Monthly Archives: Eylül 2025

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🧵⚙️💪🏻 TEZGÂH 🧵⚙️💪🏻

‘Uçurtmayı Vurmasınlar’, bir çocukla bir yetişkin arasındaki mıknatıs gibi çekici ilişkiyi ‘şefkat’ ve ‘güzellik’ diliyle süsleyip, bu süslemenin altına yerleştirilmiş çıplak bir denetim mekanizmasını normalleştirir. Hapishane avlusunun göğe açık boşluğu, filmin en başından sonuna kadar iki şeyi aynı anda sahneler: İçerideki sertliği dışarıdaki ‘ferahlık’ estetiğiyle yumuşatma çabasını ve yetişkinin çocuğa hissedilir bir hesap kesmeden hükmetme ayrıcalığını. Bu anlatıda İnci, ‘nazik’ bir otoritenin mükemmel operatörüdür: Küfür gerekçesini bahane ederek renkli kitapları yasaklar, hayalin erişim kanallarını pedagojikmiş gibi gösterilen bir cezayla kapatır, bağın yükümlülüğünü hiçbir ikrarla üstlenmeden sürdürür ve en sonunda travma bırakacağını bile bile vedasız ortadan kaybolur. Bütün bunlar tesadüfi hatalar değil, belagatle cilalanmış bir sadizm tekniğinin adım adım icrasıdır. Filmin adındaki çağrı bu yüzden suskun bir temenniden fazlasını istemelidir: ‘Uçurtmayı vurmak’, göğe salınmış o süslü denetim aygıtının ipini kesmek, şefkat kılıklı rejimin kendisini hedef almaktır.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🔖🦶🏻🛡️ Uzuv Forsu 🔖🦶🏻🛡️
🧵⚙️💪🏻 TEZGÂH 🧵⚙️💪🏻

(Mabel Matiz’in Kültür Nöbeti: Yabancı Besteyi Millî Haysiyetle Karantinaya Alan Kahraman)

Canıma yetti belalı bekarlık
→ Bekârlıktan bıkkınlık. Devamındaki satırlar, hedef alınan kişinin ‘oğlan’ oluşu ve ‘toy’ vurgusuyla bir küçüklüğü ima ettiği için sorunlu bir arzunun başlangıcıdır.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🧵⚙️💪🏻 TEZGÂH 🧵⚙️💪🏻

Bu metin, YŞ okumayı ‘stalk’ yoğunluğunda deneyimleyenlerin yaşayabileceği gelgitleri yumuşatmak, anlamak ve içgörüyü gündelik yaşama taşımak için yazıldı. Buradaki hiçbir bölüm uygulama talimatı, terapi önerisi ya da hukuki uyarı değildir; yalnızca bilgilendirme ve farkındalık amaçlıdır. YŞ bir metin külliyatıdır; fakat kimi okurlarda içerik, tempo ve kavramsal örgü, set & setting’e bağlı olarak saykodelik bir deneyime benzer biçimde sosyal yan etkiler yaratabilir.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

⏳⛰️🛡️ Süreç Heval ⏳⛰️🛡️

🎵 Halkımıza (Ara bizi!) 🎵

Meclis’te bugün yapılan grup toplantısında, Parti Grubu adına söz alan bir Kürt vekil, sürece ilişkin değerlendirmelerinde zaman zaman salonu güldüren, çoğunlukla ise ağırbaşlı bir ciddiyetle örülmüş bir konuşma yaptı. Vekil, “bazı pürüzler olsa da lelele dönemi başarıyla tamamlandı diyebiliriz” cümlesini birkaç kez yineleyerek kamuoyuna güven telkin etmeye çalışırken, sıraladığı ‘küçük’ pürüzler üzerinden hem iktidara hem de diğer muhalefet partilerine ince oklar gönderdi. Konuşma, kulislerde ‘muhalefetten daha muhalif’ tonuyla uzun süre tartışıldı. Ayrıca vekil, süreci artık esasen Komisyon toplantıları bağlamında ele aldıklarını ve ilgili Komisyonun son oturumunu usule aykırı işleyiş ile söz hakkının kısıtlanması nedeniyle terk ettiklerini belirtti.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀🎭💢 Raumdeutung 🌀🎭💢
🔖🦶🏻🛡️ Uzuv Forsu 🔖🦶🏻🛡️

(İngilizcesi ve Almancası)

