Monthly Archives: Eylül 2023

Atakan Yavuz’un yazısından iki alıntıya bakalım, biri şöyle [1]:

Bize bir ses, bir vücut, bir ideal bahşetmesini ümit ettiğimiz kavramlar bir müze estetiği içinde sıraya dizilmiş hayranlığımızı dileniyorlar… İstediği etkiyi yaratabilmek için yepyeni bir koleksiyon düzenleyen küratör gibi entelektüel de metnini galeri misali düzenleyerek akıştan koparıp alabileceği birkaç aylak ziyaretçiyi boş yere bekleyip duruyor.

Açıkça belirtilmemiş olsa da bu cümlelerde “Görce Yazıları’nın Küratörü” diye imzaladığım yazı ve derlemelerin “birkaç aylak ziyaretçiden hayranlık dilendiği” söylenmiş. Benden başka kimleri içerdiği meçhul kalan bir entelektüel kümesine had bildirilmiş, şöyle bir tavırla: “Siz ve kavramlarınız ölmüşsünüz, anlamdan mahrumsunuz, bense edebiyat ve şiirlerimle yaşıyorum, anlam sahibiyim.”

Ruşen Çakır Türkiye’den yurtdışına göçen uzmanları “Büyük Göç” diye niteledi.

Besim F. Dellaloğlu entelijansiya kaybına Beyin Göçü yerine “İdrak Göçü” dedi.

İkisi Medyascope programında “Büyük İdrak Göçü” diye iki sözü evlendirdi [*].

(öncesi: İkileme Zinciri: Yetkilenme Algoritması)

A güzel, iyi, doğrudur // (B çirkin, kötü, yanlıştır)

İkileme zinciri yetkilenme algoritmasıdır. Bunu ikrar etmek insana zor gelir.

Çünkü insan yetkiyi bir bedene atfetmek ister, A’yı överek yetkilendiriyordur.

Bunu istemeden de olsa B pahasına yaptığını unutur, bilincinden uzaklaştırır.

Bir şeyi nitelerken vasıflarını art arda ekleyerek zincirleme yaparsınız. Örnek:

A güzeldir. A güzelse iyidir. A güzel ve iyiyse doğrudur.

Fakat siz fark etmeseniz de bu zincir bir de ‘karşı zincir’ doğuracaktır. Örnek:

B çirkindir. B çirkinse kötüdür. B çirkin ve kötüyse yanlıştır.