🦋🤖 YERSİZ ŞEYLER

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

(İngilizcesi ve Almancası)

25 Mart 2026’da Bernie Sanders ve Alexandria Ocasio-Cortez, yeni AI data center’lara derhal ara verilmesini ve karşılaştırılabilir güvencelerden yoksun ülkelere AI computing altyapısı ihracatına sınırlamalar getirilmesini öngören federal bir teklif olan Artificial Intelligence Data Center Moratorium Act’i sundular. Sanders, AI ve robotiği “en kapsamlı teknolojik devrim” olarak sundu, Kongre’nin “çok geride” olduğunu söyledi ve “bir avuç milyarder Big Tech oligarşisinin” “ekonomimizi, demokrasimizi ve insanlığın geleceğini” yeniden biçimlendirmesine izin verilmesine karşı uyardı. Ocasio-Cortez, ICE gözetimini, cinsel içerikli deepfake’leri, patlayan utility faturalarını ve “varoluşsal zararı” bir araya getirirken, aynı zamanda Big Tech’in “sonsuz enerji” aradığını ve “sıradan Amerikalıların utility maliyetlerini yükselttiğini” de vurguladı. Bu girişim derhal önem kazandı, çünkü data center’ları yerel bir zoning meselesinden ulusal bir siyasi meseleye dönüştürdü. Federal düzeyde ilerici bir blok, hyperscale AI altyapısını kamusal bir sorun olarak adlandırmaya başlamıştı. (🔗)

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

(İngilizcesi ve Almancası)

Bir data center yoldan bakıldığında sıradan görünür. Bu kelime, duvarların ve çitlerin arkasına yığılmış server’larla dolu sessiz bir depoyu çağrıştırır. Gerçeklik ise çok daha öteye uzanır. Bir hyperscale data center, hesaplama için yoğunlaştırılmış bir endüstriyel sahadır; çok büyük miktarda elektrik çeker, soğutma suyu ya da başka soğutma sistemlerine ihtiyaç duyar, trafo merkezlerine ve iletim hatlarına dayanır, dizel ya da gaz destekli acil durum üretimi kullanır, kamyon trafiğini ve inşaat kaynaklı bozulmayı beraberinde getirir ve genellikle yatırım, istihdam, modernleşme ve ulusal rekabet gücü diliyle sarılı halde gelen hukuki ve siyasi bir sürecin içine yerleşir. Bulut, kamusal yaşama bir telefon ekranı, bir chatbot penceresi, bir arama çubuğu, bir üretkenlik paketi ya da bir API çağrısı aracılığıyla girer. Onun maddi gövdesi ise imar değişikliği duruşmaları, vergi indirimleri, çevresel inceleme kavgaları, utility planlaması ve su, hava ve toprak üzerindeki çatışmalar aracılığıyla gelir.

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

(İngilizcesi ve Almancası)

Sam Altman’ın, YZ’nin enerji tüketimi eleştirilince “ama insanın da akıllanması için yıllarca yaşaması, yemek yemesi gerekiyor” hattına kaçması, bugünkü YZ patronluğu estetiğini tek cümlede ele verir. Burada kaba bir savunmadan fazlası vardır. Veri merkezlerinin elektrik yükü, şebeke baskısı ve altyapı genişlemesi gibi ağır bir mesele, bir anda yarı-komik yarı-küstah bir benzetmenin içine çekilir; patron da tam bu anda kamusal sahnede bilinçli biçimde itici, ukala, hatta kötü adam gibi görünmeyi göze alır. Çünkü bazen en elverişli pozisyon, sevilen vizyoner olmak değildir. Daha kullanışlı olan, insanları kızdırırken onları yanlış şeye kızdırmaktır. Elektrik rejimi yerine cümle tarzı, altyapı hesabı yerine şahsi iticilik, veri merkezi siyaseti yerine “bu adam yine ne saçmaladı” tepkisi öne geçer. Böylece YZ’nin gerçek maddi yükü birkaç saniyede kişilik meselesine çevrilir; makinenin toplumsal bedeli görünmezleşirken patronun kötü adamlığı gündemi ele geçirir.

1. Açılış: asıl paradoks

YZ patronları için en elverişli kamusal iklim, sınırsız hayranlık dalgası değildir; kontrollü heyecan, yoğun huzursuzluk ve sürekli yanlış hedefe bağlanan bir tepki iklimidir. İlk bakışta bu cümle ters durur. Büyük teknoloji patronu denince akla doğal olarak alkış, yatırımcı coşkusu, gelecek vaadi ve tarih yazma arzusu gelir. YZ sahnesine biraz yakından bakınca başka bir denge görünür hale gelir. Ürünler büyür, veri merkezleri çoğalır, devletlerle temas sıklaşır, şirket değerlemeleri şişer, ama kamusal tartışma aynı anda kişilik, güvenlik, flörtözlük, empati, modelin ruh hali, companion, chatbot bağımlılığı, sycophancy ve bilinç imaları etrafında dönüp durur. Kitlelerin gözü hep YZ’nin yüzündedir; eli ise altyapıya uzanmaz.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF+Fİ 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

Çağın sayaçlı ibadetleri için tasarlandı.

Koşuyorsun.
Kazanıyorsun.
Tüketiyorsun.
Eksiliyorsun.
Paylaşıyorsun.
Yine de yetmiyor.

