Tag Archives: Muhaberat

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌊➰🧭 AKIŞ 🌊➰🧭

Akıl hastası / Kafası karışık (mental disorder) / Gelmiş ve Geçecek / Geçenek bilinçdışıdır: Neden tarihin dışına düştük? / Gelenek ve Geçenek: Eleştirel Tarih ve Eşleştirel/Analitik Bağlam

Ankara’dan Bakırköy’e yılbaşı sürprizi için yola çıktığımız günü hatırlamıyorum; bu yüzden anlatıyı babamın sesinden topluyorum. Annem, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nde şef muavini olarak geçici görevde, biz ise hemşire lojmanına misafir olamayan iki ziyaretçi. Bir hemşire aracılığıyla haber uçuyor, annem pencereye çıkıp el sallıyor, sabah erken üçümüz hastanenin kafeteryasında buluşuyoruz. Çay ve poğaça alıyoruz, masamız ortak; hastalar, yakınlar, hekimler ve sağlıkçılar aynı zeminde, aynı hamurdan pay alıyoruz. Derken poğaçalardan biri önümden bir el tarafından kapılıp gidiyor. Küçük bir çocuk olarak öfkelenmeme ramak kalmışken yetişkinlerin düzeni devreye giriyor; ‘akıl hastası olduğu için öyle yaptı, kızma, yenisini alırız’ deniyor ve olay kapanıyor. O kapanışın içinde açılan bir kapı vardı: daha birkaç ay sonra, ‘annen ne iş yapıyor’ diye sorulduğunda ‘doktor’ demem, ‘akıl hastası nedir’ diye sorulduğunda ise ‘yaramazlık yapan büyük insan’ diye cevap vermem bu kapının işaretleriydi. Yetişkinlere çocuk muamelesi yapan bir uygarlığın dili, aklı, iyi niyetli görünen etiketleri ve dikişleri bu küçük sahnede bir araya gelmişti. ‘Uzay çerezi’ yazısını hecelettiğim o gün, çocuk aklının merakını saklamayan bir kahkaha kadar basitti dünya; ama o kahkaha, dilin ve zamanın nasıl çalıştığına açılan bir geçit de olabilirdi.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌊➰🧭 AKIŞ 🌊➰🧭

(İngilizcesi ve Almancası)

Önce ve Sonra / The Spinning Robot: It’s Alive! It’s Alive! 🦋🤖

Her dönem, değer nasıl üretilir, olgular nasıl tasnif edilir, otorite nasıl meşrulaştırılır sorularına yanıt veren baskın bir makine mantığıyla çalışır. Bu mantık asla yalnızca teknik değildir; araçları, medyayı, kurumları ve kimin karar vereceğine dair ortak bir kanaati paket halinde getirir. Zirveye çıkar, stres çatlakları gösterir ve sonra—genellikle bir sarsıntının ardından—ardıl bir mantığa devrilir. Dönüşü üç vuruşta duyabilirsiniz. İlkinde, siyasal yöneticiler eski düzeni tanımlama ve disiplin etme gibi alışıldık taktiklerle ayakta tutmaya çalışır. Ardından, senaryoyu altüst eden ve eski düzenin artık işleyemediğini açığa çıkaran bir olay gelir. Son olarak, karşı hamle yüzeysel denetimi geri getirir ama sessizce bir sonraki dalganın tohumlarını eker; rızanın toplandığı, anlatıların kurulduğu ve kuralların uygulandığı arayüzleri kaydırır. Bu desene göre bakıldığında, 1886’daki Haymarket, Mayıs ’68, 11 Eylül ve 7 Ekim sadece dramatik kesitleri işaretlemez; dalgalar arasındaki menteşe noktasında durur, bir repertuvarı kapatıp diğerini açar.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🫣🙃😏 Hypocritique 🫣🙃😏

(İngilizcesi ve Almancası)

Tedarik Tarikatı (cargo cult)

(öncesi: Žižek’in Keyfiyetin Metastazları’nda Slavoj Dayı’nın Fino İdeolojisi)

