Tag Archives: Görce Yazıları

Yetki-beden kompleksinin evrimi dört adım izler: Dişil karışıklık, eril ayrım, eril karışıklık, dişil ayrım. Sürecin genelinde “Bir ikiye ayrılır” ama bundan biraz daha karışıktır [1].

Dişil karışıklıkta şeyler tek bir şey olarak algılanır. Yetki ile beden tek bir şey olarak birbirine karışır. Bedenlenme dolaysızca benliği yetkilendirir. Dişil karışıklığın Ödipal modeli anne ile çocuğun birliğidir. Bu durum bebeğin kendisini ayna imgesi ile birbirine karıştırdığı imgesel yabancılaşma ile eşdeğerdir. Doluluk ve tamlık sureti sergileyen ilk fetiş biçimidir. Bu Ödipal-öncesi fetişçi algı Doğa kavramının altında yatar.

Okumaya devam et →

Twitter’da yıllardır tuttuğum iki hesap arasındaki farkı sonunda tanımlıyorum: Birinci hesap içinde yaşadığımız dünyanın biricik olduğunu bildiği için dürüstçe kimseden sözünü esirgemeyen dırdırcı hesaptır. İkinci hesap ise bazı şeyleri görmezden gelerek insanların biricik kar tanesi egolarını incitmemeye özen gösteren nazik hesaptır.

Okumaya devam et →

Önce Türkiyeli vatandaşlara “tam kapanma” ve sokağa çıkma yasağı uygulandığı günlerde yabancı turistlerin özgürce dolaşabilmeleri gündeme geldi, sonra nüfusun ezici çoğunluğunun aşılanamadığı şartlarda Alman yetkililere “Turistin görebileceği herkesi Mayıs sonuna kadar aşılayacağız” diye söz verildi, sonra turizm işçilerine turistlere hitaben İngilizce “Keyfine bak, aşılıyım” yazılı maskeler taktırılarak yabancı turistleri Türkiye’ye davet eden bir film hazırlandı, sonra da skandal çıkınca film kaldırıldı. Meselenin siyasal boyutlarını ele almayı (veya Lacan’ın “imkansız” formülü uyarınca “durmadan yazmamayı sürdürmeyi”) başkalarına bırakıyorum, burada sadece maskelerde yazan mesajı dinamistiksel incelemeye tabi tutacağım [1].

Okumaya devam et →