Monthly Archives: Nisan 2026

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

‘Ev genci’ sadece çalışma-durumu tarif eden nötr bir kategori gibi işlemiyor; parası olan patronun ‘ağız kokusunu çekme’, yani onun keyfi emirlerine, kaprislerine, ruh haline, anlamsız taleplerine uyma mecburiyeti adına işleyen bir stigma gibi çalışıyor. Damgalanan şey yalnızca işsizlik ya da üretim dışılık değil; gelir getiren hiyerarşik ilişkilere henüz girmemiş, patron bağımlılığına bağlanmamış olmak. ‘Ağız kokusu çekmek’ bu yüzden belirleyici bir deyim: mesele sadece ücretli emek değil, ücretle birlikte gelen tahakkümün gündelik, bedensel, küçük düşürücü ve keyfi boyutu. Patronun emrine hazır olmak, onun duygusal iklimine uyumlanmak, zamanını ve bedenini onun tasarrufuna açmak, aşağılanmayı profesyonellik diye yutmak yetişkinliğin ve toplumsal gerçekliğin ölçütü gibi kuruluyor; bu tahakkümden geçmeyen ise eksik, asalak, çocuk, tembel ya da hayata karışmamış biri gibi kodlanıyor. Böylece ‘ev genci’ damgası bir üretkenlik ahlakı kadar bir itaat ahlakı da taşıyor: kişi para kazanmadığı için değil, parası olan bir başkasının keyfiliğine bağlanmadığı için problem haline geliyor. Birçok kişi için yetişkinlik deneyimi doğrudan doğruya aşağılanmaya dayanma kapasitesiyle örüldüğü için, bu deneyimden geçmeyen biri yalnız ‘rahat’ değil, normu bozan biri gibi de beliriyor. Stigma bu yüzden ekonomik olmaktan çok ahlaki bir silaha dönüşüyor; yapısal dışlanmayı kişisel kusur gibi gösteriyor, işsizliği ve güvencesizliği ‘evde oturma’ diye kişiselleştiriyor, emek piyasasına giremeyeni kendi başarısızlığının faili gibi sunuyor. Üstelik bu damga ev-içi emeği de siliyor: evde bulunmayı atıllık ve boşluk gibi kodlarken fiilen yürütülen bakım ve ücretsiz emeği emek saymıyor. Eğitimle emek arasındaki bağ çözülmüş, diploma bağımsız bir yaşam kurdurmayan bir kâğıda dönüşmüş olsa da suç sistemin üstüne değil bireyin sırtına yıkılıyor. Böylece ‘ev genci’ damgası, gelirden mahrumiyetin değil, sermayeye bağlanmamışlığın ayıbı gibi işliyor; patron tahakkümünü çekmek olgunluk, çekmemek yetersizlik gibi sunuluyor.

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

(İngilizcesi ve Almancası)

Bugünkü AI çatışmasını kavramanın yararlı bir yolu, ölçeğin değişmesiyle başlar. Yapay zekânın kamusal imgesi; bir arayüz, bir prompt kutusu, bir araştırma demosu, pürüzsüz bir ses, bir metin üreticisi, bir tavsiye motoru, bir laptopa ya da telefona katlanıp yerleştirilmiş kullanışlı bir asistan olarak karşımıza çıkar. Maddi gerçeklik ise güç talebi, endüstriyel soğutma, arazi edinimi, iletim darboğazları, trafo merkezleri, türbinler, gaz arzı, su çekimleri, vergi indirimleri, hızlandırılmış izinler ve kasaba ve şehir ölçeğinde elektrik tüketen, hardware ile tıklım tıklım doldurulmuş devasa binalar olarak karşımıza çıkar. Žižekian Analysis’teki son denemenin gücü tam da burada yatar; o deneme tartışmayı parıldayan ekranın dışına sürükler ve onu belirleyici mücadelenin açıldığı yere yerleştirir: AI’ı mümkün kılan ağır altyapının içine (🔗).

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

(İngilizcesi ve Almancası)

25 Mart 2026’da Bernie Sanders ve Alexandria Ocasio-Cortez, yeni AI data center’lara derhal ara verilmesini ve karşılaştırılabilir güvencelerden yoksun ülkelere AI computing altyapısı ihracatına sınırlamalar getirilmesini öngören federal bir teklif olan Artificial Intelligence Data Center Moratorium Act’i sundular. Sanders, AI ve robotiği “en kapsamlı teknolojik devrim” olarak sundu, Kongre’nin “çok geride” olduğunu söyledi ve “bir avuç milyarder Big Tech oligarşisinin” “ekonomimizi, demokrasimizi ve insanlığın geleceğini” yeniden biçimlendirmesine izin verilmesine karşı uyardı. Ocasio-Cortez, ICE gözetimini, cinsel içerikli deepfake’leri, patlayan utility faturalarını ve “varoluşsal zararı” bir araya getirirken, aynı zamanda Big Tech’in “sonsuz enerji” aradığını ve “sıradan Amerikalıların utility maliyetlerini yükselttiğini” de vurguladı. Bu girişim derhal önem kazandı, çünkü data center’ları yerel bir zoning meselesinden ulusal bir siyasi meseleye dönüştürdü. Federal düzeyde ilerici bir blok, hyperscale AI altyapısını kamusal bir sorun olarak adlandırmaya başlamıştı. (🔗)

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

(İngilizcesi ve Almancası)

