🦋🤖 YERSİZ ŞEYLER

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🍂🏚️🪪 Haymatlos 🍂🏚️🪪

(İngilizcesi ve Almancası)

Sınırlar, Silahlar ve Sessizlik Üzerine Bir Hikâye

Giriş: Bir Kıtanın Suç Ortakları

Avrupa, barışın, hukukun ve insan haklarının kalesi olarak kendini lanse eder. Ancak bu imajın gerisinde, duvarlar yükselir, eller yıkanır, ve “kirli işler” başkalarına havale edilir. Artık bu işler bazen açıkça itiraf da ediliyor. 2025’te Alman CDU lideri Friedrich Merz’in söylediği gibi: “Bu, İsrail’in bizim için yaptığı kirli iştir.” Tıpkı yıllar önce Avrupa’nın Türkiye ile mülteci anlaşması yaptığı dönemde medya yorumcularının Merkel’e atfen dediği gibi: “Kirli işleri Türkiye yapıyor.”

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🧵⚙️💪🏻 TEZGÂH 🧵⚙️💪🏻

(öncesi: Jön Fil, Odadaki Fille ve Toplumsal Metamorfoz)

(Genç-Kız üzerine (1, 2) (Tiqqun), Freudcu Post-Feminist Manifesto, Freudcu Post-Feminizmin Uzun Tarihi, Kadın = Commodity Par Excellence: Medyatik Sapkınlığın Marksist Eleştirisi)

Tiqqun ve Freudcu Post-Feminizm Üzerinden Radikal Bir Eleştiri

Girizgah: Dijital Medya Çağında Toplumsal Cinsiyet, Linç ve Gösteri

Son 10-15 yılda toplumsal cinsiyet tartışmaları, sosyal medyanın aracı etkisiyle gündemi esir aldı. Feminist diskur, kamusal tartışmalarda merkezi bir rol oynarken, buna paralel olarak toplumsal linç ve iptal (cancel) kültürü, dijital bir ceza mekanizmasına dönüştü. Bu süreç, öznenin özerkliğini azaltırken bireyi sürekli olarak görünürlük üzerinden değerlendirilen bir metaya dönüştürdü. Toplumsal cinsiyet mücadelesinin simgesel temelleri aşınarak, arzunun gerçek yapısı çözüldü ve yerini sadece teşhircilik ve estetik onaya bıraktı.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🧵⚙️💪🏻 TEZGÂH 🧵⚙️💪🏻

(öncesi: Kontr-Kodlama: Küfrün Kurucu Kudreti ve Algoritmik Bastırmanın Psikopolitik Anatomisi)

Jön fil, jön fille… Fransızcadaki ‘jeune fille’ (genç kız) ile Türkçedeki ‘jön’ (başrol erkek oyuncu) arasında gezinen bir kelime oyunu: Bugün cinsiyetlerin, öznelliklerin, arzuların baştan sona “oyunlaştırıldığı” ve herkesin “kendi hayatının jön fili/jön fille’i” olmaya zorlandığı bir çağdayız. Bu, yalnızca bir cinsiyetin değil, bütün bir çağın yeniden yazılması: Herkes, medya ve algoritmanın önünde başrolde, herkesin performansı “meta”ya, herkesin arzusu “gösteri”ye dönüştü.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀🎭💢 Raumdeutung 🌀🎭💢

(İngilizcesi ve Almancası)

Yapay Zeka Psikozu Nedir, Nasıl Önlenir?
Sosyal Medya: Dijital Disiplinin ve Teşhirin Yeni Hapishanesi (Fatoş İrem)
Antipsikiyatri reklamı mı? (Hüray Fidaner)

Psikiyatri, Hiperrealite ve Bünyevi Yatkınlık Üzerine

Günümüzde sıklıkla karşımıza çıkan “yapay zekâ psikozu” adlandırmasına ve bu fenomenin toplumsal/psikiyatrik çerçevesine dair tartışmalara değinmek istiyorum. Özellikle Yersiz Şeyler’de imzasız olarak yayımlanan ‘Yapay Zekâ Psikozu Nedir, Nasıl Önlenir?’ [*] başlıklı makaleye yanıt verirken, antipsikiyatri tartışmalarından, sosyal medya analizlerinden ve psikozun klinik doğasına ilişkin bilimsel temellerden yola çıkacağım. Burada temel amacım, adlandırmadaki sorunlara ve modern dijital gerçekliğin zihin üzerindeki etkilerine kavramsal bir açıklık getirmek; psikiyatrik patolojiyi teknolojiyle ilişkili yeni fenomenler üzerinden tartışırken disiplinimizin esaslarını korumaktır.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🌀🎭💢 Raumdeutung 🌀🎭💢

(İngilizcesi ve Almancası)

>>> Yapay Zekâ Psikozu mu? Kamer Felek <<<

İnsanın gerçeklik inşası, gündelik algımızda farkına varmadığımız bir mühendislik harikasıdır. Dış dünyayla temasımızdan zihnimizde oluşan devasa veri akışı, anlam dünyamızı bir kaosa sürüklemekten dil sayesinde kurtulur. Dil, zihinsel yaşantımızı bir binanın odaları gibi kompartmanlara ayıran duvarlar örer; deneyimlerimizi, kavramlarımızı, kimliğimizi, travmalarımızı ve umutlarımızı birbirinden ayırarak düzenler. Sıradan bir konuşmada “şimdi işteyim” derken işyerine dair kurallar, ilişkiler, kimlikler devreye girer ve bir an sonra “annem aradı” dendiğinde bu gerçeklik perdesi kapanır, yeni bir sahne açılır. Yani, insan zihni gerçekliği an be an dilin bölümlendirdiği anlam odalarında yaşar.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

🍂🏚️🪪 Haymatlos 🍂🏚️🪪

Türkiye’de Pasifizm, Günah, Aktivizm ve Devrim

(öncesi: Devrimci Duygu, Umutsuzluk ve ‘Olgunlaşan Şartlar’)

1968’in isyanı dünyada ve Türkiye’de kendine özgü bir devrimci coğrafya yarattı. Paris’te, Berlin’de, Prag’da ya da ABD kampüslerinde pasifizm ve pasif direniş biçimleri gerçek bir eylemci alternatif, militan bir tutum olarak sahneye çıkarken; aynı yılların Türkiyesi’nde pasifizm, yalnızca bir “günah”, bir suçlama, hatta bir tür ayıplama olarak kodlandı. Türkiye’de pasifizm hiçbir zaman, kendi başına bir eylemci kimlik veya politik bir program olmadı. Tam tersine, pasifizmin pasifize edilmesi görevini ise ironik şekilde, bizzat en radikal eylemciler ve devrimciler üstlendi. Yani, pasifizm bir türlü “pasifize” olamıyor, pasifizasyonun yükü dahi, doğrudan doğruya aktivistlerin omuzlarına yıkılıyordu.