Rusya Sosyal Demokrat Emek Partisi’nin 1903’te Londra’da yapılan İkinci Kongresi’nde iki parti önderi –Vladimir Lenin ve Julius Martov– arasında önemli bir tartışma yaşandı.
Lenin’e göre partide çalışan en şevkli devrimci yoldaşlar bir meslek grubu gibi örgütlenmeliydi, onlara zaman zaman destek veren sempatizan kalabalık ise parti dışında bırakılmalıydı. Bu fikre katılmayan Martov ise piyasada ne kadar aktivist varsa hepsini toplayıp partiyi iyice genişletmenin daha hayırlı olacağına inanıyordu. Okumaya devam et
Yazılar tek tek linklerden ya da kitabın etiket sayfasından (
