Category Archives: Şey

Etkileyici sözler vurucu sayılır; çarpıcı bir söz hoş karşılanabildiği gibi okurları küstürebilir de; sözlü darbelerin dört çeşidi sayılabilir:
1) Darbımesel (proverb, atasözü)
2) Darbınam (namedrop, adlar anmak)
3) Darbışaka (punchline/blow, bitiş sözü)
4) Darbıkelam (wordplay, kelime oyunu)
Şimdi bunları tek tek anlatalım.

Yıllar önce Slavoj Žižek’in sosyal medyanın tamamen yasaklanmasını önermesine pek anlam verememiştim çünkü Twitter’da oluşan gündemlerin geniş çağrışım yelpazeleriyle kapsamlı bağlamlar kurmaya yarayabildiğini görüyordum. Zaten bütün öncülleri ve ardıllarıyla birlikte Gezi Direnişi bu algı etrafında cereyan etmişti. Fakat zamanla (daha net) anlaşıldı ki medyatik akışlardan yararlanıp gerçekten denizlere açılmak isteyenler çok küçük bir azınlıktır. Düşünmeye ayıracak vakti ve dikkati kısıtlı olan ezici çoğunluk önceden alıştığı tatlısulardan ayrılmayı göze alamaz. Ayrıca özellikle Gezi yenilgisinden sonra kamuoyunu tatlısulara mıhlayarak denizlere açılmaktan alıkoymaya yeminli bir canlı modeli türemiştir. Onlara İnkârcı Yavşakça Familyası (İYF) diyeceğiz  [1].

Jaklakanya Turistlerle Faydalı İletişim Departmanından Atakan Yorulmaz’ın yepyeni teorisine gelin bir göz atalım [1]:

Bana kalırsa konu bağlamında, kendisinin ne olduğuna ilişkin anlam arayışını hep bir Öteki’nde arayan ve her defasında da bulduğunu zannederek aslında onu kaybeden bir nevrotik, kesin olarak ne olduğunu bilen bir psikotikten daha delidir.

Yani özetle:
1) Psikotiğin deli olduğu zaten besbelliydi.
2) Nevrotiğin psikotikten daha deli olduğunu da şu anda çok kıymetli yazarımızdan öğrenmektesiniz.