Tag Archives: Muhaberat

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

浪🧩📞 LACAN DERSLERİ 浪🧩📞

(Uzakın (extimate))

Lacan’da Uzakın ve İçli Dışlı Olmak Üzerine (Nümerik Söylemler) 🎙️

“Extimate” kavramı, ilk bakışta yadırgatıcı gibi görünen ancak derinlikli bir inceleme sunulduğunda ufuk açıcı bir çerçeveye dönüşen, modern düşünce ve psikanalizin sınırlarında konumlanmış eşsiz bir terimdir. Türkçede tam karşılığı olmadığından, bu kavrama en yakın anlatım “içli dışlı” ifadesiyle sağlanabilir. Sözcüğün İngilizce kökeni, “external” (dış) ve “intimate” (içsel, kişiye özgü) kelimelerinden harmanlanarak elde edilmiş izlenimi uyandırır. Tam da bu nedenle, insanın iç dünyasındaki en mahrem gerçeklikle dış çevre arasındaki incelikli ilişkiyi aynı potada eritir. Buradaki kayda değer nokta, bireyin bilinçdışının saklı kalmış yanlarıyla toplumsal düzenin katı sınırları arasındaki gerilimin, kimlik, arzu ve varoluş boyutlarında kendini gösteriyor olmasıdır. “İçli dışlı” sıfatı ise, Türkçede hem sıcak bir yakınlığı hem de dışarıdan gelen etkilerle iç dünyayı buluşturma gayretini ima eder. Bu makale, söz konusu çarpıcı kavramı mümkün olduğunca derine inerek açıklayacak, okurun zihninde daha önce açılmamış pencereler aralamaya çalışacaktır.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

浪🧩📞 LACAN DERSLERİ 浪🧩📞

(Turing Makinesi ve Lacan: Yazma ve Durma)

1. Giriş: Hesaplama ve Psikanalizin Kesişimi

Bilgisayarların matematiksel temelleriyle Jacques Lacan’ın psikanalitik kuramı ilk bakışta birbirinden oldukça farklı disiplinler olarak görülebilir. Bir yanda mantık ve matematik denklemleriyle ifade edilen, soyutlama düzeyinde “evrensel” kabul ettiğimiz Turing makinesi (TM); diğer yandaysa bilinçdışı işleyiş, özne, arzu ve dil gibi kavramlarla operasyona sokulan psikanalitik düşünce. Ancak yazmak ve durmak (ya da yazmayı bırakmak) temaları üzerinden bu iki alanı bir araya getirdiğimizde, ortaya son derece çarpıcı bir kesişim alanı çıkar.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

浪🧩📞 LACAN DERSLERİ 浪🧩📞

(Lacancı Özne: Kök Salma ve Uzanım: Sütur ve Südur, Sütur-Südur)

GİRİŞ: İnsanın ve Simgelemenin Sınırları

Lacancı psikanaliz özneyi, biyolojik varlıkla sınırlı olmayan, dilsel ve simgesel bir yapının içinden geçen bir oluş olarak kavrar. Dolayısıyla özne dediğimiz şey, yalnızca düşünen ya da bilinçli bir insan değil, simgesel düzenin kesintisiyle biçimlenmiş, arzunun yapısal boşluğu etrafında kurulmuş bir “olay”dır. Bu bağlamda Lacan’ın sıkça yinelediği “özne, bir imleyenin bir başka imleyen üzerindeki etkisidir” formülü, özneyi dilin içinde kurulan bir temsil zinciri olarak tanımlar. Simgelemenin yeri burasıdır: İnsanı özne yapan şey, onun “dile sahip olması” değil, dil tarafından “ele geçirilmiş” olmasıdır.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

浪🧩📞 LACAN DERSLERİ 浪🧩📞

(Bir Soruyu Cevaplamak: Talep ve Arzu)

Her soru aslında göründüğünden fazlasıdır. Basit bir bilgi edinme girişimi gibi görünen bu eylemin ardında, ruhumuzun derinliklerinde yer alan karmaşık mekanizmalar işler. Fransız psikanalist Jacques Lacan’ın kuramsal labirentinde bir yolculuğa çıkarak, soru ve cevabın ardındaki dinamikleri, talep ve arzu düzeylerini birbirinden incelikle ayırt ederek anlamaya çalışalım.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

浪🧩📞 LACAN DERSLERİ 浪🧩📞

(Dünya Talebi ve Dünyadan Talep)

Arzu, Emek ve Sevginin Derinliklerine Yolculuk

“İnsanın dünya ile ilişkisi talep yoluyla kurulur.” Işık Barış Fidaner’in bu yalın, duru ve kışkırtıcı cümlesiyle başlayan düşünsel bir yolculuğa çıkıyoruz. İnsan, dünya karşısındaki varlığını talep üzerinden ortaya koyar; yaşamı talep etmek, arzularını talep etmek, ihtiyaçlarını talep etmek… Bu talepler aslında basit ve sıradan gibi görünen, ama içinde pek çok bilinçdışı anlamı barındıran eylemlerdir. Bir talep, tuz istemek gibi basit bir istekte bile yüzünü göstermeye başlayan derin anlamlarla doludur. Komşunun kapısını çalarken gerçekte sadece tuz mu istenir, yoksa kapıyı açan kişinin size bakmasını, sizi görmesini, size gülümsemesini mi arzularsınız?

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

⚠️⏳🚪 GEÇİŞ KRİZİ ⚠️⏳🚪
浪🧩📞 LACAN DERSLERİ 浪🧩📞

(Rektör Ataması ve Lacan’da Dört Söylem)

Lacan’ın düşüncesinin temel taşlarından biri olan “imleyen” kavramı, yalnızca dilsel bir unsur olmanın ötesinde, öznenin toplumsal alandaki konumunu ve simgesel düzenle ilişkisini yapılandıran asli bir unsur olarak belirir (Fidaner, 2020, 6 Temmuz). İmleyen sözdür, yani söylenen bir şeydir. Ama bu sözün ortaya çıkışı, basit bir seslenme değil, yapısal bir ilişkidir. Lacan’da bu ilişkinin merkezine “imleyeni kim kime söylüyor?” sorusu yerleşir. Bu soru bizi doğrudan “muhataplık” ilişkisine, yani imleyenin ulaşmayı hedeflediği Öteki’ye götürür.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

浪🧩📞 LACAN DERSLERİ 浪🧩📞

(Muhataplık ve Dört Söylem)

Giriş: Muhataplık, Zaman ve Simgesel Yetkilendirme

Gündelik dilin küçük bir ayrıntısı, bizi Lacan’ın dört söylemine kadar götürecek simgesel bir yapının ipucunu verir. Birinin bize söylediği bir şeyi iyi duyamadığımızda doğrudan “Ne?” demek, kaba bir karşılık olarak algılanır. Bunun yerine “Efendim?” diye sormak beklenir, çünkü bu sözcük, yalnızca duyulmamış bir ifadenin tekrarlanmasını istemez; aynı zamanda o an için konuşanın bir efendi pozisyonuna yerleştirilmesini, yani geçici bir simgesel yetkilendirmeyi içerir. Türkçeye özgü bu nazik sapma, muhataplık meselesinin yalnızca bir duyma meselesi değil, bir yetkilendirme biçimi olduğunu gösterir. “Muhatap” kavramının Türkçede özel bir yerinin olması da tam buradan kaynaklanır: söz hakkı olanın, o hakkı kullanmaya yetkili kılınması gerekir.