Türkiye’deki sevgili dostlar,
Türkiye’deki konserlerimi iptal etme kararıyla ilgili. Gittiğim tüm savaş bölgeleri, diktatörlük altında ya da başka iç çatışmalar geçiren tüm ülkeler içinde, günümüz Türkiye’sinde kendini ortaya koyan muazzam ve kestirilemez tehlikenin yanına bile yaklaşanını hiç gördüm mü emin değilim. Risk alan aktivist dostlarımın hepsinin tavsiyesi asla bu kadar kesin olmamıştı: Kendini, grubunu ve ekibini Türkiye’yi süpüren kabusla yükselen tehlikenin içine atma.
Ağrıyan kalbimde özellikle onlarca yıllık yakın dostlarım, tanıştığım yeni dostlar ve müzisyenler, ve sürekli şiddetli acılar çeken Kürt halkı var.
Şimdiki Avrupa turnemde Türkçe bir şarkı söylüyorum, Nazım Hikmet’in Hiroşimalı çocuk şiiri ve Kardeş Türküler’in “Tencere Tava Havası”ndan kısımlar var. Müthiş karşılık buluyor, gittiğimiz her yerde ülkenize dair endişe ve sempati yüksek.
Endişe, acı ve kafa karışıklığıyla, bu karanlık mücadelede size kuvvet diliyorum, ve karanlık en azından griye döndüğü zaman geri dönmeyi umuyorum. Biz de bugünkü barbarca cezaları çekmeden beraberce şarkı söyleyebiliriz.
Sevgilerle,
Joan Baez
