Tag Archives: Teknodemonik

Eleştirel kimlik inşalarını tanımlayan jest yanlışı süpürüp doğruya alan açmaktır.

Gülünçlüğe indirgenen soyutlukları süpürüp trajik somutlukları yerleştirmektir.

Bu işlemin teknik adları ‘reductio ad absurdum / olmayana ergi / abese irca’dır.

Olan şeylerin olmayan şeylerden kesin sınırlarla ayırt edilebileceğine inanmaktır.

Bir dilde başvurulan atasözleri ve deyimler o dilin hem zekası hem de aptallığı hakkında fikir verir. Slavoj Žižek’e göre bu kalıplar dildeki bönlüğü kristalleştirir, çünkü onların kullanım amacı her olası badire karşısında ‘lafı gediğine oturtarak’ hikmetli bir izlenim uyandırabilmektir [1].

Mesela bir işi hızlandırarak başarıya ulaşırsanız ‘işleyen demir ışıldar’ diyebilirsiniz; ama başarısız kalırsanız da ‘acele işe şeytan karışır’ diyebilirsiniz. Her durumda atasözünün değişmeyen işlevi gerçek neticeye götüren somut etmenleri perdeleyen/gizemleyen bir bilgelik havası vermektir.

Onlyfans’e açılıp saçılan kadını gözaltına almak, semptoma semptomla (sahnelemeye sahnelemeyle) verilmiş bir yanıttır, yani film çekenlere çekilmiş bir kontr-filmdir. Ama müstehçen bölgeyi ayıplayıp örtmek onun ayıpçıl niteliğini iptal etmez, sadece yerini kaydırıp onu ‘bir başka sahne’de yoğuşturur, başka simgelere tabi kılar. 

Ölüm tersinir midir? Tabi ki ölüm tersinmezdir yani ölmüş birini diriltemezsiniz.

Ama ölümün tersinir olabileceği düşlenebilir, yani ölmüş birisi ikame edilebilir.

‘Gerçek ölüm’ tersinmez olsa da ‘hayali ölüm’ü tersinebilir saymak mümkündür.

Ama ‘gerçek ölüm’ fiziki bir bozunumdan ibarettir, Ölüm kavramını dolduramaz.