Bilgisiz bir okura birazdan adını koyacağım sorunu tanıtmanın en hızlı yolu basit bir benzetmedir. Bilişimde bir kod satırı süs değildir; çalıştırıldığında bir sistemin durumunu değiştirir. Bir fonksiyon çağrısı veriyi farklı yönlendirir, bir bayrağı çevirir, bir tabloyu yeniden yazar, bir süreci durdurur. Kuramda güçlü bir söylemsel formül, okurun sembolik yaşamı için aynı şeyi yapmalıdır: bir kez “çalıştığında”, göstergeleriniz ile arzularınız arasındaki ilişkiler yeniden düzenlenir. Sadece yeni bir deyime “sahip” olmazsınız; yeni bir harita içinde yaşarsınız. Slavoj Žižek’in The Plague of Fantasies [Düşlemler Salgını] adlı kitabında formüller tam da bu türden yürütülebilir bir güç vaat eder—ideolojinin gizli çerçevesi olarak fantazi, mülk sanılan şeydeki yapıyı gösteren fetişizm, tanınmayı örgütleyen sanal düzen olarak Büyük Öteki, alanı eğip büken leke olarak nesne a. Fakat pratikte, özellikle de kitabın okunma, alıntılanma ve dolaşıma girme biçiminde, bu formüller kod gibi değil, tılsımlar gibi davranır: bir damla daha artık-bilgi için okşadığınız “önemli” haz düğümleri. Sonuç bir durum değişikliği değil; hoş bir uğultudur. İştahınız beslenir, akışınız tazelenir ve aynı sembolik koordinatlara—biraz daha memnun ve daha iyi süslenmiş halde—geri dönersiniz.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🫣🙃😏 Hypocritique 🫣🙃😏

(İngilizcesi ve Almancası)

🎵 Tod MacGowan had a talk 🤠👻

Namedrop, Whoredrop ve Sersemletme Tiyatrosu: içeriden kelimeler ve küratöryel bedenler dikkati ve iktidarı nasıl ele geçirir / Domina Etkisi: Kendini Yayan Whoredrop Çağlayanı

(öncesi: Domina Etkisi: Kendini Yayan Whoredrop Çağlayanı)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🔖🦶🏻🛡️ Uzuv Forsu 🔖🦶🏻🛡️

Namedrop, Whoredrop ve Sersemletme Tiyatrosu: içeriden kelimeler ve küratöryel bedenler dikkati ve iktidarı nasıl ele geçirir / Domina Etkisi: Kendini Yayan Whoredrop Çağlayanı / Nihal Candan: Estetizm Diktatörlüğü’nün Kurbanı / Teşhirci Kuşatmanın Anatomisi ve Modern Zırh Olarak Uzuv Forsu / Estetizm Diktatörlüğünden Kamusal Tartıya: Bedene Dair Toplumsal Kuşatma

Whoredrop, sözün değil görüntünün kurduğu bir iktidar kestirmesidir: beden, jest ve kadraj üzerinden ‘haklılık’ duygusu üreterek tartışmayı atlar, kararın yerine aurayı koyar. Domina etkisi ise bu kestirmenin zincir reaksiyonudur: çene yukarı, bakış uzak, jestler komuta ayarlı; izleyici bir anda itaat ritmine alınır, kalabalık ‘koro’ olur. Bu dosya, Hypers çatısı altında yürütülen Big5 → Manifest hattını, tam da bu iki mekanik etrafında, öncesi ve sonrasıyla tek bir akış olarak çözüyor: eğlenceyle giriş, kışkırtıcı sahne diliyle doz artışı, +18 bariyeriyle gündem kaldıraçlanması, siyasî tartışmaya parazit giriş ve veri-odaklı konsolidasyon. Amacımız, olayların gürültüsünü kesip sadece gerekli bilgileri, danstan haberi olmayan bir okurun bile anlayacağı açıklıkta önünüze koymak.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🫣🙃😏 Hypocritique 🫣🙃😏

(İngilizcesi ve Almancası)

(öncesi: Namedrop, Whoredrop ve Sersemletme Tiyatrosu: içeriden kelimeler ve küratöryel bedenler dikkati ve iktidarı nasıl ele geçirir)