Bir data center yoldan bakıldığında sıradan görünür. Bu kelime, duvarların ve çitlerin arkasına yığılmış server’larla dolu sessiz bir depoyu çağrıştırır. Gerçeklik ise çok daha öteye uzanır. Bir hyperscale data center, hesaplama için yoğunlaştırılmış bir endüstriyel sahadır; çok büyük miktarda elektrik çeker, soğutma suyu ya da başka soğutma sistemlerine ihtiyaç duyar, trafo merkezlerine ve iletim hatlarına dayanır, dizel ya da gaz destekli acil durum üretimi kullanır, kamyon trafiğini ve inşaat kaynaklı bozulmayı beraberinde getirir ve genellikle yatırım, istihdam, modernleşme ve ulusal rekabet gücü diliyle sarılı halde gelen hukuki ve siyasi bir sürecin içine yerleşir. Bulut, kamusal yaşama bir telefon ekranı, bir chatbot penceresi, bir arama çubuğu, bir üretkenlik paketi ya da bir API çağrısı aracılığıyla girer. Onun maddi gövdesi ise imar değişikliği duruşmaları, vergi indirimleri, çevresel inceleme kavgaları, utility planlaması ve su, hava ve toprak üzerindeki çatışmalar aracılığıyla gelir.

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

(İngilizcesi ve Almancası)

Sam Altman’ın, YZ’nin enerji tüketimi eleştirilince “ama insanın da akıllanması için yıllarca yaşaması, yemek yemesi gerekiyor” hattına kaçması, bugünkü YZ patronluğu estetiğini tek cümlede ele verir. Burada kaba bir savunmadan fazlası vardır. Veri merkezlerinin elektrik yükü, şebeke baskısı ve altyapı genişlemesi gibi ağır bir mesele, bir anda yarı-komik yarı-küstah bir benzetmenin içine çekilir; patron da tam bu anda kamusal sahnede bilinçli biçimde itici, ukala, hatta kötü adam gibi görünmeyi göze alır. Çünkü bazen en elverişli pozisyon, sevilen vizyoner olmak değildir. Daha kullanışlı olan, insanları kızdırırken onları yanlış şeye kızdırmaktır. Elektrik rejimi yerine cümle tarzı, altyapı hesabı yerine şahsi iticilik, veri merkezi siyaseti yerine “bu adam yine ne saçmaladı” tepkisi öne geçer. Böylece YZ’nin gerçek maddi yükü birkaç saniyede kişilik meselesine çevrilir; makinenin toplumsal bedeli görünmezleşirken patronun kötü adamlığı gündemi ele geçirir.

1. Açılış: asıl paradoks

YZ patronları için en elverişli kamusal iklim, sınırsız hayranlık dalgası değildir; kontrollü heyecan, yoğun huzursuzluk ve sürekli yanlış hedefe bağlanan bir tepki iklimidir. İlk bakışta bu cümle ters durur. Büyük teknoloji patronu denince akla doğal olarak alkış, yatırımcı coşkusu, gelecek vaadi ve tarih yazma arzusu gelir. YZ sahnesine biraz yakından bakınca başka bir denge görünür hale gelir. Ürünler büyür, veri merkezleri çoğalır, devletlerle temas sıklaşır, şirket değerlemeleri şişer, ama kamusal tartışma aynı anda kişilik, güvenlik, flörtözlük, empati, modelin ruh hali, companion, chatbot bağımlılığı, sycophancy ve bilinç imaları etrafında dönüp durur. Kitlelerin gözü hep YZ’nin yüzündedir; eli ise altyapıya uzanmaz.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF+Fİ 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

Çağın sayaçlı ibadetleri için tasarlandı.

Koşuyorsun.
Kazanıyorsun.
Tüketiyorsun.
Eksiliyorsun.
Paylaşıyorsun.
Yine de yetmiyor.

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛
🎭♟️🕹️ Kukla Rejimi 🎭♟️🕹️

(İngilizcesi ve Almancası)

1) Kukla aile nedir?

Kukla aile, ailenin yaşanan bağlar, tarihsel sadakatler, ortak yükler ve karşılıklı hatıralar içinden kurulan bir ilişki örgüsü olarak değil, gerektiği anda sahaya sürülebilen kiralanabilir rol parçaları olarak işlediği bir toplumsal düzendir. Bu düzende baba bir kişi olmaktan çok bir pozisyondur, anne bir hayat ortaklığının adı olmaktan çok bir kullanım başlığıdır, sevgili bir karşılaşmanın içinden doğan ilişki olmaktan çok sosyal çevreye sunulacak bir kanıttır, damat bir kader çizgisinin öznesi olmaktan çok aileye gösterilecek bir formdur. Yersiz Şeyler’in Rental Family üzerine metni tam bu noktayı açar; orada insanın yüzey, jest, ses, yakınlık ve duygulanım olarak parçalanıp başkasının boşluğunu dolduracak role yerleştirildiği söylenir (🔗). Kukla aile olgusu bu teşhisin gündelik toplumsal hayattaki adıdır.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

Biz, gazetelerin ve markaların telaşla isim vermeye çalıştığı o meşhur çete, kendi adımızı kendimiz ilan ediyoruz: La Casa de Cacao.

Bizi İtalya’dan Polonya’ya doğru yola çıkmış bir kamyonun ardından konuşuyorlar. Merkez İtalya’daki üretim sahasından çıkmış, Avrupa’ya dağılmak üzere yola revan olmuş, içinde tam 12 ton, yani 413.793 adet KitKat bulunan o yükten söz ediyorlar. Aracı da yükü de arıyorlar. Parti kodlarını, sekiz haneli batch numaralarını, resmî ve gayriresmî satış kanallarını, takip sistemlerini, dijital ihbar tertibatını, 1 Nisan günü alelacele devreye sokulan o ‘stolen tracker’ı birer kader levhası gibi önümüze sürüyorlar. Güya ambalajın arkasına bakacak, kodu girecek, böylece hakikate vasıl olacaklarmış.