Nejativite (menfiyet) üzerine Menkıbe’den alıntılar

💔👑🔮 MENKIBE 💔👑🔮

Geçmişe ait imgeler tarihi oluşturmak üzere ışığa duyarlı bir zara eşilmiş nejatif film gibidir. O imgenin bütün detaylarını açığa vurmaya yetkin müstakbel film banyocuları ancak ileride gelecektir. (Walter Benjamin)

Suphi Nejat Ağırnaslı’nın Menkıbe‘sinden ‘nejatif=menfi’ üzerine alıntılar [sic]:

Proletarya, sınıf değil sınıfsallığın çözülüşüdür. Proletarya, kapitalizmin menfiliği, komünizm müspetidir. Bu denklem tek değişkenli değildir; karmaşık bir fonksiyondur. Yani değişkenler lehine tek tek çözülmesi gerekir. Yani değişkenlerin çarpıştırılması, denklemleri her bir değişken cinsinden çözülerek ilerlemektir, ancak tüm bu süreçte denklem de sabit kalmaz; “çözülür,” dağılır, parçalanır. (s. 90)

Analiz: Entropik bozunum yapıçarpımla çözdürülür.

Proletarya bir nazireden çıkan nazardır. Dolayısıyla, proletarya, tek bir özne değil bir ilişkidir. Menfaatin menfi oluşu, nispetin müspet oluşudur. Kıssadan hissesi: İç savaşta bir cephe açmak değil iç savaşı yarmaktır; yeni bir cephe açmak değil savaşa içten savaş açmaktır. Bu açıdan bakıldığında deneyime dayalıdır, bakışımdır. Herkesin herkesin kurdu olduğu yerde bu savaşı çapraz kesip had bildirmek ve had aşmaktır, raddeye varmaktır. Bir örgü ve kurgudur, ilişki kurmaktır; komünizmi etkin hayatın hareketi olarak görmektir; satranç tahtasına bakıp “ben bu oyunu bozarım ülen,” demek üzere aynaları kullanmaktır. (s. 91)

Kıssadan hisse: İzafeten kondurulan nejatif fırsat, önbirikim hadlerini yardıran raddedir.

Erkeklik kadına nispet menfi olarak tanımlanır. Bu kadında bir menfaate dönüşür. Yeniden üretim, erkeğin savaşçılıktaki köleliğidir. Aşk, meta ilişkisidir; eksikliğin ötekine yansıtılmasıdır, büyüyüp hükmetmesidir. Aile bir teşebbüstür, bir müessese, bir şirkettir; metayı yeniden üretimdir. Türkiye’deki bunca hır gür içerisinde aşk dizilerin bu kadar çok olması garip değildir, bunlar birer savaş dizisi, birer mülkiye dizisidir. (s. 102)

Meta fetişizmi: Her nejativite, kondurulduğu harfiyete izafeten fırsatlaşmaya yazgılıdır (aşk, ailede sermayeleşmeye yazgılıdır).

İç savaş derinleşmiştir. Aslında erkeği parmağında oynatan kadın, egemenliğini beyan etmektedir, erkek egemenliğinin ters orantısını ayan beyan etmektedir, ancak egemenlik paradigmasından kopmaz. Zira ailede kadın egemendir, tüm çatışmaların dolayımıdır. Kadın, erkeğin elinde can verir. Bu can vermenin menfi ile müspet anlamlarını perspektif değiş tokuşuyla okumak gerek. (s. 104)

Kontr-bastırma: Harfiyet nejativiteyi parmağında oynatır, önbastırmayı kontr-bastırır; aile aşkı çözdüren yapıçarpım algoritmasıdır.

Kerhane, meta ilişkisi bakımından paradigmatiktir. Zira, burada mesele kadının can vermeden haz nesnesi olmasıdır. En eski teşebbüslerden biri olarak kadın açısından kurucudur. Zira kurulu kadının ikili karakterini gösterir. Bir yandan haz nesnesi, yani meta öte yandan üretim aracının sahibi, yani anne olmalıdır. Bu yüzden kadınlık açısından menfi olan “orospuluktur.” (s. 104)

Madonna kompleksi: Aşkı çözdüren ailevi algoritmalar fahişizmi model alır.

Bu bir ilişkilendirme meselesidir, proletaryanın kaldırılması ile burjuva toplumun yadsınması olacaktır. Proletarya yaddır, yad edendir. Menfi müspet kılınmaya çalışılacaktır. Bu bir oyun kuruculuğu gerektirir; yani nispetler/nazireleri oynatmak, dans ettirmek için birilerinin müzik yapması, ritim tutması gerek; hariçten gazel gerek; bu bir örgü meselesidir, bunu ancak bir örgüt karşılayabilir; kurgu meselesidir, kurulması icap eder: Bir komünist örgüt gerek; bir nazar gerek. (s. 112)

Nejativitenin kondurulması: Proletarya burjuvazinin yadsınmasıdır, yadsınamazıdır, yadsı namazıdır, günbatımıdır, buharlaşmasıdır, izafettir, izafiyettir, iyi-zafiyettir, izah fiyatıdır, bilişsel bedeldir, kurgulayabilmektir.

Mao’nun karşı karşıya kaldığı sorun bu örgütün de sorunudur: Kurumsallaşma. Bu yüzden öz örgütlenmelerle özdeş değildir. Onların kurumsallaşma eğilimlerine ket vurur, birebir içinde olmadığı için, kendi kadrosu olmadığı için “kitlelerden” daha radikaldir, onları zorlar, açılan her bir olanakla hem komünizmi giderek menfi değil müspet olarak formüle etmeye hem de burjuva toplumun işlememesini sağlar. (s. 118)

Nejatkondu: Kuramdan kuruma geçmek nejativiteyi kondurmaktır.

(sonrası: Kozmolojik Batıllık (astroanalitik efsane statüsü) üzerine Menkıbe’den alıntılar)

Bkz “Suphi Nejat Ağırnaslı Köken Hikayesi Kurguluyordu…”, “Lacancı yapıçarpım ve geri çekilme arzusu”, “Nasıralı Meryem ve Mecdelli Meryem: Nasıloralı Mücelladonna’dan Nahsıralayan Mücellat’a”