Hegel’in temel tezini hatırlayalım:
Sahiliğin yalnızca Töz değil aynı zamanda Özne olarak kavranıp dile getirilmesi herşeyi belirler. (Hegel, Ruhun Fenomenolojisi, §17)
Bu sahiliğe Tözne adını verelim. Töz-özne’nin cevher-zat’a tekabül ettiğini hatırlarsak Hegel’e mutad dışı bir yoldaş buluruz:
Biz cevherle bir şeyin zâtını ve kendisini kastediyoruz. (Farabi, Harfler Kitabı)
O halde Tözne aynı zamanda Cevherzattır. Hegel’in temel tezi ilahiyat diline şöyle uyarlanır:
Hakkın yalnızca Cevher değil aynı zamanda Zat olarak kavranıp dile getirilmesi herşeyi belirler. (Hegel, Ruhun Fenomenolojisi, §17)
Okumaya devam et →