Ateizmin asıl formülü “Tanrı öldü” demez, “Tanrı bilinçdışıdır” der.
Oluşun firarını “para-oluş / yan-oluş” (par-être) ile ikame etmeye alışmalıyız [ç.n. dil sürçmesi veya sakarlık anlamında parapratik gibi]. Ötesinde numenlerin olduğu varsayılan fenomene her zamanki adıyla “para-beliriş” (paraître) yerine “para-oluş” dedim. Numenler bizi tam olarak müphemcilik denebilecek türlü türlü matlaşmaya sürüklemiştir. Yazı etkisi olarak formülleşebilen herşeyle ilgili paradoksların belirdiği o noktada oluş kendini sunar ve her zaman para-oluş ile sunar. Bu kiplemeyi kullanmayı öğrenmeliyiz: Ben para-varım, sen para-varsın, o para-var, biz para-varız, vesaire. Okumaya devam et
Yazılar tek tek linklerden ya da kitabın etiket sayfasından (
