ritminden akış–algoritma uyumuna kayan bu süreç, ‘psikiyartiz’ denen mesleki performans estetiğini her dönemde farklı bir karaktere büründürür. Bu çerçeve içinde, örneğin Mazhar Osman’ın Bakırköy dönüşümündeki kurucu rolü kurumsal meşruiyeti temsil ederken, 1990’larda ‘Küçük Şeyler’ gibi programlar ekran-didaktik bir ün kanalını somutladı; 2010 sonrasında Gülseren Budayıcıoğlu uyarlamaları prime-time’da anlatının tek başına kaldıraç hâline gelişini gösterdi. (Bakırköy Hospital)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽM 🌀⚔️💫

Riyaların yorumu / Sigmund Freud’un kayıp elyazması bulundu: Riyaların Yorumu

Ben çocukken yani belki otuz yıl önce televizyonda her konuda atıp tutan psikiyatristler vardı, argo anlamda “artizlik” yaptıkları için bunların psikiyatrist değil “psikiyartist” olduklarını söylemiştim ve annem buna çok gülmüştü. O yıllarda annem (Hüray Fidaner) Dokuz Eylül Üniversitesi Psikiyatri Ana Bilim Dalı Başkanı Profesördü (bir gün aniden beyin tümörü çıkıncaya kadar).

Uzun yıllar sonra 2014-2016 arasında Türkiye Psikiyatri Derneği bu espriyi rezilce bir ciddiyetle hayata geçiren “Psikiyartist’i Arıyoruz” yarışmaları düzenlemiş: “Tüm üyelerimizin ruh sağlığı alanındaki uygulamalar, yaşantıları ve psikiyatri uzmanlık eğitimi konusunda eserlerini bekliyoruz. Söyleyeceklerinizi öykü, şiir, resim, müzik, fotoğraf, kısa film, karikatür gibi alanlarda üreteceğiniz eserlerle söylemeniz için davet ediyoruz.”

Ne idüğü belirsiz bir jürinin kararıyla “kazananlara” da Amerika/Avrupa “Psikiyatri Birliği” kongrelerine biletler hediye etmişler, bütün bu dernek faaliyetlerinin aslında egzotist bir mesleğin stimülasyonist zevkleri olduğunu itiraf edercesine. Yerli bir ilaç şirketinin “koşulsuz eğitim desteğiyle” düzenledikleri üçüncüden sonra bokunun çıktığını anlayıp vazgeçtikleri bu sosyal medyatik ayin saçmalığı aslında bir Yiğit Özgür karikatüründe isabetle tasvir edilmişti:

Psikiyartiz, kariyerci psikiyatristin Freudcu psikanalizin asırlık prestijini sahne tasarımı gibi kullanıp entel-dantel sanatsepet imkânlarıyla parlatılmış bir benlik vitrini kurmasına verdiğimiz addır. Başlangıç her zaman tatlı tatlıdır: edebiyat ve sinema tahlilleri, ‘insanın yarası’na dair duygulu pasajlar, seminerler ve atölyeler, öğrencilerle sıcak fotoğraflar… Bu tatlı girişte psikanalitik bilinçlendirme bir sahne dekoru gibi durur; asıl oyun, görünüş ile güdü arasındaki aralığı yönetmektir. Akış mimarisinin ritmini (sonsuz kaydırma, bildirim kadansı, değişken pekiştirme) adlandırmaktan özenle kaçınılır; çünkü o ritmi adlandırmak, sahnenin ışıklarını kısmak demektir. Onun yerine kitap yazmak, sertifikalı seminerler açmak, danışan alımını büyütmek gibi statü sembollerine yapışılır ve prestij yönetiminin bokunu çıkaracak kadar çoğaltılır. Psikiyartiz, işte bu tatlı giriş ile medyatik bozunum arasındaki ince hatta yaşar: içeride savunma düzeneklerini estetize eder, dışarıda platformların ödül–ceza ritmiyle kendini sürekli yeniden paketler.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽM 🌀⚔️💫

Psikiyartiz Varyantları / Sigmund Freud’un kayıp elyazması bulundu: Riyaların Yorumu

Giriş

“Riya” bir davranış değil, bir düzenektir. Kişinin kendisine ve başkalarına sunduğu benlik kesitini sürekli olarak parlatıp yeniden paketleyen, görünüş ile güdü arasındaki aralığı yönetmeye yarayan, psikodinamik savunmalarla dijital mecraların tasarım ritmini birbirine ekleyen bir düzenek. Bu metin, riya dediğimiz karmaşayı klinik kavramların ve çağdaş arayüz ekonomisinin terimleriyle birlikte okumayı önerir: içeride egonun savunuları ve aktarımlar; dışarıda değişken oranlı pekiştirme, bildirim kadansı, sonsuz akış, yanıltıcı arayüz kalıpları. Gençlerin ekran maruziyetinde riskin çoğu kez içerikten ziyade ritim ve yoğunlukta yattığı, resmi uyarılar düzeyinde dahi kayda geçirilmiş bir gerçektir (🔗). Aynı şekilde, karanlık/designed manipülasyon kalıpları hem düzenleyici rehberlerde hem de tüketici otoritelerinin raporlarında ayrıntılarıyla tarif edilmiştir (🔗) (🔗). Bu zeminde “riyanın yorumu”, klasik psikanalitik işlemleri güncel dikkat mimarisiyle çapraz bağlayarak ilerleyecek.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽM 🌀⚔️💫

International Psychoanalysis Association / Freudian-Lacanian-Žižekian-Marcusean
Introduction to Gestaltanalyse

(İngilizcesi ve Almancası)

0. Giriş — IPA/FLŽM’in Adlandırdığı, Reddettiği ve Kurduğu Şey

IPA/FLŽM, uzun bir emek yayı için kısa bir sancaktır: belirtileri ciddiye alan yorumsal bir zanaat; arzuyu ego aynalarından kurtaran yapısal bir biçimcilik; iktidarı, onu kopuş noktasına kadar itaat ederek konuşturan polemiksel bir teknik; ve özgürlüğü, uyarım hacmiyle değil hayata geri kazandırılan zamanla ölçen siyasal bir olumsuzluk. Kısaltma, dört belirleyici işleci tek bir programa yoğunlaştırır. Bu bir kulüp ya da moda değildir. Sahneleri okumak, yakalanmayı kesintiye uğratmak ve yargının yeniden öne geçmesine izin veren biçimler tasarlamak için bir yoldur.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀🎭💢 Raumdeutung 🌀🎭💢

(İngilizcesi ve Almancası)

Bollywood, Taksi Sarısı ve MetroCard’lar Zohran Mamdani’nin Kazanan Görsel Kampanyasına Nasıl İlham Verdi

Zohran Mamdani’yi New York Belediye Başkanlığına taşıyan ve ikonik Bollywood repliklerini, jestlerini ve görsel kompozisyonlarını sistemli biçimde gündelik, sınıf odaklı bir şehir anlatısına çeviren kampanya, Yeşilçam konsepti için çalışan bir demodur: tanıdık film sahnelerinin hizmetleri, kirayı, emeği ve eğitimi merkeze alan, iki dilli ölçeklenebilir net sinyaller olarak kullanılabildiğini, kimliği folklor değil toplumsal altyapı olarak çerçeveleyip göçmen atıflarının ötesinde geniş bir kentsel kamuyu muhatap alabildiğini gösterir.