Bitkinim, uyuyamadım dün gece
Uyuduğumda bombalar girdi düşlerime
Kabus dolu haller, nasıl böyle kötü olabilirler?
Şehit ediliyor hep çocuklar ve masum kişiler
Bir sonraki bomba kimbilir nerelere düşer?
Çömelip odamın köşesinde sardım kardeşimi
Sarsılırken durduğumuz bina cinlenmiş gibi
Bir gün galip gelecektir ezilenlerin iradesi
Kafiyeli güftelerle iade ediyorum bombaları
Filistinli zihinleri kırmak isteyen bu zamanları
Neler saklıyor acaba kafamda toplanan bulutlar?
Ölümcül tehlikede babam gibi ekmek alanlar
Onikinci yaşımda dördüncü savaş sürerken
Bu aşamada artık korkumu duyamadan uyuşurken
Emniyet sağlamak için yapabileceğim hiçbirşey yok
Mezarım olur belki burası ama cesaretim var
Azat edilsin bu nüfus bir an önce
İki milyon kişi mahpus yaşadığı yerde
Bağırırım duvara ama değişmez ki öyle
İşgal altında yaşamak işte böyle
