🦋🤖 YERSİZ ŞEYLER

Şu hayatta yapılabilen öngörüler üçe ayrılır:
1) Bir ritüelin yaşanacağını öngörmek
2) Bir kurala uy(ul)acağını öngörmek
3) Bir planı uygulayacağını öngörmek

Her öngörü kendine özgü bir niceleme yapar:
1) Ritüel sana yer açar: -1’i öngörürsün.
2) Kural sana sınır çizer: 0’ı öngörürsün.
3) Plan hayatına eklenir: +1’i öngörürsün.

Çabaların boşa gitmediğinin hiçbir güvencesi yoktur. Emek-gücünden değer fazlasına ancak imanlı bir sıçrayışla varılabilir (labor-power, surplus-value, leap of faith). Marksizm ikisi arasındaki hendeği değerlenme süreciyle dikişler (valorization, suture): İş yararlı olduğuna göre her işçi ürettiği değer adına itibar ve tazmin edilmeyi hak eder (credit, compensation). Okumaya devam et →

Evet konumuz iradede iadenin oynadığı rol. Temel soruyla başlayalım:

Kimi/neyi kime/neye nasıl iade etmelisiniz ki sağlam bir irade oluşturabilesiniz?

Soruyu cevaplarken derhal cinsiyet farkı belirir:
1) Eril irade istisnai bir şeyi asla iade etmeme ısrarına dayanır.
2) Dişil irade başkalarını başkalarına iade edebilme becerisine dayanır.

Bu amaçların birer bedeli de vardır, onları da tabloya ekleyelim:
1) Eril irade O’nu iade etmemek için geri kalan herşeyi “ötelere” iade etmeye mecburdur.
2) Dişil irade eğer ‘onları onlara’ iade edebilmek istiyorsa ‘herkesi kendine’ iade edebilmelidir.

Böylece toplam dört öğe belirdi: O, öte, onlar, herkeskendi. Okumaya devam et →