🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖
Slavoj Žižek yalan söylemenin politik paradokslarını açığa çıkarıyor. (philosophynow)
Sözde Yalancı Paradoksu – “söylediğim her şey fol” gibi ifadeler – Antik Yunan ve Hindistan’dan 20. yüzyıla kadar filozoflar tarafından sonsuzca tartışılmıştır. Paradoks şudur: Eğer bu ifade sahi ise fol olur (söylediğim her şey fol değildir) ve bunun tersi de geçerlidir. Sonsuz tartışma ve karşıt tartışma ağına kapılmak yerine, Jacques Lacan’a (1901-81) döneceğim; Lacan bu paradoksa, bir bildirimin içeriği ile bu bildirimin ima ettiği öznel duruş arasındaki ayrımı yaparak özgün bir çözüm sunar: ne söylediğinin içeriği ile söylediğinin ima ettiği duruş arasındaki ayrım. Bu ayrımı devreye soktuğumuz anda, “söylediğim her şey fol” gibi bir ifadenin kendisinin sahi ya da fol olabileceğini hemen görürüz. “Ben hep yalan söylüyorum” ifadesi, tüm varoluşumun öznel deneyimini sahte, gerçek olmayan bir şey olarak ya doğru ya da yanlış biçimde aktarabilir. Ancak bunun tersi de geçerlidir: “Ben boktan biriyim, bunu biliyorum” ifadesi, içeriği açısından sahi olabilir ama aktarmaya çalıştığı öznel duruş seviyesinde fol olabilir; çünkü bunu söylemek bile, bir şekilde TAM anlamıyla “boktan biri” olmadığımı gösterir – en azından kendimle ilgili dürüst olduğumu… Ama buna vereceğimiz yanıt, meşhur Groucho Marx sözünün bir parafrazı olmalıdır: “Boktan biri gibi davranıyorsun ve boktan biri olduğunu kabul ediyorsun, ama bu bizi kandırmayacak – boktan birisin!”
Okumaya devam et
