Tag Archives: Şahünefis

Hayat sahnesinde ‘dönen senaryolardan’ yakındıkça Güzel Can olursunuz [1].

Tek kişilik tiyatro oyunu düşünün ki iki perdesi aykırı yazarlara emanet edilmiş:

Öyle ki oyuncu 2’nci perde boyunca 1’inci perdede ‘dönen senaryo’dan yakınsın.

Oyunun ilk bölümü süresince saplandığı ideolojik tuzakları bir bir açığa vursun.

Ama iki perde arasında oyuncunun dramatik tavrında hiçbir fark gözlenmiyor!

Biz Türkler birbirimizi üstbenlemekte ustayızdır. Bu iş kimi aşamalardan geçer.

Beş aşama halinde tarif edeceğim üstbenleme sürecine Şahünefis Yıldızı dedim.

Nefis Ego olduğuna göre Şahünefis de Egolar Şahı Üstben’in namıkadimi olsun.

Şahünefis Yıldızı’nda beş köşe şöyledir: takılma, iltifat, yanaşma, sondaj, telkin.

Osmanlıca nam-ı kadim uydurduğumuz bu işi bir cadı büyüsü gibi resmedelim:

Sosyalleşmek niyetiyle ama beklenmedik laflar işitenlerde ilk refleks şöyledir:

İyi bir şey mi dedi? Yoksa kötü bir şey mi dedi?

İyi konuştuysa onu kendime çekeyim, kötü konuştuysa onu öteye iteyim!

Bu refleksi ezbere bilen bazıları ‘iltifatla yanaşma’ taktiğiyle size olta atarlar [1].