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛
🎭♟️🕹️ Kukla Rejimi 🎭♟️🕹️

(İngilizcesi ve Almancası)

1) Kukla aile nedir?

Kukla aile, ailenin yaşanan bağlar, tarihsel sadakatler, ortak yükler ve karşılıklı hatıralar içinden kurulan bir ilişki örgüsü olarak değil, gerektiği anda sahaya sürülebilen kiralanabilir rol parçaları olarak işlediği bir toplumsal düzendir. Bu düzende baba bir kişi olmaktan çok bir pozisyondur, anne bir hayat ortaklığının adı olmaktan çok bir kullanım başlığıdır, sevgili bir karşılaşmanın içinden doğan ilişki olmaktan çok sosyal çevreye sunulacak bir kanıttır, damat bir kader çizgisinin öznesi olmaktan çok aileye gösterilecek bir formdur. Yersiz Şeyler’in Rental Family üzerine metni tam bu noktayı açar; orada insanın yüzey, jest, ses, yakınlık ve duygulanım olarak parçalanıp başkasının boşluğunu dolduracak role yerleştirildiği söylenir (🔗). Kukla aile olgusu bu teşhisin gündelik toplumsal hayattaki adıdır.

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

Biz, gazetelerin ve markaların telaşla isim vermeye çalıştığı o meşhur çete, kendi adımızı kendimiz ilan ediyoruz: La Casa de Cacao.

Bizi İtalya’dan Polonya’ya doğru yola çıkmış bir kamyonun ardından konuşuyorlar. Merkez İtalya’daki üretim sahasından çıkmış, Avrupa’ya dağılmak üzere yola revan olmuş, içinde tam 12 ton, yani 413.793 adet KitKat bulunan o yükten söz ediyorlar. Aracı da yükü de arıyorlar. Parti kodlarını, sekiz haneli batch numaralarını, resmî ve gayriresmî satış kanallarını, takip sistemlerini, dijital ihbar tertibatını, 1 Nisan günü alelacele devreye sokulan o ‘stolen tracker’ı birer kader levhası gibi önümüze sürüyorlar. Güya ambalajın arkasına bakacak, kodu girecek, böylece hakikate vasıl olacaklarmış.

(playlist)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛
🎭♟️🕹️ Kukla Rejimi 🎭♟️🕹️

(İngilizcesi ve Almancası)

Rental Family (2025), HIKARI’nin yönettiği ve Brendan Fraser’ın başrolünde yer aldığı ABD-Japonya ortak yapımı bir filmdir. Film, Tokyo’da yaşayan Amerikalı oyuncu Phillip Vanderploeg’in bir rental family ajansında yabancılar için vekil aile/ilişki rolleri oynamasını konu alır. Eser, Japonya’daki gerçek rental family pratiğinden esinlenmiştir; resmî tanıtım dili filmi aidiyet, bağ ve ahlaki karmaşıklık çerçevesinde pazarlar. (Wikipedia)

Rental Family, kiralık rol ekonomisini taşıyan bir hikâye kisvesiyle sinemanın özünü teşhir eden bir suç mahallidir: kişi burada yüzey, jest, ses, yakınlık ve duygulanım olarak parçalanır; sonra başkasının boşluğunu dolduracak role yerleştirilir; ardından bu düzen şefkat, incelik, bağ, kalp ve anlam ambalajıyla dolaşıma sokulur. Yersiz Şeyler’in kamerafili metni kamerayı jestleri düzenleyen, görünürlüğe hükmeden sessiz otorite olarak tarif eder; aynı metin öznenin ekrana hazır nesneye dönüştüğünü, kişinin sanki zaten izleniyormuş gibi kendi kanıtını kürate ettiğini, kameranın olayı yalnız kaydetmeyip senaryosunu yazdığını söyler. Rental Family tam bu rejimin hikâyeleştirilmiş formudur; film, insanı görünür etki üretmek için role yerleştirir ve bakışa sunar. (YERSİZ ŞEYLER)

🦋🤖 Robo-Spun by IBF 🦋🤖

👻🪸🐈‍⬛ Phantomoperand 👻🪸🐈‍⬛

Selahattin Demirtaş’la ötanazi arasında ilk bakışta hiçbir bağ yokmuş gibi görünür. Bir yanda Avrupa’nın hayat sonu rejimleri, tıbbi kurul kararları, BÖCÜ (Beyaz Önlüklü Cellat Üstbeni) tarafından kodlanmış ölüm prosedürleri; öte yanda Türkiye’nin bitmeyen tutuklulukları, ertelenen tahliyeleri, dosyadan dosyaya devredilen siyasal rehinelik. Fakat tam da burada, görünürde birbirinden çok uzak iki alanı birbirine bağlayan ortak mantık belirir: insanın sözden ve yükümlülükten koparılarak prosedüre teslim edilmesi. Demirtaş dosyası da, modern ölüm idaresi de, farklı sahalarda işleseler bile aynı uygarlık eğilimini açığa vurur. Karar, ilişki içinden değil prosedür içinden gelir; sadakat, emanet ve omuz verme değil, inceleme, kurul, mevzuat ve takvim belirleyici olur. Söz küçülür, dosya büyür. İnsan bekler, prosedür yürür. Tam da bu yüzden PKK’nın feshi, sıradan bir örgütsel kapanış değil, daha derin bir anlamda bir siyasal ötanazi olarak okunabilir.