Monthly Archives: Aralık 2025

1995, Amiga için “bitti” denilen bir dönemin, inatla “devam” diye cevap verdiği yıl gibi okunur. Commodore’un 29 Nisan 1994’te iflas başvurusu yapmasıyla makinenin merkezî dayanağı çökmüş, buna rağmen oyun üretimi ve oyun kültürü bir anda buharlaşmamıştı. (Wikipedia) 1995’te Escom’un Commodore/Amiga isim ve haklarını satın alması ise, sahnenin tamamen kararmadığını gösteren bir başka işaretti. (Wikipedia) Bu aralıkta Amiga oyunculuğu, “yeni çıkanı kovalamak”tan çok “eldekiyle oyunu yaşatmak” ritmine oturur: dergilerin dili, kapak diskleri, arkadaşla aynı makinede ikiye bölünmüş ekran, disket değiştirirken sabırsızlanan el, bir oyunun birkaç dakikada “tadını verip vermediğini” anlama refleksi. 1995 listesindeki oyunlar da tam bu duygunun içinden konuşur: bir yanda kısa sürede bağımlılık yapan saha içi hız ve pinball akıcılığı, bir yanda Amiga’nın kendi koşullarında “Doomvari” heyecanı yakalama ısrarı, diğer yanda uzun soluklu strateji ve menajerlik masaları. Aşağıdaki oyunların her biri, oynanış anının nasıl aktığını merkeze alarak okunmalı; çünkü 1995 Amiga’sı, “özellik”ten çok “oynarken olan”la hatırlanır.

Amiga’da 1990, “bir tür seçip ona sadık kalma” döneminden çok, aynı makinede bambaşka oyun alışkanlıklarının yan yana yaşadığı bir eşik gibi okunur. Evde disket kutusunun içinden çıkan oyunlar artık sadece “iyi grafik” ya da “iyi müzik” diye konuşulmaz; oyunun kendi temposu, oyuncuya kurduğu küçük düzen, tekrar tekrar geri çağıran o “bir tur daha” dürtüsü konuşulur. Dergiler, kapak diskleri, kopya dolaşımı ve takas ağlarıyla büyüyen Avrupa merkezli Amiga kültürü, oyunu bir tüketim nesnesinden çok paylaşılan bir pratik hâline getirir; aynı oyunun evde, arkadaşta, okul çıkışı bir yerde bir daha açılması doğaldır (🔗) (🔗). (Žižekian Analysis)

1985, Amiga’nın “yeni bir makine” olmaktan çıkıp “yeni bir oyun dili” gibi algılanmaya başladığı eşik yıl. 23 Temmuz 1985’te New York’ta yapılan büyük tanıtım gecesiyle adını duyurup sonbaharda mağazalara girmeye başlayan Amiga 1000, o dönemin ev bilgisayarı ritmini değiştiren birkaç şey getiriyordu: ekrana bakma biçimi hızlanıyor, ses ve renk daha “canlı” hissediliyor, fare denen şey oyunlarda bile kendine yer arıyordu. Bu dönem, katalogların kabarmasından önceki o tuhaf ilk evreydi; oyun rafı dar, merak genişti. Bir yanda farklı bilgisayarlardan taşınmış “zaten adı bilinen” işler, diğer yanda küçük ekiplerin ilk Amiga ticari oyun denemeleri vardı. Kısacası 1985, Amiga’da oyun oynamanın bir tür keşif faaliyeti gibi yaşandığı yıl oldu; ekranda neyin mümkün olduğuna bakarken oyunların da neye benzeyebileceği öğreniliyordu. Bu erken döneme dair çıpa sayılabilecek sayfalar için Amiga 1000’in çıkış bilgisi (🔗) ve 1985 Amiga oyun listelerinin toplandığı veritabanı sayfası (🔗) bir harita gibi okunabilir. (Wikipedia)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌊➰🧭 AKIŞ 🌊➰🧭

Au mariage, il y a toujours deux régimes qui s’aimantent et se contredisent, et qui pourtant se composent sur le même plan comme deux surfaces qui n’arrêtent pas de se plier l’une dans l’autre : il y a l’assise et il y a la levée, il y a l’occupation de la chaise et il y a la fuite hors de la chaise. On dira que ce n’est qu’une alternance sociale, une politesse, un protocole, un code de la salle, la table des parents, la table des amis, les enfants qui courent entre les jambes des adultes ; mais c’est plus dur que cela et plus fin, car l’assise n’est pas une inertie, elle a sa vitesse propre, et la levée n’est pas une simple agitation, elle a son repos intérieur. C’est pourquoi, avant même les plats, avant même les discours, on sent qu’une machine s’est enclenchée, deux machines plutôt, couplées mais hétérogènes, et qu’elles vont produire des corps, des postures, des regards, des alliances, des rivalités, des promesses, des trahisons minimes, toute une métaphysique de la fête. Il y a une machine d’assise et une machine de danse, et chacune fabrique son peuple, ses segments et ses lignes.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🧵⚙️💪🏻 TEZGÂH 🧵⚙️💪🏻

Edinilen bilgilere göre, şehir merkezindeki teknoloji sergisinde Süreç Robotix standında yapılan bir gösteri sırasında ortalık bir anda karıştı. İhbar üzerine olay yerine çok sayıda ekip sevk edildi, alan kısa sürede güvenlik çemberine alındı. Görüntüler saniye saniye kaydedildi; izleyicilerin bir kısmı bunun bir gösteri olduğunu, bir kısmı ise film sahnelerini aratmayan bir deneyin kontrolden çıktığını söyledi. Kalabalığın ilk dalgası merakla yükseldi, ikinci dalga şüpheyle sertleşti, üçüncü dalga ise “bu devridaim mi” sorusuyla tartışmayı teknik bir kavgaya çevirdi.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀🎭💢 Raumdeutung 🌀🎭💢

(İngilizcesi ve Almancası)

Utanç ile Haz Arasındaki Pazarlık

İnsan yalnızca başkalarının arasında yaşamaz; insan, hayal edilmiş gözlerin altında yaşar. Ortada fiziksel olarak kimse yokken bile beden, sanki bir izleyici bir anda beliriverecekmiş gibi davranır ve bu ‘sanki’, bir süs değil, toplumsal gerçekliğin kendisidir. Psikanaliz bu baskıyı romantikleştirmeden adlandırır: dürtüler nazikçe hareket etmez, doyum arar ve kültürün bir güzergâh olarak sunduğu her ne varsa onu seferber eder. Sonradan yaygın kullanıma giren klinik söz dağarcığında, bakmak nötr değildir. Bakmaktan alınan haz vardır ve bakılmaktan alınan haz vardır; bu hazlar aynı değildir, ama bir anda kenetlenip çeken iki el gibi birbirine kilitlenir. Freud skopofili üzerine yazar ve hemen karşı kuvvete işaret eder: utanç. Utanç, arzunun üzerinde yüzen soyut bir etik ideal değildir; utanç, belli bir doyumu bloke eden psişik dirençtir, sosyalleşme ve iç çatışma tarafından yerleştirilmiş bir kapı bekçisidir. (🔗)