İllüstrasyon 1 — çene yukarıda, üstten bakış, elde kitap

Yukarı kalkık çene ve burun hizasından aşağı bakan bakış saf hiyerarşi sinyalidir: daha tek kelime edilmeden sen bakış hattının altına yerleştirilirsin. Gülümsemeyen ağız ve kareleşmiş omuzlar çerçeveyi bir otorite gösterisine sertleştirir; sıkıca tutulan kitap pozu haklı çıkarılmış hak iddiası gibi okunacak kurumsal bir kılıf sağlar. Arka planın nötrlüğü figürü tüm mesajın kendisine dönüştürür. Bu, hürmet devşirme karesi—açıyı dayat, bunu entelekt olarak markala, seyircinin kendini destekçiler ile görmezden gelinenler olarak ayıklamasına izin ver.

İllüstrasyon 2 — oturur pozda, el boyunda, kitap açık

Bu, çalışkanlık mazeretiyle sarılmış bir tahakkümdür. Çene kaldırışı ve açıkta bırakılmış boyun kibri sahneler; boyna dokunuş utangaçlık değil, kontrol işaretidir—‘bakımın nesnesi budur ve bunun etrafında döneceksin.’ Kitap, sahneyi “düşünme” olarak meşrulaştırırken bir akreditasyon etiketi gibi iş görür; bakışın izleyicinin ötesine atılması karşılıklılığı reddeder ve peşine düşmeyi zorlar. Bu, konuşmayı içerikten onun temposuna saptırmak ve izleyicileri çoğaltıma devşirmek için kurulmuş bir statü-duruşudur.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🫣🙃😏 Hypocritique 🫣🙃😏

(İngilizcesi ve Almancası)

Marcusian Hippocratic Oath / From hypo-critical reason to hippo-queery-tickle reason: Just a dream → A just dream → Adjust dream / Slavoj’un Hypocritique’te kendini evinde hissetmesi faşistçe değil, sadece çocukça! / Stimülasyonist Egzotizm: Žižek’in Direnişe Teslim Edilen Performatif Mirası / Žižek’in Hypocritique Cinématique’i: Cred-Pet’inin Finosu

Marcuse’un Kutsal Hiposu’na ve Mazeretçi Apollon’a, Sanki’ci Asklepios’a, Görünüş-Hijyeninin Hygieia’sına, Methiye Panacea’sına ve tüm belirsiz İktidarlar ile Karşı-İktidarlara yemin ederim ki, erteleyebilme kapasiteme ve bulandırma yargıma göre, bu Yemini ve bu Artifice Yükümlülüğünü tutacağım.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀🎭💢 Raumdeutung 🌀🎭💢
🫣🙃😏 Hypocritique 🫣🙃😏

(İngilizcesi ve Almancası)

Patolojik Narkissos Çağımızın Toplumsal Mecburi Öznellik Tipidir Slavoj Žižek

Basit bir sahneyle başlayın. Bir komedyen sahneye çıkar. Sonrasında olan yalnızca zekice kurulmuş repliklerin kahkaha karşılığında değiş tokuş edilmesi değildir; bağımlılık, otorite ve bir benlikle başkalarının bakışı arasındaki kırılgan bağ üzerine yoğun bir toplumsal dramdır. Freud’un ‘Wit ve Bilinçdışıyla İlişkisi’ni ve ardından Žižek’in ‘patolojik narsisizm’ anlatısını okuduğunuzda bu sahne bir laboratuvara dönüşür. Freud, şakaların teknik ve ekonomik olarak nasıl işlediğini gösterir; Žižek, aynı işlemlerin nasıl tanınma buyruğuna toplumsallaştırıldığını gösterir. Bir araya geldiklerinde, komedyenin neden yapısal olarak narsisizme doğru çekilmiş gibi hissedebileceğini ve alkışın birdenbire yitirilmesinin neden yalnızca bir hüzün değil, borderline benzeri bir sarmalı tetikleyebileceğini açıklarlar: hem mahrem hem de tümel hissedilen bir bağın çöküşü.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🫣🙃😏 Hypocritique 🫣🙃😏

(İngilizcesi ve Almancası)

