Punctum’daki yazısında Kant-Foucault hattını izleyen Murat Erşen, Aydınlanmacı eleştirinin “sınırların analizi” olduğunu söyler [1]. Bu tabloda üçlü bir yapı belirir:
Biz, analiz, sınırlarımız: Biz sınırlarımızı analiz ediyoruz.
Biz’in “olgunlaşmak” için ileri atılımlar yapan bir tarihsel fail sayıldığı anımsanırsa burada çizilen tablonun popülizme epey elverişli bir kılıf olduğunu algılamak pek zor olmayacaktır:
Okumaya devam et
Yazılar tek tek linklerden ya da kitabın etiket sayfasından (





























