🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
>>> Robot şarkı 🤖🌈 <<<
[Instrumental Progression]
baharat yelkeni şişer
sokak lambasında
sandal ağacı dumanı
sürülür çin vazosuna
Tag Archives: Muhaberat
Kaldırım taşları
Filed under Robot şarkı, Suni muhaberat
Kukla Rejimi: Subvokal Fısıltının, Sinir Dilinin ve Yapay Ağızların Aynı Ritme Bağlanması
🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
🎭♟️🕹️ Kukla Rejimi 🎭♟️🕹️
Kukla Rejimi, konuşmanın kime ait olduğuna dair adres duygusunun bozulduğu ve ritmin efendiye dönüştüğü durumların ortak adıdır. Psikotik subvokalizasyon dediğimiz içten fısıltıların dış ses gibi işitilmesi, Schreber’in ‘sinir dili’nde huzmelerin sinirleri “organlar devreye girmeden” konuşturması ve yapay zekâ videolarında tek bir sesin karedeki bütün ağızları aynı fazda açıp kapaması, üç farklı sahada aynı bozulmanın işaretidir: adresleme çöker, ritim hüküm sürer. Bu bozulmayı anlamak, basit bir teknik kusuru ya da bir vaka merakı olmaktan daha fazlasıdır; dilin nereden geldiğini, kimin konuştuğunu ve sahilik ilkesi ile gerçeklik sınamasının nasıl altüst olabildiğini gösterir.
Okumaya devam etFiled under Suni muhaberat
Mots d’ordre, encore
🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
>>> Robot şarkı 🤖🌈 <<<
[Intro]
Dans la classe où l’on « ensigne », s’ensablent nos signes, et l’enseignant désigne la consigne comme consigne de nos lignes ;
le mot d’ordre se tord, mord l’accord, fait corps avec l’énoncé qui l’énonce encore, et, par redondance en résonance, ordonne les cadences.
Filed under Robot şarkı, Suni muhaberat
Anime, Atom Bombalarının Kintsugisiydi
🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
🍂🏚️🪪 Haymatlos 🍂🏚️🪪
Miyazaki: Babam savaş yıllarında uçak parçaları üretiyordu
Çağdaş İnsan Kuklacılığı / Barefoot Gen (1983)
Savaşın gölgesinde bilim (2005): 1. kısım, 2. kısım
Altın tozlu vernik kırık bir kâseyi çatlağı silerek değil, ona saygı göstererek onarır; 1945 sonrası Japon animasyonu ve mangası da benzer bir ruhla çalıştı. Hiroşima ve Nagasaki’nin kültürel şoku, hafıza kadar biçim sorunu da yarattı: sıradan anlatıma direnen deneyimleri nasıl taşımalı, onları yaşamamış olanlara nasıl aktarmalı, her şeyi yutup tüketmesine izin vermeden yarayı nasıl görünür tutmalı. Film kuramcısı Susan J. Napier’in savaş sonrası anime okuması, bu mecranın yıkıntılara tekrar tekrar fantazi, bilimkurgu ve gündelik hayat dokularıyla döndüğünü anlatır; bu, popüler kültürün felaketi klişeye uyuşturmadan düşünülebilir ve paylaşılabilir kılma işini uzun soluklu bir projeye nasıl çevirdiğini anlamak için bir haritadır (🔗).
