Category Archives: Şey

Amaçsızlık ile amaçlılık, keyfiyet ile lüzumdur, yani jouissance ile onun iğdiş edilmesidir [1]. Aslında töz olarak sadece amaçsız keyfiyet vardır ama görüntü olarak keyfiyetlerden bir tanesi öne çıkıp kendisini Lüzum gibi sunar ve amaçlılık taslayıp diğer keyfiyetler üzerinde hegemonya kurarak onları iğdiş etmeye başlar. Bu fenomenin en uç örneği dindeki Tanrı’dır.

Okumaya devam et →

Lacan’ın öğretisinin geç döneminde ‘semptom’ kavramının yerine ‘sinthome’ kavramını geçirerek paradigma değişikliği yaptığı ve psikanalitik kavrayışı ‘güncellediği’ anlatılır.

Semptom kavramı klasik anlamda Freudcudur ve bilinçdışı arzuları imleyenler yoluyla dinlemek ve yorumlamak ile ilgilidir. Freudcu yoğuşturma ve yerdeğiştirmeye tekabül eden dilsel mecaz ve mecaz-ı mürsel mekanizmaları yoluyla semptom deşifre edilir [1]. Lacan’a göre semptom “gerçek’ten gelen” ve “yanlış giden” bir şeyi adlandırır ve analiz edilecek dilsel bilinçdışı oluşumu teşkil eder.

Okumaya devam et →

Önceden kısaca değindiğim bir emsal vakayı şimdi fırsatçı medya ekolojisi çerçevesi içinde mercek altına alacağım [1]. Kısaca özetleyelim:

Durum: Yazar yayınladığı yazısının giriş paragrafında şöyle bir cümleye yer verir: “Şunu başından ifade etmeliyim, X değil bana göre.” Bu cümleye bakan okuyucu nazarında X ile simgelenen ilintinin nereden çıktığı belirsizdir. X yazarın kendi aklına mı gelmiştir, yoksa bir başkasının öne sürdüğü fikre mi itiraz etmektedir? Okuyucu burada bir muamma ile karşılaşır. Okumaya devam et →