(öncesi: Stimülasyonist Egzotizm: Žižek’in Direnişe Teslim Edilen Performatif Mirası)

🎵 Tod MacGowan had a talk 🤠👻

Adım adım ve ad vererek anlatayım: Slavoj Žižek, benim Hypocritique cinématique dediğim bir kurum içi üslupla etkisizleştirildi—sinik yüz (‘Bunun bir oyun olduğunu biliyorum, yine de oynuyorum’) gösterişçi yüze (‘Bedelinin ağır olduğunu biliyorum, yine de bedeli bizzat ödüyorum’) geçiş izni verir; böylece mavi mürekkepli sözde-pragmatizmi, kızıl mürekkepli tiyatroculuğun mazeretine çevirir. Sapkın Kılavuz Sinema [*] ve İdeoloji [*], Zuccotti’deki Occupy konuşması ve Serseri ile Calvero’nun Chaplin ikilisi üzerinden okunduğunda, Žižek kesiyi yapan özneden atmosfere maskot olmaya kayar: bir cred-peti olduğuna inanırken, başkasının finosuna dönüşür. 2021’de, Nicol A. Barria-Asenjo’nun editoryal U-dönüşünün (önsöz otoritesi olarak Ian Parker’ın dolaşıma sokulmasının) Žižek’in kolektif savunusunu ona karşı bir karşı-projeye yeniden çerçevelediğini gösterdim; bu, katkı verenlerden bir silinişi mazur görmelerini isterken özelleştirilmiş aklı (‘özel nedenler’) dayatıyordu. Ardından gelen ‘insan yüzlü’ stillendirme, antagonizmi yönetsel etiğe ve duygu yönetimi olarak yumuşattı; bir kesiyi göze almak yerine Žižek’i dekor diye kuşandı. Žižek’ten özel bir teşekkür almışken bile, o kamusal alanda Nicol ile yola devam etti; artık-şöhretin (surplus-fame) ilkenin önüne geçtiği bir Calvero psikolojisiydi bu. 2025’e gelindiğinde, (Agon Hamza ve Frank Ruda tarafından küratörlüğü yapılan, Todd McGowan ve Mladen Dolar’lı) Crisis & Critique saygı sayısı tehlikeyi camın arkasında sergiler—Analyseverbot’un hüküm sürdüğü bir müze. Vardığım sonuç usule dairdir ve pazarlığa kapalıdır: kapıda özelleştirilmiş aklı reddedin, yoksa Hypocritique cinématique cred-pet’leri tımarlamaya, finoları okşamaya ve asla kesmeyen bıçakları parlatmaya devam edecektir.

‘Chaplin’in Limelight’ının final sahnesinin görünürdeki melodramatik yalınlığı bizi aldatmamalı: burada da, arzunun dürtüye tersyüz edilmesi vardır.’ —Interrogating the Real

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🫣🙃😏 Hypocritique 🫣🙃😏

(İngilizcesi ve Almancası)

Her kültür, oda daha neye razı geldiğini bilmeden odayı kazanmanın kestirme yollarını icat eder. Bizimkinde, iki kestirme tek bir sersemletme tiyatrosunda kaynaştı. Birincisi namedrop’tur: yalnızca konuşmacının ve dar bir iç çevrenin tanıdığı bir terim ya da göndermenin süratli bir anılışı. İkincisi whoredrop’tur: özel erişim, ahlâkî ittifak ya da ekstra haklar ima etmek için estetisist-normie bir bedenin stratejik teşhiri. Bir namedrop, bir kod sözcüğü, bir araç adı ya da butik bir kuramı araya sokuşturmak kadar küçük olabilir. Bir whoredrop, doğru siyasî anda bir düğün fotoğrafı paylaşmak, bir politika zincirinde bir kız grubunu etiketlemek ya da etik üzerine bir tartışmada seksi akademisyen pozu vermek kadar sıradan olabilir. Her hamle aynı temel işi yapar. Sersemletir. Yargıyı durduran ve dikkati yeniden yönlendiren bir bulanıklık yaratır. Hiyerarşiyi, lehine tartışma yürütmek zorunda kalmadan yeniden yazar.