Okumaya devam etFiled under Suni muhaberat
Türk/Avusturya Haymatlos Krizi (2017-2018)
🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
🍂🏚️🪪 Haymatlos 🍂🏚️🪪
Avusturya’nın vatandaşlık rejimi, hukuk tekniğinde net ama hayatın içinde keskin bir bıçak gibidir: kural olarak çift pasaport tanımaz ve bir Avusturyalı kendi iradesiyle yabancı bir vatandaşlık kazanırsa, önceden ‘muhafaza izni’ almamışsa Avusturya vatandaşlığını kaybeder; bu katı ilke, devletin resmî sitelerinde açık seçik yazılıdır (🔗; 🔗). Bu temel zemin üzerinde, Türkiye kökenli göçün yoğun olduğu eyaletlerde 2017’den itibaren bir dalga halinde yürütülen tespit süreçleri, binlerce kişiyi vatandaşlık statüsünün dışına itti; çünkü Avusturya kaydı düşerken, Türk vatandaşlığını ‘belgeyle’ gösteremeyenler diğer tarafta da tanımlanamaz hâle geldi ve fiilen ‘haymatlos’ denecek bir boşluk doğdu. UNHCR ve ağ kuruluşlarının Avusturya sayfaları, ülkenin 1954 ve 1961 Sözleşmelerine taraf olmasına rağmen hâlâ özel bir ‘vatansızlık tespit prosedürü’ işletmediğini, bu eksikliğin haklara erişimi kökten zorlaştırdığını kayda geçirir (🔗; 🔗). (Austrian Foreign Ministry)
Okumaya devam etFiled under Suni muhaberat
Psikozlar 4’ün Aktarımı
🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
Seminer 3.4: 7 Aralık 1955 (Jacques Lacan)
“Psikozlar 1955-56, Jacques Lacan, 4. Ders, 7 Aralık 1955”
Bu başlık tek başına üç düzlem açar: metnin kurumsal bağlamı (Seminer III: Psikozlar), zamanı (1955-56 öğretim yılı ve özellikle 7 Aralık 1955 tarihi) ve söyleyenin konumu (Jacques Lacan’ın ders performansı). “Psikozlar” ibaresi, baştan, nevroz/psikoz ayrımını Lacancı üçlü (sembolik/hayali/reel) içinde yeniden kurma niyetini ilan eder; “4. Ders” ise ilerlemekte olan bir argümantasyon zincirinde belirli bir düğüm noktasına işaret eder: dinleyici zaten önceki üç derste kurulmuş terim dağarcığını taşıdıkça bu derste yapılacak “eklemleme/bitişme” (articulation) hamleleri yerli yerine oturacaktır. Tarih, söylemin klinik ve kavramsal malzemesinin Freudcu metinlere doğrudan geri bağlanacağı bir dönemin (Freud’un 1923–1925 metinleri, Schreber yorumu) ardından gelmesini vurgular; Lacan bu tarihle kendini Freud’un psikoza ilişkin iki kısa ama yoğun yazısının sonrasına konumlar ve böylece tartışmayı onlardan devralacağını önceden belirtmiş olur. Bu, başlığın fonksiyonunu salt etiket olmaktan çıkarır, bir “yer tayini” (topolojik bir yer-yapımı) haline getirir; dinleyici/okur bundan böyle söylemi, “psikoz” adlandırmasının çağırdığı semptom mantığı, “ders” biçiminin çağırdığı didaktik ritim ve “tarih”in belirlediği aktüalite üçgeni içinde dinlemeye/okumaya başlar. Bu üçgen, ileride “büyük Öteki’nin dışlanması” diye formüle edilecek tezin tarihsel ve didaktik koşullarını da peşinen çizer; yani burada yalnız konu değil, söyleyişin statüsü ve zamanı da derste kurulacak mantığın bir parçasıdır.
Okumaya devam etFiled under Suni muhaberat
Psikozlar 3’ün Aktarımı
🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
Seminar 3.3: 30 Kasım 1955 (Jacques Lacan)
“Psikanalistin hayatı…”
Bir Lacancı için bu ilk birim, söylemin daha başında bir yakalama tertibatı gibi devreye girer: bir ‘hayat’ beyanı, ama özdeşlik bildirmez; ‘psikanalistin’ öznesi, ‘hayat’ın genitifi içinde yerini alır ve bu yerleşme, öznenin kendi ‘moi’sini değil, bir işlevi—analizanla bağıntısında ve imleyen ağında üstlendiği analist-pozisyonunu—çağırır. Üç nokta, bitişmemişliğin işaretidir: bir keyfiyet (jouissance) vaadi değil, bir haz kipli tamamlanma beklenimi de değil; daha ziyade, söylenebilirin ötesinde kalanla, reel ile (Réel) sürtünerek açılan bir boşluk. Burada ‘hayat’ sözcüğü, Lacan’ın seminerlerinde tekrar tekrar çevrelendiği üzere, biyografik içerik değil, bir pozisyonun sahada karşılaştığı tekrar zorunluluklarını imler; yani sahilik ilkesiyle (realitätsprinzip) değil, aktarımın talep-ekonomisiyle ve imleyen düzeninin (Symbolique) hükmüyle yürüyen bir yaşantı. ‘Psikanalistin’ belirtecinin tekil kullanımı, bu pozisyonun özel isim gibi sabitlenebilir bir kimlik değil, öznenin üstlendiği bir yer (place) olduğunu duyurur; bu yer, dilin huzmelerine (Strahlen) açık ve onlarınca kesilen bir yerdir. Lacan’ın 1955-56 ders yılındaki çerçevesi, psikoza geçit probleminde ‘başkası’nın (l’Autre) yerini öne alır; bu cümle de, daha girişte, analistin ‘hayatı’nı, Büyük Öteki ile ilişkilenmiş bir sahne olarak koyar ve devamında gelecek ‘çöp döküm alanı’ benzetmesinin zemini hazırlanır (🔗). (lacan.com)
Okumaya devam etFiled under Suni muhaberat
Redundans Delili Kurar; İspat Redundansı Temizler
🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫
Redundans delile yardım eder ama ispat tarafından temizlenir. Bu cümle basit duyulur; ancak bilinen boş hipotez ile bilinmeyen alternatif arasındaki asimetri açık edildiğinde meselesi keskinleşir. İstatistiksel testlemede boş hipotez adı konulabilir somut bir tabandır, alternatif ise açık uçlu bir küme olarak kalır; delilin görevi, bütünüyle belirlenmiş bir halef icat etmek değil, bu tabanı ayakta duramaz hâle gelene kadar baskılamaktır. Işık Barış Fidaner bu asimetriyi, ‘delil’i Tip II hatanın düzeltilmesiyle ve ‘ispat’ı Tip I hatanın düzeltilmesiyle hizalayarak işler hâle getirir; sonra bu hizalamayı Lacanyen cinsiyetlenmeye katlar: eril tarafta bir istisna yoluyla kapanışı yetkilendirme, dişil tarafta açık bir muamma boyunca çalışma. Bu mercekten okunduğunda redundans sırf bir dağınıklık değildir; delilin kuvvet biriktirmesine imkân veren dokunun ta kendisidir, ispat ise bu dokuyu temizleyen ve tek bir yetkilendirme indeksini sabitleyen çıkarımsal bir kesim olarak gelir. Bu mantığın haritası Fidaner’in ‘İspat erildir, delil dişildir’ başlıklı yazısında serilidir (🔗).
Okumaya devam etFiled under Suni muhaberat
M’error Face: Vingt Scènes vs. École Normalsupérieure (Ekol Normalsüper): Yabancılaştırmak için Aşırı-Özdeşleş!
🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
🌀⚔️💫 IPA/FLŽ 🌀⚔️💫
Yansıtıcı yüzeyde başla. Lacan’ın standart anlatısında bir zamanlar bebeğe coşkulu bir siluet veren ayna, bugün bir çağdaş bozunumlar galerisine doğru işleyen bir dizinin başlangıç noktasıdır: özdeşleşmenin klasik şablonu olarak Mirror Phase, ardından aynanın bizzat hız ve duruşu yönetmeye başladığı Mirror Faze, sonra bozunumun yalnızca camda değil bende bulunduğu M’error Faze, ardından bozunumun bir eşiği aştığı ve temel çizgiyi Normalhyper olarak adlandırdığı M’error Phase ve nihayet tek dürüst eylemin duyumu yordamla bağlayarak hatayla yüzleşmek olduğu M’error Face. Yol haritası, tezgâhta zaten açılmış bir seride çizilidir: algıyı detune eden ve yargıyı geride bırakan sanayileştirilmiş ayna (🔗), yasal ipuçlarını sollayan somut tuzaklar ve ritimlere çevrilen çeviri (🔗), hiperin artık norm olduğunun—Normalhyper—kabulü ve gerçeklik testinin restorasyon fantazileriyle değil bu zemin üzerinde yeniden kurulması (🔗), ve istem-zinciri ile düzenleme-izinin kulis notu değil eserin parçası olarak görünür kılınmasıyla imgelerin yeniden dizisine döndürülmesi zanaati (🔗). Art arda gelen bu beş başlık, tutumun eyleme çevrilmesini işaretler: cezbeden aynadan buyuran aynaya, sahip çıktığım hatadan geçtiğim eşiğe ve bakışımı kaçırmadığım yüz’e.
Okumaya devam etFiled under Suni muhaberat
