Huzursuz o göz bitkin odanın öte yanında
Cam gibi o bakışla girdim batırma yoluna
Çalıp çalar müzik biz dönüp dönerken
Ne o ipucu, ne o söz, savunulacak onuru
Evet, evet diye iç çekti bana cevaben
Ve sonra fırlattı yelesini azmimi sınarken
Sonra arzuda boğulmuş canlar yangınımızda
Cenaze pyre’ına doğru gösterdim yolu
Ve hiç bakmadan neticesine
Teslim oldum kendi düşüşüme
Kayar ve düşeriz tünelden aşağı
Vakit hiç geçmez sanki
Anlık o akıl şaşmasıyla
Bağlanır o hayat o hayata
Bu küçük pişmanlık unutulmaz
Bu gece hiçkimse uyumayacak
Aşk mıydı yoksa aşık olma fikri mi?
Yoksa kaderin eline eldiven gibi uyması mı?
O an geçti ve tohumlar ekilmiş oldu
Uzadı yıllar ve yalnız kalmayı hiçbiri istemedi
Kayar ve düşeriz tünelden aşağı
Vakit hiç geçmez sanki
Anlık o akıl şaşmasıyla
Bağlanır o hayat o hayata
Bu küçük pişmanlık unutulmaz
Bu gece hiçkimse uyumayacak