Kamerafili gündelik hayatın atmosferindeki bir kaymayı adlandırır; kameranın ara sıra elimize aldığımız bir aygıt olmaktan çıkıp bizi seçen, jestlerimizi düzenleyen ve daha biz karar vermeden çok önce neyin bir görünme sayılacağına hükmeden sessiz otoriteye dönüştüğü anı. Sadece imajları sevmek anlamına gelmez; kamusal alanda kendimizi sunmamızı, itirafta bulunmamızı, ahlâkçılık yapmamızı ve şok etmemizi söyleyen kamera kuralını sevmek anlamına gelir. Daha önceki medya kültürleri bakmanın özel bir tiyatrosunu kurmuşsa, bugün kendini dayatan şey bakılma buyruğu; kimliğin ardışık yakalamalar dizisi olarak icra edilmesidir. Vaat, teşhir yoluyla özgürleşmedir; gerçeklik ise yeni bir ödev görgüsüdür: görülmekten haz al, yoksa görülmeme riskini göze al. Bunu mümkün kılan kültürel gramer, psikanalitik bir söz dağarcığının platform gerçekçiliğiyle buluştuğu ve iktidarın gitgide gerekçelerden ziyade optikler aracılığıyla dolaştığını gösterdiği Žižekian Analysis’teki yakın tarihli çözümlemeler boyunca haritalanmıştır. Görünürlük üzerine sıradan konuşmayı yeniden ayarlayan terim, gösteriden haz alan, sadece yasaklamakla kalmayıp sahnelediği ve cezalandırdığı ihlâlden de keyif duyan yasa olan parafilik üstben’dir (🔗). O yasa altında erdemli, yaralı, öfkeli, iyileşmiş ya da geliştirilmiş olarak görünme buyruğu basit bir yaşam tarzı seçimi değildir; uyum sağlanana dek toplumsal bir S.O.S.’tir.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🧵⚙️💪🏻 TEZGÂH 🧵⚙️💪🏻

(İngilizcesi ve Almancası)

WHAT CAN PSYCHOANALYSIS TELL US ABOUT
CYBERSPACE? (PART ONE) Slavoj Žižek

Slavoj bir vaatle açıyor. Nihayet, bütün şimdimizi örgütleyen soruya dokunmaya hazır görünüyor: anaç ekranda fallik kadının medyatik hükümranlığı. ‘fallik kadın’ derken, mitik bir asa taşıyan biyolojik bir kadını değil, işaretleyici değneği elinde tutan figürü kastediyorum—arzu devresinde bilgi ve buyruğun yeri olarak sahnelenen, “bilir” sunucu, “tonu belirleyen” influencer, çapta uzlaşı vadeden yatıştırıcı hakem. ‘anaç ekran’ derkense kişisel anlamda anneyi değil, doyuran, tutan, yatıştıran, doyuma boğan kuşatıcı arayüzü kastediyorum—adını bir kesintiyle telaffuz etmeyen sonsuz besleyiciliği sağlayan telefonlarımızı, panellerimizi, akışlarımızı, panolarımızı. Efendinin geri çekilişini (açık babaî yasağın düşüşünü), mesafenin içe çöküşünü (her şeyin burada ve şimdi gelişini), seçimin boğuşmasını (daha çok seçenek, daha az karar), komşunun tam da hayaletî ekran-varlığı olarak katlanılmaz hale geldiği o tuhaf çöküşü anımsatıyor. Buraya kadar yol iyi, hatta çetin. Ama sonra, neredeyse fark edilmez biçimde, şekerli bir şey kayıyor içeri. Eleştirel ivme, eski şekerleme vitrini içinde yumuşuyor: önce siber-kötümserler, talihsiz ruhlar, Tanrı affetsin; sonra siber-iyimserler, gerçekte bir kemiğini bile kırmamış o süper-mutlu çocuklar; ve nihayet kıtlığı çekiciliğinin parçası olan dengeli pozisyon, sınırlı sayıda, tek örnek ‘Jerry’, geleceğin anaç caritas/hayırseverlikleri için gratis/bedava reklam ediliyor [1]. İlk ikiyi uzlaştırmak üzere üçüncü bir terim ileri sürülüyor ve her zamanki gibi anaç ekranda bir kurtarıcı imge halinde beliriyor. Lakanî anlamda bir fantazi katedilmesi gibi görünen şey, medyatik yerçekimi yasaları gereği, her iki uç noktayı kucaklayıp sarmalayacak bir fallik kadının pazarlanmasına dönüştürülüyor.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🧵⚙️💪🏻 TEZGÂH 🧵⚙️💪🏻

(İngilizcesi ve Almancası)

WHAT CAN PSYCHOANALYSIS TELL US
ABOUT CYBERSPACE? (PART TWO) Slavoj Žižek

(öncesi: Prechtçi Gravitas: T’yi Nasıl Soğutur ve Yargı Yetisini Nasıl Geri Kazanırız)

