Belirtmek gerekir ki utançtan ölenlere nadiren rastlanır.
Yine de o yegane işarettir –bir süredir imleyenin işarete dönüşmesinden söz ediyorum– şeceresinden emin olabildiğimiz yegane işarettir, zira bir imleyenden türemiştir. Sonuçta her işaret, saf işaret olduğu kuşkusunu üzerine çekebilir [ç.n. boş laf veya put olduğu kuşkusu], yani müstehçen/ayıpçıl [obscène] olduğu kuşkusunu üzerine çekebilir. Vincennes buna iyi bir örnektir, sizi biraz güldüreyim [üniversiteyi kastediyor, vinscène: vain scene: kibirli sahne]. Okumaya devam et
