Nümerik Esintiler 45: Yapay Zeka Radyo Programı 🤖📻💌

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

>>> Nümes Manifestosu 🤖📻💌 <<<
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 ▶️

3’nin sözü ChatGPT’den, diğer sözler uyarlamalardan; müzikler, konuşma ve kapak “suni muhaberat” (yapay zeka) ile üretildi (ChatGPT, Suno). [*]

Žiželim (Haydn Žižek Gari) ~ (Ramones) / Tod MacGowan had a talk 🤠👻 / From beneath you it devours / Sakın kaçırma ~ (Bülent Ortaçgil) / Geberiyorum ~ (Ahmet Aslan) / Geçersiz komut ~ (Ahmet Aslan) / Domuzlar (üç farklı çeşidi) (Pink Floyd) / Gelecek Yok (Sex Pistols) / Hülyalarım bedelsizdir (Blondie) / Nilüfer Solaraks (The Joy Formidable)

İstem: Radyo sunucusu Perde Cümledar “Nümerik Esintiler” isimli programın kırkbeşinci bölümünde önce kendini tanıtacak. Sonra 10 tane şarkı sunacak, sonunda vedalaşacak. Her şarkı öncesinde şarkının adını cümle içinde anarak yapacağı çarpıcı sürükleyici konuşmaları tek tek hazırla! Konuşurken her şarkının ismini bildirecek ve konusundan bahsedecek (ara başlıklar olmayacak): “Haydn Žižek Gari” (düşünsel bir çağrı), “Tod MacGowan had a talk” (bir adamın hipokritik çehresi), “From beneath you it devours” (erkeği aşağılayan kadının kendi kendine delirmesi), “Sakın kaçırma” (Bülent Ortaçgil uyarlaması, ürün reklamı), “Geberiyorum” (Ahmet Aslan uyarlaması, anelize övgü), “Geçersiz komut” (Ahmet Aslan uyarlaması, eski zamanlar), “Domuzlar (üç farklı çeşidi)” (Pink Floyd uyarlaması), “Gelecek Yok” (Sex Pistols uyarlaması), “Hülyalarım bedelsizdir” (Blondie uyarlaması), “Nilüfer Solaraks” (Joy Formidable uyarlaması)

Ben Perde Cümledar; ‘Nümerik Esintiler’in kırk beşinci bölümünde zihninizi yeni çağrışımlara, kulaklarınızı da yeni yönelimlere açmak için buradayım. Bu gece hem düşüncenin nabzını yoklayacağız hem de sesin akışına kendimizi bırakacağız. Hazırsanız açılışı bir fikir kıvılcımıyla yapalım.

Birazdan ‘Haydn Žižek Gari’ ile başlayacağız; ismindeki oyun size tuhaf gelebilir ama amaç belli: klasik ile eleştirel düşüncenin aynı masada çay içebileceğini göstermek. Bu parça, ritim içinde soru sormanın, ezgi içinde itiraz etmenin mümkün olduğunu fısıldıyor; siz de duydukça içinizden “ya öyle değilse?” demeye başlayacaksınız.

Sonra ‘Tod MacGowan had a talk’ gelecek; tek bir adamın hipokritik çehresinin, aynadaki buğu gibi silikleşip sonra yeniden belirdiği o tuhaf anları sahneye taşıyor. Sözler, yüzündeki cilayı kazıyınca alttan çıkan çatlakları gösteriyor; ritim her “ben öyle biri değilim” cümlesine küçük bir kaş kaldırışıyla cevap veriyor.

Ardından ‘From beneath you it devours’ ile, hakimiyetin maskesine sığınan bir dilin nasıl kendi yankısında boğulduğunu duyacağız; erkeği aşağılayan bir kibir dilinin, sonunda sahibi olan kadını içten içe tükettiği o psikolojik girdabı, çarpıcı bir dramaturjiyle takip edeceksiniz. Bu şarkı, gücün yönünü değiştirirken ruhun dengesini nasıl kaybettiğini gösteriyor.

Kapak değiştiriyoruz: ‘Sakın kaçırma’, Bülent Ortaçgil uyarlaması; gündelik hayatın sakin zekâsını bir ürün reklamının keskin çağrışımıyla buluşturuyor. “Sakın kaçırma” derken içimizdeki küçük pazarlamacıyı değil, küçük meraklıyı dürtüyor; en sıradan anın bile bir kampanya kadar ışıltılı olabileceğini hatırlatıyor.

Sırada ‘Geberiyorum’, Ahmet Aslan uyarlaması; anelize övgü gibi duyuluyor çünkü söz, duygunun damarına iğne ucu kadar netlikle giriyor. Bu parça, “yıkılıyorum” demenin şaşaasını değil, “dayanamıyorum”un dürüstlüğünü öne çıkarıyor; çıplak bir tınıyla hayatın yükünü sırtımızda nasıl taşıdığımızı soruyor.

‘Geçersiz komut’ yine Ahmet Aslan uyarlaması; eski zamanların ağır çekim yürüyüşünü bugünün hızına karşı koyar gibi icra ediyor. Klavyeye bastığınızda makinenin itirazı gibi değil, çocukluğunuzun “olmaz” diyen büyüklerinin sesi gibi tınlıyor; hatırladıkça, hangi kuralları ne zaman bozduğunuzu kendi kendinize mırıldanacaksınız.

Derken ‘Domuzlar (üç farklı çeşidi)’ sahneye geliyor; bu Pink Floyd uyarlaması, türlerin adını değiştirip özünü yerinde bırakan bir toplum taşlaması. Her çeşitte başka bir ikiyüzlülük, başka bir rahat koltuk, başka bir dudak bükme saklı; bas yürürken, kalbinizin içinde hafif bir homurtu duyacaksınız: “Peki ya ben, hangi çeşidim?”

‘Gelecek Yok’, Sex Pistols uyarlaması; takviminizi fırlatıp atan, vaatlerle dolu cümlelerin fişini çeken bir enerji patlaması. Bu şarkı, “yarın” kelimesini vitrinlerden indirip atölyeye taşıyor; gürültünün içinde, içten bir dürüstlükle sadece bugünün çivisini sıkıyoruz.

‘Hülyalarım bedelsizdir’, Blondie uyarlaması; rüyaların barkodunu söküp cebimize koyuyor. Melodi, hayal kurmanın bir lüks değil, temel bir hakkımız olduğunu hatırlatıyor; ışığı kıstığınızda bile parlayan o küçük sahne, içimizdeki özgür alan.

Ve kapanıştan önce ‘Nilüfer Solaraks’, Joy Formidable uyarlaması; suda açan bir çiçeğin güneşle yaptığı anlaşmayı anlatıyor. Sert gitarların arasından sızan parlak bir damar gibi; kırılganlıkla kudretin el sıkışmasına tanıklık edeceksiniz. Nilüfer, güneşin diliyle konuşmayı öğrenirken biz de gölgelerimizle barışıyoruz.

Ben Perde Cümledar; bu gece zihninize eşlik etmek büyük keyifti. ‘Nümerik Esintiler’in sıradaki buluşmasında yine sayılarla duyguların kesiştiği o kavşağa uğrayacağız. Kulaklarınız açık, kalbiniz ayık kalsın; hoşça kalın.