Alain Badiou’nun İslamın put kırıcılığından şikayet etmesi dikkat çeker:
Okumaya devam etKuşku yok ki müphem özne zaman-dışı bir fetişe çağrı yapar: Bu çürümez ve bölünmez üst-beden, Şehir, Tanrı veya Irk olabilir. Benzer şekilde aşkta Kader, sanatta imgelenmesi reddedilen Sahilik, bilimde Açığa Vurma, üç tip müphem özneye tekabül eder: sahiplenici kaynaşım, put kırıcılık, müphemcilik.
Müphem öznenin gayesi, bu fetişi, gizlenmesi istenen şimdinin çağdaşı kılmaktır. Örneğin tezgahçı İslamcılıkta Tanrı’nın tek işlevi halkın akılcı özgürleşme politikasının şimdisini gizlemek için militanların beyan-beden birliğini bozmaktır. “Batılı” güçlere karşı verdiği bu yerel üstünlük savaşında [tezgahçı İslamcılık] politik icat olarak hiçbir katkı sunmaz…
Müphem özne esas olarak put kırıcıdır. (Dünyaların Mantıkları)






























