Gezegenler neden konuşmaz ki? — Jacques Lacan

Le silence éternel de ces espaces infinis m’effraie.
The eternal silence of these infinite spaces frightens me.
O sonsuz uzamların ebedi suskunluğu beni korkutuyor.
(Blaise Pascal, Düşünceler)

Gezegenlere dönelim. En ciddi soruyu size sordum:

Gezegenler neden konuşmaz ki?

Bu sıkıntının dolambaçları içinizi ürpertti mi, bir şeyler dile getirmek istediniz mi? Söylenecek çok şey var doğrusu.

Enteresan! Hiçbirşey söylememeniz değil, bu konuda söylenecek kürek dolusu şey olduğunu fark etmemiş gibi görünmeniz enteresan.

Keşke anlatabileceğiniz onca şeyi düşünmeye cüret etseydiniz ve onları kovanıza doldursaydınız, zira nihai nedeni bilmenizin pek de mühim olmadığı apaçık.

Yeter ki onların listesini çıkaralım. Size soruyu sorarken nasıl cevaplar geleceğini önceden bilmiyordum.

İlginç ve öğreticidir ki aklımıza gelen nedenler tam olarak Freud’un eserinde birçok kez rastladığımız oyundaki gibi yapılanmıştır, İrma’nın enjeksiyonu rüyası bağlamında anlattığı delinen kazan fıkrasındaki gibidir:

1) Birincisi, söyleyecek sözleri olmadığı için.
2) İkincisi, konuşacak vakitleri olmadığı için.
3) Üçüncüsü, zaten susturulmuş oldukları için.

Bu cevapların üçü de sahi olacaktır ve gezegen denen varlıklarla önemli ilişkiler geliştirmemizi sağlayacaklardır, zira bizim ne olmadığımızı göstermek için seçtiğim atıf noktam işte tam da onlardır.

Seminer 2’den

Türkçesi: Işık Barış Fidaner

Bkz “Eriyor olacağım! Sigmund Freud ve Nasreddin Hoca: Kazanmaya inanıyorsun da kaybetmeye neden inanmıyorsun?”, “Entropi: İz’in İhtişamı” Jacques Lacan, “Balık Çağından Kova Çağına”