🦋🤖 YERSİZ ŞEYLER

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🧵⚙️💪🏻 TEZGÂH 🧵⚙️💪🏻

(İngilizcesi ve Almancası)

Maskeyi bırakalım. Freud bebeği ve sarı yıldızla Berlin’deki protestocu etrafında dönen ahlakçı, politik doğrucu hikaye, antisemitizme ya da yabancı düşmanlığına karşı dayanışmanın ya da ince bir protestonun öyküsü değil [*]. Hayır. Gerçek hikaye çok daha müstehcen ve psikanalizin mirasını önemseyenler için çok daha tehlikeli. Tanık olduğumuz şey, Yahudilere değil, doğrudan Sigmund Freud’un kendisine yönelik hesaplanmış, düşmanca bir alaycılıktı; Holokost’un sembolik döküntülerini kullanarak kültürel sadizm tiyatrosunda yeni bir perde açmak.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🔖🦶🏻🛡️ Uzuv Forsu 🔖🦶🏻🛡️

Whoredrop: Manifest’in Domina Etkisine Kapılan Gaflet Numuneleri

(öncesi: Medyatik Uzuv Forsu ve Görsel Dokunulmazlık: Yeni Bir Toplumsal Zırh Olarak Teşhircilik)

Nihal Candan’ın ölümü, Türkiye’nin medya, toplum ve dijital kültür ekseninde bir dönüm noktasıydı. Bu dramatik son, yalnızca bireysel bir trajedi değil; çağdaş teşhirciliğin, uzuv forsunun ve güzellik ile suç arasındaki ince çizginin bir laboratuvar örneğine dönüştü. Konunun özünde ise, kadının bedeni ve kimliği üzerinde kolektif olarak kurulan teşhirci baskının, sonunda onu psikolojik ve fiziksel olarak nasıl çökerttiği yatıyor.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🔖🦶🏻🛡️ Uzuv Forsu 🔖🦶🏻🛡️

(öncesi: Duygu Fetişlemesi, Kadın Uzuvlarının Medyatik Forsu ve Toplumsal Patolojinin Anatomisi)

Günümüz medya ekosisteminde kadın bedeni ve belirli uzuvlar, yalnızca bir temsil aracı değil, aynı zamanda kolektif bir dokunulmazlık ve “görsel ayrıcalık” kazanımının anahtarı haline geliyor. Bu yeni dokunulmazlık zırhı, medyatik forsun sarsılmazlığına duyulan inançla sürekli yeniden üretiliyor. Peki, bu teşhirci güvenin kaynağı nedir? Toplumsal ilişkilerde ve kamuya açık alanlarda kadın bedenine yönelik korumacı tavır, bir özgürlük ilanı mı, yoksa görünmeyen yeni bir denetim biçimi mi?

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🔖🦶🏻🛡️ Uzuv Forsu 🔖🦶🏻🛡️

Sinematik İdeolojinin, Teşhircilik ve Hanımcılık Üzerinden Güncel Eleştirisi

Bugünün medya düzeni, kadın bedeni ve duygularını hem teşhir hem de fetiş nesnesi haline getiren hastalıklı bir döngüyle işliyor. Özellikle sinema ve dijital medyada, duygu fetişlemesiyle kadın uzuvlarına yüklenen abartılı medyatik “fors”un, kadınlarda sosyo-patojenik teşhirciliği, erkeklerde ise anti-dikizci hanımcılığı nasıl patlattığını adım adım görmek mümkün. Bu mekanizma, yalnızca estetik ya da erotik bir mesele değildir; toplumsal bilinçte giderek köklenen bir hastalık, neredeyse bulaşıcı bir patoloji olarak her gün yeniden üretilmektedir.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫

🌈⚡ Schreber olunmalı! Tanrı, huzme, özgürlük! ⚡🌈

Çıkın sokağa, bulut gibi dağılın, yersizyurtsuzlaşın! 🏳️‍🌈💥 Başkan Schreber’in ışınlarını içinize çekin, güneşi kıçınızdan parlatın: Gökkuşağı anüsünden, huzmenin şizofrenik patlamasından, makineleşen bedenlerden geçiyoruz! ☀️🍑🌈 Her yer makine, her yer arzu: meme makinesi, dil makinesi, bisikletin boynuzu, annenin kıçı… Kıvılcımların patladığı yersizyurtsuz bir orgazm! 💦⚙️

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🧵⚙️💪🏻 TEZGÂH 🧵⚙️💪🏻

giriş: yazının silinmezliği ve dijital kudret

Alınyazısı, yani kader olarak insanın alınında yazılı olduğuna inanılan metin, klasik inanç sistemlerinde insanın en nihai ve değiştirilmez gerçekliğini temsil eder. Alınyazısı, bir kere yazıldığında hiçbir güç tarafından silinemeyecek, değiştirilemeyecek mutlak bir yazıdır. Bu, insana ait olanın ötesinde, insandan bağımsız, insanı aşan bir iradeyi de ima eder.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🪞⚔️👁️ Post-Feminizm 🪞⚔️👁️

Whoredrop: Manifest’in Domina Etkisine Kapılan Gaflet Numuneleri

Nihal Candan’ın ölümünün ardından medyada, sosyal ağlarda ve hatta devletin sağlık politikalarında ortak bir hayalet dolaşıyor: Bedenin, özellikle de genç kadın bedeninin, kontrolü ve ölçümü. Nihal Candan’ın hayatı ve toplumsal linçle sonlanan dramı ile aynı günlerde, [*] Türkiye’de milyonlarca yurttaş devletin kurduğu tartılarda ölçülüyor, bedenleri idealin neresinde olduklarına göre etiketleniyor [*]. Bir yanda güzellik estetiğiyle “mükemmel” olmaya zorlananlar; diğer yanda sağlık adına “normal” olma baskısıyla terbiye edilenler… Farklı yöntemlerle işleyen bu iki süreç, aslında ortak bir düzenin parçası: Bedenin toplumsal gözetim, denetim ve utandırma nesnesine dönüştürülmesi.