Şıklat iffeti köşende öteki
Seni gidi seni, beni gidi beni
Evcek şıklat iffeti eşik beri Okumaya devam et
Monthly Archives: Ocak 2023
Şıklat iffeti ~ Bülent Ortaçgil
Filed under Anti-şiir, Laf sal atası, Şarkı
Sevfelek — derleme
Yazılar tek tek linklerden ya da kitabın etiket sayfasından (Sevfelek) okunabilir.
İçindekiler
— Amor fati: Sevfelek aşkım olsun bundan böyle! (Friedrich Nietzsche)
— Niçe hakikatle varoluşu Dayanısoslamak, Sevfelek budur işte! (Friedrich Nietzsche)
— Ayna evresi: Böyle bir varoluş görülmemiş dünyada (Jacques Lacan)
— Böyle bir varoluş görülmemiş dünyada ~ (Müslüm Gürses)
— Lacan Televizyonda: Gerçeğin yamuluşu/sırıtışı (grimace)
— Televizyon da aynı işi hayli hayli görür (Jacques Lacan)
— Can toplam/yekün varsayımıdır, Dünya gerçeğin yamuluşu/sırıtışıdır (Jacques Lacan)
— Şifa dilerim: Lenin’den Gorki’ye, Stalin’den Stalin’e (Slavoj Žižek)
— Lakant: Hesap Günü yaklaşımı ve tam etik özerklik (Slavoj Žižek)
— Cinsimletim: Aşkınsal yaratım ve onun karşı yakası (Slavoj Žižek)
— Kütür Kütür Domatesturp Sal Atası! (Roopa Gulati)
命 : kader, hayat
Filed under Anti-şiir, Çeviri, Kitap, Laf sal atası
Böyle bir varoluş görülmemiş dünyada ~ Müslüm Gürses
Solmadan gel, artışın aşkın öncülü…
Hemseda konuş, saka libidolu!
Kaç çocuk dün yağmurda ıslanmadı?
Gerinmez yazgı yalazdır kulpuna…
Böyle bir varoluş görülmemiş dünyada
Ne gelmiş ne de geçecektir zamanla
Yarasalar bulur ancak onu rüyada
Geremez Hermes’i yazgı kulpuyla…
Filed under Anti-şiir, Laf sal atası, Robot şarkı, Şarkı
Ayna evresi: Böyle bir varoluş görülmemiş dünyada — Jacques Lacan
Aynalanan Ben paranoyak yabancılaşma ile toplumsal Ben’e dönüşür.
Ayna evresini sona erdiren o anda ‘benim gibiler’ imagosuyla özdeşim üzerinden ön-kıskançlık dramı başlar (çocukça geçişkenlik vakalarında Charlotte Bühler ekolü bunu çok iyi vurguladı) ve bundan böyle bu diyalektik Ben’i toplumsal gelişmeli hallere bağlayacaktır.
Başkasının arzusunun medyatik dolayımına sokarak bütün insani bilgilerin dengesini altüst eden bu dönüm noktası, diğer insanlarla rekabet içinde soyut bir denkleştirme üzerinden kendi nesnelerini kurar ve bunun sonucunda Ben’i öyle bir aygıta çevirir ki artık içgüdülerimden gelen her itkiyi tehlikeli sayarım, doğal bir olgunlaşmaya karşılık gelse dahi.
Dolayısıyla insanlarda olgunlaşmanın normalleşebilmesi kültürel bir aracıya bağlı kalır, cinsel nesnenin Ödip kompleksine bağlı kalışında da görülen budur [ensest yasağı]. E tabi analitik öğretide ayna evresinin libidinal bitişmesini adlandıran ‘ön-narsisizm’ terimi de ister istemez bu terimi icat edenlerin manidar gecikmelere besledikleri derin hisleri açığa vurmaktadır (le plus profond sentiment des latences de la sémantique).
Okumaya devam etCan toplam/yekün varsayımıdır, Dünya gerçeğin yamuluşu/sırıtışıdır — Jacques Lacan
浪🧩📞 LACAN DERSLERİ 浪🧩📞
(öncesi: Televizyon da aynı işi hayli hayli görür)
Bilinçdışı, ne acayip kelime!
Sahiden öyle. Sonuçta Freud daha iyisini bulamadı ama olan olmuş artık, geri dönemeyiz. Yadsımalı olduğundan bu kelime elverişsiz kalıyor, ona dair dünyadaki herşeyi farzedebilirsiniz –ki yapılır da bu hiç tereddütsüz– hatta dünyada olmayan şeyleri de…
Ben tasvip etmesem de sonuç aynıdır: Yeni fark edilen bir şeye ‘hiçbir yerde’ ifadesi kadar ‘her yerde’ ifadesi de yakışır. Bilinçdışı yine de çok isabetlidir.
Okumaya devam etNiçe hakikatle varoluşu Dayanısoslamak, Sevfelek budur işte! — Friedrich Nietzsche
Beni ikrara götüren yol. Bugüne dek anlayıp yaşadığım kadarıyla felsefe, bile isteye varoluşun en horlanıp aşağılanan yanlarına yönelmektir. Bu buzullu ve kumullu uzun yürüyüşten edindiğim tecrübe sayesinde bugüne kadarki felsefelere farklı bir gözle bakmayı öğrendim: Felsefenin saklı tarihi, o büyük isimlerin halet-i ruhiyesi bana malum oldu.
Nice hakikate dayanabilir bir ruh, nice hakikate cüret eder? İşte benim asıl değer kıstasım bu oldu. Savrulmak korkaklıktan gelir. Bilebilginin her başarısı cesaretten gelir, kendine karşı elini korkak alıştırmayıp temiz tutmaktan gelir. Beni yaşatan deneysel felsefe en köklü hiççilik mümkünatlarına bile feraset gösterir; tabi o inkârcı anda, olmazlıkta, hayır’da, nah’ta mıhlanmak için değil. Onun derdi karşı yakaya geçmektir, dünya halini Dionysoslayıp olumlamaktır, eksiltmeden, istisnasız, seçmecesiz. Sonsuz devredir: Aynı şeylerdir, birbirine dolanıp düğümlenmiş hep o aynı mantık ve saçmantıktır. Bir filozofun erebileceği en üstün hal, varoluşu Dayanısoslamaktır; işte ben buna sevfelek diyorum (amor fati). Okumaya devam et
Amor fati: Sevfelek aşkım olsun bundan böyle! — Friedrich Nietzsche
Yeni yıl adına: Yaşamaktayım, düşünmekteyim.
Yaşamakta olayım ki düşünmekte de olabileyim.
Sum, ergo cogito: Cogito, ergo sum
(Böyle, öyleyse şöyle: Şöyle, öyleyse böyle)
Mademki 1882 gelince herkes en içten dileklerini salıveriyor,
O zaman ben de güncel dileğimi, kalbime uğrayan ilk düşünceyi deyivereyim. Okumaya devam et
