Tag Archives: Jacques Lacan

Bakın dürtüyü andıran bir şey varsa o da montajdır (düzenek).

Varılacak sona atıf yapan bakış açısıyla kavranmış bir montaj değil bu. Bu bakış açısını kuran modern içgüdü teorilerinde montajdan türeyen bir imgenin sunumu pek çarpıcıdır. Böyle bir montaj mesela çiftlikte tavuğu telaşlandıran özgül biçimdir, bunun için tavuğun birkaç metre ötesine şahin maketi koymanız, yani takriben münasip tepkiyi uyandıracak bir imge sunmanız yeterlidir [fol: false]; bu işin püf noktası sunulan imgenin illa münasip olması gerekmediğini bize göstermektir. Bu tip montajlardan söz etmiyorum.

Unutmayalım ki konuşanlara keyfiyet yasaklıdır (interdite) ya saklıdır ya saklıdır: Kanuna tabi olanlar keyfiyeti ancak satır aralarında dile getirebilir (inter-dit) zira bu yasaklama Kanunun dayandığı temeldir [1].

Kanun şayet “zevk al!” (Jouis!) diye buyurursa özne onu ancak “duydum” (J’ouïs) diyerek karşılayabilir ve keyfiyet o andan itibaren olsa olsa ima edilmiştir [im-ağ]. Okumaya devam et →

O (la) bir imleyendir, onun özelliği hiçbirşeyi imleyemeyen tek imleyen olmasıdır, çünkü o kadının tamamsız olma statüsünün zeminidir. Bu statü nedeniyle “o kadın”dan (la femme) söz edemeyiz.

Her kadın ama dışlanmıştır eşyanın tabiatınca, yani [dışarılmıştır] sözlerin tabiatınca, ve kadınların henüz yeterince şikayet ettiği bir konu varsa o da budur. Onların benden tek farkı ne dediklerini bilmemeleri. Okumaya devam et →