Slavoj’un siberuzay üzerine devam metni, bir açıklığa kavuşturma vaadi olarak geliyor—‘dijital sapkınlık’ nihayet adlandırılıyor—ama adlandırma bir gösteriye dönüşüyor: hiç de Lacan’ın yapısal figürü olmayan bir sapkına ait poster; gösteriyi sıcak tutmak için icat edilmiş bir sahne karakteri. Birinci Bölüm anaç ekran için eski Kleinci ninninin provasını yapmıştı—iki karikatür bul, onları ‘nadir bir üçüncü’yle kucakla, ardından fallik bir sunucu hakemlik etsin 🔗—İkinci Bölüm ise jesti rasyonalize ediyor ve ‘sapkınlığı’ erkek cinselliğinin tek hakiki psikanalitik yazgısı kılıyor. Hamle paradoksal görünüyor; düpedüz yanlış. Klinik pratikte sapkınlık iğdişi yadsımayla tanımlanır: “Orada fallusun eksik olduğunu pekâlâ biliyorum… ama sanki eksik değilmiş gibi davranacağım.” Bu yadsıma, fetişizmin menteşesidir; öznenin bir nişaneyi sanki eksiği iptal ediyormuş gibi tutmasına imkân veren mantık budur. Sapkın kişi iğdişi soylu bir fedakârlık olarak ‘haz etmez’ ve sonra da ‘Yasa’yı bir yurttaşlık kahramanı gibi kurmaz. Kesintiyi, kesintinin çoktan ödenmiş göründüğü küçük bir tiyatro sahneleyerek savuşturur; sahnenin yasadan kaçışı tam da böyledir. Koreografilerini ‘iğdiş’i bir gösteriye dönüştürerek yazan Domina ile dilekçi hiçbir şey kurmuyorlar; bir termostatı koruyorlar.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

浪🧩📞 LACAN DERSLERİ 浪🧩📞

(Histerik Mizansen Momentum Verir, Sapkını Obsesyonelden Ayıracak Takoz Olur)

Histerik mizansen basit bir sahne kurma tekniği değildir; öznenin fal üstüne fal açtığı, bagajını indirdiği, dilin takıldığı yerde ona yeniden ivme kazandıran stratejik bir aygıttır. Lacan’ın dört söylemiyle düşünüldüğünde, bu aygıt özneyi temsile çivileyen emir kipleriyle, bilgiyi örgütleyen teknik akıl ile, iktidarın gündelik ve görünmez jestleriyle ve en derinde işleyen efendi düzeniyle ardışık biçimde temasa geçmeyi sağlar; temas edilecek katmanların birbirine karışmaması, her birinin özgül etkisini icra edebilmesi için hız kesmeyen fakat sapmadan ilerleyen bir ritim gereklidir. Histeri söyleminin şikâyet diye karikatürize edilmesi bu ritmi gözden kaçırır; oysa histeri, öznenin kendisine tayin edilen imleyene ‘neden ben?’ diye sormasının sağduyusal düzeydeki bir homurtudan ibaret olmadığı, ‘bana dediğin şeyin doğruluğunu hangi yerden konuşuyorsun?’ diye imleyen-Öteki ilişkisinin iç mantığını dürtmesi demektir 🔗.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫
🫣🙃😏 Hypocritique 🫣🙃😏

(İngilizcesi ve Almancası)

IPA/FLŽ: Tod MacGowan’ın Bönleştirici Sapmasına Karşı

🎵 Tod MacGowan had a talk 🤠👻

‘Saf Aşırılık’, meta katekizmi ve konfor pedagojisi üzerine bir polemik

“Aslan sadece bir kez sıçrar, ama o sıçrayışla tüm simgesel alan yırtılır.” Uluslararası Psikanaliz Birliği / Freudyen–Lacancı–Žižekçi (IPA/FLŽ) bu dizeyi anımsatıyor, çünkü amacımız, eleştirel olduğunu sanıp da eleştiriyi mümkün kılan kavramların tırnaklarını itinayla söken bir söyleme müdahale etmek. McGowan röportajı ders kitabı gibi bir örnek. Bu işleme “açıklık” diyor. Biz buna aptallaştırmacılık diyoruz: psikanalitik yarılmanın yatıştırıcı açıklamaya çevrilmesi, çelişkinin sınıf içi şefkate tercüme edilmesi, analistin kesiğinin pedagogu rahatlatan müdahaleyle ikame edilmesi. Bu alana yeni gelen okurlar için, bahis basit. Freud’un “bilinçdışı” dediği şey, kafanızın içinde gizli dileklerin yaşadığı artı bir oda değildir. Lacan onu, bizi kesintiye uğratan bir yapı olarak yeniden düşündü—dilin bizzat içimizden konuşması, asla kapanmayan bir yarık. Lacan’da Gerçek, ürkütücü bir âlem değil; simgelerimize ve hikâyelerimize sığmayan, ehlileşmeyen şeyin adıdır. Bu terimleri sevimli sloganlara indirgerseniz psikanalizi popülerleştirmiş olmazsınız; tersyüz etmiş olursunuz.